Hesitates Novels & Stories

, nakatawang pahayag nito pagkatapos kung kayat lihim siyang napahinga ng maayos. “Don't hesitate to use it for anything you need; it's unlimited.”, saad niya at kitang kita sa mukha nito ang hindi makapaniwala.Magkaganon man ay medyo hesitant pa rin itong kuhanin ang ibinibigay niyang card ngunit narinig nila ang mga yabag ng pababang dalaga sa may hagdan kaya wala itong nagawa ng isuksok niya ang card sa bulsa ng short nito.

Namayani ang ilang segundong katahimikan bago nagsalitang muli si Hesusa. “Sige, Motor lang ba ang gusto mo?”

My voice drops—low, weighted, the kind you don’t ignore. Unti-unti niyang sinunod, parang automatic. Pagkasara niya ng pinto, hindi siya gumalaw. As if the simple click of the lock sucked the air out of her lungs. “Come here,” ulit ko, this time softer… but firmer. And that’s when I see it—the hesitation. Hindi siya tumanggi. Hindi rin siya lumapit. She just… stood there. Like a statue trying hard not to fall apart.

Nakatitig lamang siya sa mga labi ko at tila nagdadalawang-isip kung ano ang gagawin nito. Hindi ko siya maintindihan. Nararamdaman ko na gusto niya akong halikan. Mabigat din ang kanyang paghinga na tila ba nahihirapan sa pagpipigil ng emosyon nito. He wants to kiss me but why does he seem hesitant?

saad ko kay SJ, naghihintay sa mga susunod niyang isasagot sa akin. Hindi naman siya umimik agad, sa halip ay bumuntong hininga lang siya. “Are you… sure you wanna know about that by now?” turan na nito mayamaya. Ako namana ng hindi nakaimik. Bakit sa boses niya, parang may nakabadya na namang hindi magandang balita ang maririnig ko? Dahil kung wala, bakit pa siya maghe hesitate na sabihin ang sagot sa simpleng tanong ko?

Nakatitig pa rin siya sa akin na parang walang naririnig. He's waiting for my answer. "Mahal mo ba ako Jan? It looks like you're hesitating."

Kung titingnan ay para itong pinagtripan. Agad na nilapitan niya ito ng marinig ang mahina nitong pagdaing. Natigilan pa siya saglit ng hawakan nito ang kamay niya at marahang pisilin. Hinayaan na lang niya dahil siya naman ang may kasalanan kung bakit ito narito ngayon. Naalog yata ang utak nito dahil sa nangyari. Pero nakapagtataka lang dahil umabot pa sa ER… Natigilan siya habang nakatitig rito, hindi man niya makita ang mukha nito dahil sa benda ay bakit may palagay siyang nakangiti ito ngayon?

tanong niya agad, mas mababa ang boses niya ngayon pero mas tumatama ang bawat salita, “what if that hesitation costs your children’s lives?” Nanlaki ang mata ko. Tumigil ang mundo ko sa sandaling iyon. Hindi dahil gusto ko marinig iyon kundi dahil iyon ang katotohanan na pilit kong iniiwasan. “I—” “You don’t have the luxury to hesitate,” dagdag niya, mas diretso na ngayon, “not in that situation… not when they’re depending on you.” Napahigpit ang hawak ko sa training weapon.

mariin niyang utos. “Yes, sir.” Napapikit si Caden, mahigpit na pinipigil ang sarili. Naramdaman niyang kumakabog nang mabilis ang dibdib niya habang nakapikit. “Why am I hesitating?” tanong niya sa isip, “I should’ve helped her, if it weren’t for her, I probably would’ve drowned four years ago...”

“Dahil may nangyari.” Nanlamig ang katawan ko. “Anong nangyari?” Hindi niya ako sinagot agad. Pero kitang-kita ko sa mga mata niya ang bigat ng iniisip niya. Parang may kinikimkim siyang lihim na hindi niya alam kung dapat niyang sabihin. At para sa isang tulad ni Sebastian, hindi normal ang ganitong hesitation. What the hell is going on?