Novel & Cerita Bloodshed

Lahat may dugo, lahat ng nakikita ko ay dugo kahit na ang bibig niya ay may dugo. "K-Kent.." Sambit ko hanggang sa mamaya ay dumating na ang magulang niya, wala kaming nagawa ng paalisin kami sa loob ng hybrid room, tumigil ang tibok ng puso niya at nag-suffer na rin siya ng hemorrhage. He has lost a lot of blood already. And it's killing me, I'm so scared. It's not a minor car accident, it's a big accident!

"It's showtime." Hinugot ko ang baril na nasa bewang ni Thud at kinasa ko ang isang caliber 45 na may silencer. Naunang lumabas si Thud bago ako sumunod. Pagkalabas ko ay nakita kami ng isang tauhan kaya agad itong pinaputukan ni Thud. "First Blood. Five seconds to the enemy reaches the battlefield! Smash them! All troupes deploy! Aww-"

'Splat' Dumiin ang patalim sa giliran ni Alex at tumulo ang dugo nito sa sahig. Nahigit ni Jenica ang hininga nang makitang napaluhod ang asawa sa harap ng assassin. Tinaas ng huli ang patalim at akmang tutuluyan ang buhay ni Alex nang tumakbo siya palapit dito at binato ang dagger sa leeg ng assassin. Natumba ito nang nakadilat pa rin ang mga mata sa gulat. "Alex... Alex! Gising! Gumising ka!"

Kinapa ko ang bulsa para sana hanapin ang cellphone ko ngunit wala iyon. A sudden rain goes as if the world is sympathizing with my agony. Malalakas ang patak at doon ko lamang din naramdaman ang hapdi sa mga palad ko. The blood in my hands were being washed by the rain. It was funny that the blood wasn't those who hurt. Ang dugo ay nagmumula sa sa nasugatan kong mga kamay. “In the end I'm still the one who was left bleeding. Palagi na lang ako, please stop . . . tama na.”

huling sabi ko bago patayin ang tawag. Mariin akong napapikit nang maalala kong muli ang itsura ni Sloan nang iwan ko siya kanina sa cabinet. I know her trauma and I know that she’s worried about me, so I need to finish this as soon as possible and come back to her alive and kicking. I slightly tilted my neck as if cracking it. I gripped my gun tighter, ready to face the war. Without hesitation, I pulled the trigger on the people I knew weren’t my own men.

Bumagsak rin ang babae sa sahig, umaagos ang pulang-pulang dugo mula sa likod ng kanyang ulo. Bumaha ito sa sahig, binahiran ang puting marmol na mga tile. Habang ako nama'y napaluhod, nakadilat ang mga mata at walang masabi. Hirap akong unawain na nakakita ako ng ganon kakila-kilabot na pagpatay. Hindi ko matanggap ang katotohanang kayang pumatay ni Gunther, kahit kailan niya gustuhin.

Nagsimulang nag-uunahan na naman ang mga luha ko sa pisngi na dumagdag pa sa labis na kahungkagan ng aking dibdib ay naipikit ko na lang ang mga mata habang sinasariwa ang nakaraan. Bard didn't know anything about me. Due with the impact of the excessive lears with the grenade at dahil sumalpok rin ang kanyang katawan, tumama ang kanyang ulo sa matigas na pader kung kaya't nagkaroon siya nang blood clot and severe bleeding pati na rin ang napuruhan niyang braso at binti.

Boom! Boom! Parehong lumipad sa langit ang dalawang Elder na parang mga sirang saranggola bago bumagsak nang malakas sa isang batong pabilyon at nasira ito. “Urfh!” Bumuhos ang dugo mula sa bibig nila. Sa isang ngisay ng kanilang binti, pumanaw silang dalawa. Nagulat ang mga miyembro ng Bloodshed Clan at Nine Armies sa nakita nila, at ang ilan ay napahinto pa dahil dito.

Not right now, not this time, not like this. She forced herself to open her eyes and watch as the moon slowly change its color into the color of the blood. “Ah... finally!” she exclaimed in the middle of her gasps. She could hear her bones cracking as she tried to move one of her arms after a while. It was so painful, but she forced herself to endure it. She wanted to feel every bit of the pain. Iniunat niya ang kaniyang mga braso, pagkatapos ay ang kaniyang mga binti, leeg at balikat. Sa wakas ay nakadama siya ng ginhawa.

Isang larawan ng aming wedding photo na punong-puno ng marka ng dugo, at sa ibaba ay may nakasulat na mga salita na tila isang sumpa mula sa kailaliman ng impiyerno. "Adrian, ang sabi niya sa sulat... 'The sacrifice has been accepted, but the debt of blood is still unpaid. Tell my brother that the next bullet won't have his name on it... it will be for the person who makes him human.' What are we going to do now?"