Breathlessly Novels & Stories

Though he was short of breath, his response was captivating, filled with traces of joy and excitement in his voice. Tila nahimasmasan naman siya sa nag-iisang salita na binigkas nito. Nanlaki ang kanyang mga mata at napahawak siya sa braso nito na nasa loob ng kanyang damit, para alisin ang palad nito na nakahawak pa rin sa isa niyang bilugan at malusog na dibdib.

tanong ni Grayson. Tumango siya ng mahina. Maingat siyang pinainom ni Grayson. Nakadalawang lunok lang siya at feeling niya ay parang malulunod na siya sa biglaang palpitation. Muntikan na siyang masamid. “Just breathe. Follow me...” sabi ni Alexa nang makitang nahihirapan na naman siya. “Inhale slowly for two seconds, then pucker your lips out, then exhale for four seconds. And repeat. Can you follow me?”

Puno ng pagnanasá niyang daing. Sa bawat pagbayó nito nararamdaman niya ang bahagyang pag galaw ng lamesa ngunit masyado siyang lubóg na lubog sa sensasyóng nararamdaman para isipin pa ang mga gamit na nahulóg sa sahig at ang pawis na tumutuló sa gilid ng pisngi niya. The lúst that she was feeling is too much, making her breathléss. She was in a blíss and she was about reách her peák.

Inhale Exhale Inhale Exhale "Just kidding, hey what's happen to you? Are you okay? Why I heard doing something respiratory air breathing process?" "N-nahh, I'm okay," sagot ko sa kanya ng makabawi na ako sa aking hininga. Medyo kumalma naman ito at napaupo na lang ako. "Are you sure?" Paninigurado niya. Napapikit na lang ako, mahihimigan mo talaga na nag-alala ang boses niya. "Oo sure, salamat," grabe ahh friend na ba kami?

"Tang ina mong babae ka!" "Lalaspagin kita nang paulit-ulit hanggang mamanhid ang buong katawan mo!" My breath came in ragged gasps. I struggled to breathe. It felt as if my throat was closing, strangling me slowly. A heavy weight pressed against my chest, suffocating every attempt at calm. My throat burned, raw and painful, as if something was clawing inside. Tears trembled at the corners of my eyes, spilling down my cheeks one by one. My shoulders shook uncontrollably, rising and falling with the force of my silent sobs.

Bumagsak nang dilat ang mga mata sa isang nakayapak na mga paa na bilanggo pa ng leather ankle cuffs ang isa. Hinakbangan ng mga paang iyon ang bangkay na nakahalang sa dadaanan, umakyat dahan-dahan sa ikalawang palapag. Maingat na binuksan ang pinto ng basement patungo sa malaking silid. At tumambad sa kanya ang mga buhong! Ang dalawang dayuhang kasosyo ng bilyonaryo sa mga negosyo at isang amuyong ang bumaboy sa kanyang dangal!

I-I can't breathe. "T-tyron... B-bitawan mo.. a-ako. Hindi ako.. m-makahinga!" I mumbled. I couldn't even talk properly because he tightened his grasp on my neck even more, and my uncontrollable tears streamed down my cheeks, making it even harder for me to breathe as my chest tightened. "T-tyron..."

May sinasabi siya pero hindi ko naman masyadong maintindihan. "I..I..I..I can't..breathe." hah? Ano daw? Base sa pagbuka ng bibig niya I can't breathe sinasabi niya. Hinahampas niya pa rin ang kanyang dibdib at may luhang tumulo sa kanyang mga mata.

The word barely covers the cold that slid down my spine. “Breathe, baby. Inhale slowly and exhale. I’m here, I’m here,” he said, making me calm. His voice is steady and that steadiness is steadier than anything I feel inside. Mariin akong pumikit at inalala ang mga nangyari. Images came in sharp fragments — glass, light, then nothing. I took my time breathing. Aaron was with me until I calmed down and relaxed. I counted breaths with him like a lifeline.

It was so awkward. “Caleb…” Ramdam niya ang dahan-dahang pagbaba ng mukha nito palapit sa kanya. She could feel his minty fresh breath. Hanggang ngayon, ganoon pa rin ang halimuyak ng hininga nito. ‘Yon bang tila nakakalasing kapag sumabog na sa pagmumukha niya.