Book Light Mga Nobela at Kwento

HAYA'S POV "Tonton!" sigaw ko sa malayo nang makita ko ang bestfriend kong si Anthony na nakaupo sa isang bench habang nagbabasa ng libro. Tungkol na naman siguro sa history ang binabasang libro ng lalakeng ito. He's such a bookworm for being a 12 year old kid. Nang mapalingon sa akin si Anthony or Tonton for short ay ngumiti at kumaway siya. Napangiti rin ako at dahan-dahang lumapit sa kanya.

Nasaksihan iyon ng kalangitan at ng mga bituin na nagniningning. Kinabukasan ay naatasan si Misan na siyang maglilinis sa silid-aklatan. Habang abala siya sa pagpupunas ng mga alikabok sa mga nagtataasang istante ng mga libro ay may nakaagaw ng kaniyang pansin; Ang bukod tanging libro na nakalutang sa isang lamesita. Nababalot ito ng kulay itim na mahika, kumikislap ito at kusang lumilipat ang mga pahina. Bumaba si Misan mula sa hagdan at dahan-dahan na naglakad palapit sa sa kakaibang librong kaniyang nakikita.

"Me too." Tiningnan ko naman ang libro na hawak nya, nakaharap saakin ang cover pero medyo natatakpan ng mahahaba nyang daliri. Sa hitsura nya, nag-eexpect ako na ang hawak nya ay isang science, math or history book na siguradong tutulugan ko kapag ako ang magbabasa. Pero mukang ang hawak nya ay isang fiction book dahil medyo kita ko na may drawing ng parang malaking balyena ang cover "By the way, what's that book you're reading right now?" Itinaas nya ang libro at siniguradong makikita ko ang title at drawing doon. Ngumiwi ako. "The title is not familiar." "It's a book called 'Moby Dick' written by Herman Melville and it was my English teacher's recommendation when I was on... Elementary, 6

Pakiramdam din niya, kaya siyang pipiin ng malalapad na kamay nito. Dumiretso ang lalaki sa itim na salaming lamesa at mula sa ilalim, may hinugot siyang isang napakalaking libro. Inilagay niya iyon sa ibabaw ng lamesa. Kulay itim ang libro, makapal, at may kumikinang na gintong letra sa pabalat nito. "Talaan," ganoon ang nakasulat sa pabalat ng libro, na ang mga letra ay hindi na mabasa dahil kumupas na.

Malapit na kasing matapos ang teleserye pero sa pagkakaalam ko ay nagbabalak ang network na gawan iyon ng book two kaya sobrang pinagbubuhusan nila iyon ng pagod at atensyon ngayon. Nadala naman ako sa pagtatampo niya kaya tumayo ako mula sa kinauupuan ko at yinakap ko siya. “Sorry na po.” Inabot ko ang batok niya at ako na ang nag initiate para sa isang mainit na halik. Kahit sag anito ay mapawi man lang ang pagod ng mister ko.

she asked without looking at me. Ang lambot ng kama niya, sarap tuloy matulog. “Wala naman. Hindi mo kasi ako sinamahan kahapon, e. Na-miss kita ka-bonding,” sagot ko nang nakangiti. Hindi pa rin niya ako nilingon at nakatutok lang amg mata niya binabasa niyang libro. I noticed that the book she read is a classic book; Little Women by Louisa May Alcott. Hindi ba siya nabo-bore sa ganiyang libro?

Malambot ang tela niyon at kulay champagne na lalong bumagay sa maputi niyang balat. Tahimik siyang nagbihis bago muling lumabas ng walk-in closet. Saglit siyang naglakad papunta sa maliit na bookshelf malapit sa lounge area at marahang pinagmasdan ang hanay ng mga libro roon. Mula sa iba’t ibang hardcover novels at magazines, isa-isang dumaan ang tingin niya hanggang sa makahugot siya ng isang romance novel na may simpleng ngunit eleganteng cover.

Baka mali ang pagkakaayos ng mga libro. Tila siya naengkanto ng makita si Liam na nakatayo sa harap ng bookshelf. Lumapit ito at bumulong. “Lunch date? Sabay kayong kakain?” “Bakit andito ka pa? Sinadya mo bang ihulog ang mga libro?” “Huwag kang mambintang, wala kang ebidensya.” Tinignan niya ito ng matalim. “Ano ‘yun kusang nahulog ang mga libro dahil sa gravity?”

Ngunit hindi ko alam kung totoo ang pinakikita niya kay Celine dahil sa nahuli namin siya noong nakaraan may kasamang babae. "Ang book na ito ay limited edition pa. This book is a mystery book. Harry Potter mula book one hanggang book 8 iyan," sabi niya sa akin nang iabot ang naka-balot na bagay. Malaki rin ito at tiyak kong mabigat dahil hawak niya sa dalawang kamay. Tiningnan ko siya.

May apoy na mabagal na nag-aalab, nagbibigay ng init at liwanag na sapat lang para makabuo ng intimate na anino. Lumapit siya sa shelf at marahang hinaplos ang spine ng isang makapal na libro. Kahit paano, may kakaibang ginhawa sa pakiramdam na surrounded siya ng mga librong tahimik at walang boses na mang-uusig. “Running away again, Solenne?”