Bobo Ka Novels & Stories

sabi ng boses ng lalaki. "Tanga mo talaga. Naka lock sa loob ang kuwarto nilagyan pa ng mga harang, tapos wala sila sa loob. Ang Bobo mo talaga. Nandiyan lang yan humanda ka baka nasa cr o kaya nasa mga cabinet. Humanda ka dahil baka tayo ang maunahan." sabi ng isa pang boses ng lalaki na mas malaki at malakas.

"Police ka ba talaga?! Bakit ganyan mga reasoning mo, Ang Bobo!" "Bakit kami ng kaibigan ko yung sisisihin mo?! Diba trabaho niyong hulihin yun diba? O baka kasi, hindi ninyo lang kaya!" "Huwag mo kong sabihang bobo! Hindi ako bobo! Baka gusto mong arrestu-"

Ang paghihiwalay, gayunpaman, hindi ako ganap na tutol. Nag isip ako saglit, saka nag message. [Pwede tayong magkatuluyan, pero behave ka ba? Ayoko talaga sa mga taong hindi tumutupad sa pangako.] Nagreply agad siya, [Babe, nag reply ka na sa wakas. Alam kong nagkamali ako. pasensya na po. Hindi ko na uulitin.] Pagkatapos, may lumabas na umiiyak na emoji.

Hindi pa rin makapagsalita si Zyline. “Sorry sa pagpapanggap ko, ha? Hindi ko lang kasi alam kung paano ako mapapalapit sa’yo.” Kinamot nito ang batok. “Lagi mo akong ipapaalala sa inaanak ko, ah?” natatawang sabi ni Bobbie. Hindi pa din siya nagsasalita kaya pumormal na si Bobbie. “I have to go. Ngayon ang flight ko at—“

warning ko sa kaniya. "Boss baby."

Umupo siya sa sofa at uminom ng ilang baso ng tubig. Masayang tumingin sa kanya si Weiss. Naghintay siya hanggang sa halos maubos niya ang pag-inom ng tubig at nagtanong, “Kumusta ang mga nangyayari?” Tumango si Bobby. "Tapos na ang lahat." "Sigurado ka ba?"

Bumalik na Lance sa silya niya at si LV naman ang tumayo. “Bobo ako sa mga acronym na ‘yan! Bugtong na lang, ayusin mo LV, iyong sagot dapat doon ako magaling!” Protesta ni Scott. “Oo ba, King! Ready?” Uminom siya ng beer bago nagsalita na ikinatawa naming lahat. “Bungtong, bungtong. . . Nasa babae ang sigaw, nasa lalaki ang galaw.” Kumindat-kindat pa ito.

Siga ako maglakad jusku! Jomar Davila : Si Cha ask mo! Mas close sila ni Rahab kesa sakin e! Nagkakilala yun nung enrollment nung college ayun yung kwento nila... Aqeelah Bermejo : Kay Cha? Hindi rin kami close nun e! Jomar Davila : E di tigilan mo na kakatanong mo hahahaha! Stalker yan? "Bwisit...hindi ba talaga pwedeng curious lang ang girly pop na 'to? Hay nako!"

biglang sabe nito bago padabog na nilapag ang tubig. Kumunot kaagad ang noo ko. Anong sinasabe nito? "nevermind.." bawi niya kaagad at sumandal sa backrest. Nagkibit balikat ako dahil hindi ko alam kong anong sinasabe niya. Kumain kaagad ako pero naiilang ako dahil nakatitig sa akin si Yuan. Pilit kong nilunok ang pagkain na nginunguya ko dahil pakiramdam ko hindi ko mailunok.

Umabot siya sa kabila ng mesa at hinawakan ang aking kamay, pinisil ito nang banayad upang makuha ang aking buong atensyon. “Anya, listen to me,” sabi niya, ang kaniyang boses ay may halong lambing na palaging nagpapalambot sa tuhod ko. “It’s completely okay. You don’t have to feel bad at all.” “Pero kasi—”