Broken Screen Prank Novels & Stories

Isang maikling pangungusap lamang: “Nagsimula na ang laro. Sa pagkakataong ito, ako na ang magtatakda ng mga patakaran.” Nakatitig ang lalaki sa mensahe at agad na nawala ang antok niya. Bahagya siyang kumunot ang noo. Ilang segundo niyang pinatong ang daliri sa screen bago pinindot ang reply. “Sino ka?” Hindi naipadala ang mensahe. Lumabas na invalid ang numero. Lumamig ang kanyang tingin. Ang sinumang nakakuha ng kanyang pribadong numero at nakagamit pa ng teknolohiya para itago ang pinanggalingan nito ay hindi simpleng prankster.

Mabilis s'yang tumayo at maliksi ang kilos na tumalon para sipain ang salamin na pader at sinundan ng pagpukpok dito gamit ang glass breaker. Hindi nakahuma ang lalaki at nagulat sa nakita kaya kinuha n'ya ang pagkakataong iyon para sundan pa ng isang malakas na sipa at p****k gamit ang glass breaker ang salamin na nagkaroon agad ng crack sa unang p****k n'ya pa lang.

Bulong niya sa sarili sabay nag pigil ng ngiti. Dapat ay naiinis siya ngayon dahil sa pagod at hindi kinikilig. "You might wanna stop smiling like that, else my panties will just drop without you even knowing it." Prankang sabi ni Amara dahilan upang mapahagalpak ng tawa si Zack saka naiiling siyang tinitigan. "Don't worry about your panties, wothout panties is much more better. And if it did dropped, I am sure I would know."

Hindi kaagad nakagalaw si Damon. Bumalik sa isip niya ang cellphone na nagre-record sa ibabaw ng dresser. Ang panginginig ng kamay ni Felicity habang ipinapakita ang screen. Ang mga luhang patuloy na dumadaloy kahit tumatawa ito. It’s a prank! Naniwala siya dahil iyon ang pinakamadaling paniwalaan. Sumabay pa siya sa pagtawa dahil hindi niya kailangang harapin ang tanong kung ano ang nararamdaman niya rito.

“HIndi ko alam kung ano ang disenyo talaga dahil kanina lang din namin ito nalaman nang ianunsyo ito ng dalawang miyembro ng Ice Breakers.” Nailing naman sa dismaya si Prince Justine. Mukhang wala siyang makukuhang sagot sa matanda. Ayaw pa naman niya sa lahat ay ang sabihing walang alam. At sa isang iglap lang ay pinindot na niya ang gatilyo ng baril na nakatutok sa noo ng matanda. Bumagsak naman agad ang matanda. Napahiyaw pa ang ilan sa mga kababaihan ngunit hindi sila naririnig dahil soundsproof ang basement na pinagtataguan nila.

Lalo lang nag-init ang katawan niya, at bago pa siya tuluyang mawalan ng kontrol dahil sa ginagawang pang-aakit ni Sandara kahit hindi nito alam, pinatay na ni Kleinder ang phone at inilapag ito sa lamesa. Ilang minuto lang umupo si Kleinder sa upuan, pero hindi pa rin nawawala sa isip niya ang nakita sa screen kanina. He even tried to take a sip of water, pero hindi no'n napakalma ang pagkakalaki niya. "With Sandara Vernace, really?" wika niya habang nakatitig sa umbok ng kan'yang shorts, tila hindi makapaniwala. "Damn it."

“You should have known your place. At least, I might have taken pity on you…” Umakyat lahat ng dugo ni Venice sa galit. Dinampot niya ang pulsuhan ni Rhea, pero bago niya pa ito mapilipit, isang malakas na iyak ang bumulabog sa buong restaurant. “Ouch! She broke my wrist!” umaarteng hiyaw ni Rhea, akmang matutumba dahil sa sakit.

Noong una ay nagdadalawang isip pa ako kung pakikinggan ko ba ang matanda o hindi dahil baka niloloko lamang ako nito. Paano ba naman, e, halos lahat ng paraan ay nasubukan na yata namin ngunit kailanman ay hindi kami nagtagumpay. Ngunit naisip ko rin na wala naman sigurong mawawala saakin kapag pinakinggan ko siya, 'di ba? If this is one chance to meet my mate, then I would take it. "Ano po 'yon, manang?" I asked.

Habang naglalakad ako sa hallway, at nagche-check sa phone kung anong dating app ang puwedeng i-d******d, bumangga ako sa glass door papasok ng department namin. "Ouuuuch! Ang tanga self, ha? Oh my, nasaan ang eyeglasses ko?" pag lingon ko sa likod ko... "Are you looking for this?" OH MY GOSH. Si... "S-sir S-amaniego... Yes, t-thank you po." Nauutal kong sabi. "Are you okay? That was quite loud and your glasses broke." Tanong niya sabay abot. "I'm okay, s-sir." Parang gusto kong maihi sa lalim ng boses ni sir. Ni hindi ko na nga pinansin yung salamin kong basag.

Lumabas siya ng mansyon at nag-abang sa labas habang ipinagpatuloy niya ang pag-dial ng number ng asawa niya at hindi iyon tinigilan hangga't walang sumasagot, and after three missed calls, Yohan finally answers. "Hello? Yohan! God! Where are you?! Are you okay? Kanina pa ako nag-aalala sayo! Bakit ba ngayon ka lang sumagot—" Sandra stopped when she heard a moan from a girl. "Aahh! That's it... Yohan!" malakas na ungol mula sa kabilang linya, sa cellphone ni Yohan. "Sige pa! Please, don't stop!" Umawang ang bibig ni Sandra dahil sa narinig. Her eyes widened because of shock. Tears started to form around my eyes, and when she heard Yohan speak on the phone, that's when her heart broke.