Blossoming Love Mga Nobela at Kwento

Mas lalo tuloy siyang nakaramdam ng hiya lalo na't napuna pala nito ang pagbu-blush niya. Lalong nagsalubong ang kilay niya. Hindi niya maipaliwanag ang nararamdaman niya nang mga oras na iyon. She is blushing when there's nothing to blush about. Hindi naman niya kasalanan na yumakap sa braso nito. It was just that she found it .... relaxing. Umiling-iling siya. No! Hindi dapat niya nararamdaman ang bagay na iyon. She shouldn't trust him so she shall not feel relax when she's with him. Malay niya ba kung kinukuha lang nito ang loob niya.

Tumingin ako sa orasan at nakitang alas singko palang ng umaga. Hinay-hinay kong kinuha ang braso niya para hindi siya magising. Ngunit nang makaramdam ako ng pagtaas ng mga bituka ko sa sikmura ay napahawak ako ng bibig at napabalikwas ng bangon. Mabilis kong tinakbo ang cr at naluluhang isinuka ang pilit lumalabas sa aking bibig. “Love, are you okay?” Umiling ako sa nag-aalalang boses sa aking likod. “Let me help you—”

Wala siyang celphone at wala din silang tv sa kanila. Napabuntong hininga siya. Naniniwala siyang makakaranas din siyang magkaroon ng tv pagdating ng araw. Habang kumakain, nagkuwento si Rose ng love story nila ni Ethan. Nabuhayan tuloy ng loob si Anne. Naniniwala siya na kaunting-kaunti na lang magiging kaniya na si Craig. At gaya ni Rose ay magiging masaya din siya. Hindi na niya mararanasan pang maghirap.

Dagdag n'ya na para bang gamit lang ako na nabili niya sa auction. "I, Hugo Folster, take you as my lawfully wedded wife. For better or for worse, for richer or for poorer, in sickness and in health. No matter what, I will always love you. And my soul and loyalty will always be just to you and only to you." Agad n'ya namang sinuot sa'kin ang singsing na ini-abot sakanya. It has a shiny pearl in the very middle and is studded by diamonds in circles.

Lalo akong natuwa sa kanya. "Nagustuhan mo ba? Wait lang, there's more." Bigla nito nilabas ang isang malaking pulumpon ng kulay pulang rosas na nakatago sa ilalim ng lamesa namin. May maliit pa palang lamesa ang nakatago roon kung saan ipinatong yung itinago na bulaklak para lang maitago sa akin. Nilabas iyon ni Riego saka niya inabot ito sa akin.

A/N: This chapter is unedited. Beware of typos. Enjoy and thank you in advance 🥰 HANGGANG ngayon ay hindi pa rin mahanap ng binata ang dahilan kung bakit bumibilis ang tibok ng puso niya sa tuwing malapit siya sa babaeng nagligtas sa kaniya sa tiyak na kamatayan. Sigurado siya na hindi siya inlove sa babae, maganda ito, maputi, matangkad, ang kulay mais at natural na kulot na buhok nito ay nakadagdag lamang sa gandang taglay ng dalaga. Maging ang malalim at kulay itim na mga mata nito na tila palaging nang-aakit ay sadyang nakakahipnotismo. Kung sa iba-ibang lalaki ay tiyak na mahuhumaling na ang mga ito, unang pagkikita pa lamang. Effortless ang ganda ng babaeng iyon. Ngunit hindi siya iba

nanginginig ang kanyang mga boses sa lungkot dahil sa kanyang nadarama at tumayo ito at lumapit sa akin, kaagad ko itong binigyan ng malakas na sampal. “Ang kapal ng mukha mo! Niloko mo na ko nang paulit ulit!” paos na sabi ko dito habang hindi ko mapigilang mapaiyak. “Love nagawa ko lang to dahil mahal kita, nagawa kong magpangap na may Amnesia dahil ayokong mawala kayo ni Tanisha sa akin, mahal na mahal ko kayo” natatarang sabi niya at niyakap ako, nagpupumiglas naman ako sa kanyang yakap.

White roses, katulad ng mga bulaklak sa puntod ni Royz na hindi ako ang naglalagay. Inihanda ko ang sarili sa maaaring mangyari gayong imposibleng nagkataon lang ang lahat. Walang pamilya si Royz at tanging ako ang maituturing na pinakamalapit dito kaya malaking misteryo ang mga bulaklak na sinadyang iniwan sa puntod nito. Ngayon ang unang pagkakataong personal kong nakilala ang may gawa niyon.

To differentiate those random feelings that I might feel along the way. Years pass, we both fell for each other. That's the best feeling I've ever felt. But... As the destiny tear us apart... I can say that love is a flower, it will blooms as it's suppose to be yet... it's fading fast as time passes by. His love is fading... Can be feel no more. But still, I wanna feel his love over and over again.. I wanna love him more even though it will surely cause a deep wound in my heart. I want to know how it hurts when his love faded.

Itinuro niya ito at nagtanong, "Miss, anong klase bulaklak ito?" Hindi siya eksperto sa bulaklak, pero ang mga iyon ay parang sumasalamin kay Jessica—malinis at dalisay, ngunit may bahagyang talim. Tumingala ang tindera at sumagot, sinusubukang kumbinsihin siyang bumili, "Sir, ito po ay bellflower. Ang ibig sabihin nito ay dalisay at inosenteng pag-ibig, pati na rin ang katapatan sa pagmamahal. Bagay na bagay itong ibigay sa mga minamahal. Pwede nyo pong bigyan ang girlfriend nyo ng ganito. May tawag din dito na 'thornless rose,' na sumisimbolo sa hindi nagbabagong pagmamahal para sa iisang tao."