Txt Blue Hour Novels & Stories

Ang mga screen ay nagpakita ng isang malapitan na view sa produkto—isang eyeshadow palette na nasa minimalistang packaging, kulay ginto na may embossed na pangalan na Lustre & Hue. “Presenting the Lustre & Hue palette,” sabi ng host. “This palette is a perfect blend of neutral and bold shades designed for every mood and every look!” Habang iniisa-isa ang mga shade, nagpakita ang screen ng mga close-up swatches. May labing-anim na kulay ito: Velvet Rose: isang soft peach shade na perfect for everyday wear. Golden Ember: isang warm gold na parang sinag ng araw. Midnight Blue: isang deep navy na perpekto para sa dramatic looks. Luxe Crimson: isang bold red na nagbibigay ng instant confidence.

Mas kapuri-puri nga sila dahil ginagawa nila ang trabaho para sa pamilya at sa kabila ng lahat ay nagtatrabaho pa rin sila. The game goes on until 10 in the evening. Lasing na si Kuya Bert at may kaunting tama na rin ang lahat. We decided to go home even though it’s still early for me. Iniisip ko pa sanang mag ikot-ikot muna pero baka hindi ko rin kayanin dahil sa tama ng alak. Gusto ko na lamang matulog at magpasalamat na wala akong trabaho bukas. When I parked outside the house, I was a bit confused about why the lights in the living room were still on. Ganoon din ang kwarto ni Lionel.

Every corner ay iba't-iba ang designs which is according sa theme na kanilang gagamitin. The theme was ethereal night which involves constellation, moon, water and anything that was connected to the theme, which means, the major colors for this were blue, black, white, silver and gold. Agad na inayusan si Madeleine, pagkatapos ay nagsimula rin agad sila sa photoshoot. The three models were already acquinted with each other kaya the flow of the photoshoot was smooth and fast. Napahinga nang maluwag si Madeleine nang matapos siya sa solo shoot niya at napatingin siya sa direksyon ni CJ. Nakita ni Madeleine na nag-thumbs up ito kaya mas lumaki ang ngiti niya.

Bumangon siya, pupungas-pungas pa siya nang hawiin ang kurtina para silipin ang tanawin sa labas. They're in the parking lot of the hotel. "What time is it, Blue?" Pinunasan niya ang kaniyang mukha at saka inayos ang kaniyang buhok. "7:26 in the evening." Kinapa niya sa compartment na nasa kaniyang kanan ang cellphone. Ngunit nang sinubukan niya iyong i-on ay binati lamang siya ng low battery sign. Ngumuso siya. "Nagugutom na ako, Blue." Reklamo niya saka bumaba sa kama.

Ang buwan ay nakabitin diretso sa itaas—ang liwanag nito ay nagbibigay ng silver sa kanila. Nagsimula si Lorenzo ng chant—mga sinaunang salita sa wika na mas matanda pa sa mga clans. Ang mga crystals ay nag-ilaw—blue, black, gold, red-tinted. Magkahawak ang kamay nina Aurora at Seraphina. “Blue para sa pag-ibig,” sabi ni Aurora. “Red para sa apoy,” sagot ni Seraphina. “Gold para sa karunungan,” sabay nilang sabi.

Kulay puti gaya ng buhangin, hue ng yellow, orange at pink para sa magkakasalong liwanag ng palubog na araw, berde para sa mayayabong na punong nagdadala ng preskong hangin, light to dark shade ng kulay blue para sa malinaw na tubig ng pool at dagat, kayumanggi para sa kahoy at itim para sa rock formation. Nakakalula! Sobrang perfect ng lahat! Hindi ko na napigilan ang pagluha ko nang marinig ang pamilyar na liriko sa magkahalong tunog violin at piano. Intro pa lang! Alam na alam ko nang Daylight by Taylor Swift iyon.

“Tss…” “I’ll distance myself with your problem. Pero nakabantay ako, naiintindihan mo?” sabi ni Blue bago tumayo at inayos ang jacket na suot. “Parating na sila Zyline. Simulan mo ngayon ang panliligaw mo…” ani Blue bago siya iniwan at bumalik sa party. At muli, iniwan na naman si Hunter. Pinuno ng hangin ni Hunter ang dibdib bago inihilamos ang kamay sa mukha.

Napabangon din siya sa higaan at parang tinuklas ang buong palibot. Zieth Kate has a nice taste when it comes in beautification of a room. Bumagay lahat ng kulay ng telang kurtina sa bawat sulok. Ang light blue designed by flora arts na kurtina ay nagbigay ng kakaibang soothing atmosphere sa mata. In short, malamig at kaaya-aya sa paningin. Hindi kagaya ng kuwarto niya na mga katulong na ang bahala.

Nagising ako bago pa man sumikat ang araw. Ang buong silid ng aming beachfront villa ay nababalot pa sa tinatawag nilang blue hour—yung saktong transition kung saan ang gabi ay dahan-dahang nagpaparaya sa paparating na liwanag. Sobrang lamig ng hangin. Humahampas ito sa mukha ko, nanggagaling sa bahagyang nakabukas na sliding glass door na patungo sa beachfront terrace.

"Bakit blue agad ang akin kung ang pinaka mababa ay green? Wala ba kayong patakaran na pag baguhan ay sa green magsisimula?" "Bilang dean mo ay nakita ko ang pakikipaglaban mo sa mga anak ko kaya tinatanggap kana sa night blue." Tsk. walang silbi. Tinignan ko kung anong oras na at 20 minutes nalang bago mag 8 pm. "Mahirap bang abutin ang night red?" Tanong ko dahil gusto kung umabot agad doon ang posisyon ko para hindi ako mahirapan sa trabaho ko dito.