Bloodshed Novels & Stories

Sa paghusga mula sa hitsura ng mga butas ay di ko kayang hulaan sa sitwasyong ito. Ang pagkawala ng dugo ang pangunahing sanhi ng kamatayan sa mga biktima ng baril, kaya alam kong kailangan kong ihinto ang pagdurugo upang mabigyan siya ng anumang pagkakataong mabuhay pa. Inipon ko ang punit-punit na tela at binobola ko ang ilang piraso nito sa bawat kamay, pagkatapos ay inipit ko ang magkabilang sugat hangga't maaari. Bukod sa putok ng baril, tumama ang ulo niya sa bakal at kitang kita ko pa ang dugo niya habang tumutulo ito mula sa matigas na metal. Tumulo rin ang mga dugo mula sa sugat sa ulo niya kaya basang-basa ang damit ko.

"Mommy..." Kaagad na pinunasan ni Jade ang labi ng anak at pinunasan ng wet wipes ang sahig. "Heto na naman tayo... Diyos ko, pagalingin mo na po ang anak ko," pabulong na usual ng ina. Mabuti na lamang at sa marmol na sahig iyon tumulo kaya mabilis naalis ni Jade. May Thalassemia si Arki. Isang uri ng namamanang sakit sa dugo na nagdudulot ng hindi normal na produksyon ng hemoglobin. Isang panghabambuhay na kondisyon na nangangailangan ng patuloy na gamutan kung kaya kinakailangan niya ang tulong ng Asawa lalo na sa mga gastusin. Regular ang pakikipag-ugnayan nila sa hematologist, upang madugtungan ang buhay ng anak. Kaya sinusunod ni Jade ang gamutan.

Kumunot naman ang noo nito at minasdan siya, pagkunwa'y sa kamay niyang nanlalamig at nanginginig. At ng makita nito ang ayos niyang iyon, biglang nanlaki ang mga mata nito. Agad siya nitong hinawakan. "S-Sweetheart, a-anong nangyayari sayo? Are you okay?" "Z-Zeth-- aghh!" She scream and hold him tight. She felt something on her thighs. Idinako niya ang mga mata niya doon, and she cry in hysteric as she saw the blood on her legs.

tanong habang naka-krus ang mga braso. Pagpasok mo palang, bubungad na agad ang mga halaman at mga veins na nakasabit sa kung saan. Meron sa bintana, sa may kama at pati sa table. Hindi lang iyon dahil may mga bulakbulak pa na sa tingin ko ay plastic. “You’re so funny ate, ginamit lang naming ‘yan sa school. Ako na ang nag-uwi kasi ako naman bumili,” pagpapaliwanag ni Shanize habang nagkukusot ng mata.

Sagot naman sa akin ni mommy. "What? She ruined herself! Siya ang pumatol sa may karelasyon! " Galit na sabi ko. Bigla namang umiyak si ate Xyler. "You killed my baby, Xanthia. " Duro niya sa akin. "And you ruined my relationship with Martin! "

Binitawan ko muna ang knife dahil parang gumalaw ang paligid. "Lumilindol yata," sabi ko habang nakakapit sa gilid ng mesa. "Your nose is b-bleeding." Doon pa lang siya kumapit sa akin. Napahawak naman ako sa aking ilong at dumudugo nga. Nag-panic ako. This could be serious right? Am I sick? Is this some early signs of leukemia? Dahil sa matinding kaba, nawalan ako ng malay.

Mas lalo pa siyang humanga sa matandang biyuda, sa puntong hindi niya masukat ang pasasalamat at paghangang nararamdaman niya sa kanyang puso. Para sa kanya kong ibang tao ito baka lalo pang siniraan siya at hanggang sa pagkaitan na sila ng katotohanan sa likod ng pangyayari. Ngunit, sino ang makakapag sabi na ito silang dalawa makalipas lamang ng ilang araw na pananahimik at pagkimkim sa masasakit at matatabil na dilang kanilang natatanggap sa bawat araw na lumilipas. At sa wakas ay tuluyan ng nalinis ang isyung nagdadala sa kanilang pasakit.

"Isang araw dumalaw ako sa bahay niyo to check her at yayain sana siyang gumala dahil alam kung nagkukulong lang siya habang hinihintay ka dahil madalas nga na hindi ka na umuuwi. Ilang beses kung tinawag ang pangalan niya pero walang sumasagot, wala din ang mga kasambahay mo ng mga araw na 'yon dahil naka day off sila. Aalis na lang sana ako dahil akala ko ay wala si Agatha pero bago pa ako makalabas ay may narinig akong sigaw na nanggaling sa taas at boses niya 'yon. Wala na akong sinayang na oras kaya mabilis akong tumakbo pa aakyat. Pagbukas ko ng pinto ng kwarto ay nakita ko siyang nakasalampak sa sahig habang hawak hawak ang kanyang tiyan at namimilipit ito sa sakit. Nakita ko din ang

"Oh, my God!" "Daddy!" Sigaw ni Shayne nang makita niyang dinugo si Vash. Sharp fragments burst across his skin, slicing through the fabric of his shirt. Blood spread quickly where jagged shards buried themselves into his back and shoulder. A few pieces slashed across his cheek, leaving red trails against his pale face.

Rinig na rinig ko ang pagbagsak ng plastic na hawak niya sa sahig. ​"T-Tito..." pinilit kong idinilat ang mga mata ko. ​"Akala mo ba talaga tangá ako, Gloria?!" bakas na ang matinding galit at pagtataksil sa boses ni tito. "Nakita ko ang notification sa phone ko bago mo makuha kanina! Napanood ko ang kababuyan mo bago mo pa na-delete! Lumabas lang ako para magpalamig ng ulo!"