Broken Screen Prank Novels & Stories

Naisipan niya lamang na uminom para makatulog siya. She almost jumped when she heard someone chuckled. Nang lingunin niya ang pinanggalingan nito'y bahagyang naningkit ang mga mata niya. It was Gabriel on the other side of the balcony, leaning on the railings and holding a can of beer. Hindi niya napansin ang presensiya nito kanina. "Kanina ka pa ba riyan?" tanong niya sa lalaki. "Nope. Just a while ago before you got in here," sagot naman nito saka itinaas ang hawak nito. "Cheers!" Nakangisi ito sa kaniya.

malamig na utos niya sabay diin ng kaniyang hinlalaki sa glass screen upang i-play ang isang video clip. Sumulyap ako sa nakasisilaw na display ng kaniyang telepono, at ang aking buong sistema ay tila tumigil sa pag-andar sa aking nakita. Isang text message mula sa isang hindi kilalang numero ang pumasok sa kaniyang notification bar, naglalaman ng isang screenshot ng aking aktwal na lokasyon sa loob ng bahay na ito kasabay ng isang maikling mensahe... Binabantayan ko kayo ng substitute bride mo, Travis, alam ko ang bawat galaw niyo.

And in the end, siya pa din ang talo. Di rin kasi niya natiis na hindi kamustahin ito kaya nagpanggap siyang isang cyber friend kay Jullie thru email. Natawa pa nga siya ng tawagin siya nitong Mr. Red. Siguro dahil sa red font ang ginagamit niyang kulay kapag nag-email dito. Ang akala pa nga niya ay di siya nito pagtutuunan ng pansin ang mga emails niya kaya nga laking gulat niya ng bigla na lang itong sumagot. Then it all started again.

Kinabukasan ay tanghali na ako nagising at saktong pagbangon ko ay tumunog ang phone ko kaya sinagot ko ito. "Sino to?" tanong ko. "It's me Drake." "At saan mo naman nakuha ang number ko? Hindi ko alam na stalker ka na pala." saad ko." "Dream on baby, In have connections so I can do it." "So ano nga kailangan mo?" tanong ko sa kanya. "My brother invited mew to have lunch so I called you." "At gusto mong sumama ako tama ba?" tanong ko sa kanya.

Kilalang-kilala na niya talaga ako, minsan ko na siyang tinanong kung gusto niyang bigyan ko siya ng mataas na posisyon ng kompanya ngunit tinanggihan niya kaya ang ginawa ko ay dinagdagan ko na lang ang pinapasahod ko sa kanya bilang kapalit sa matagal niyang paninilbihan sa akin. “Hold my hand and don’t open your eyes,” ani Menard habang inaalalayan ako pababa ng sasakyan. “Saan mo ba talaga ako dinala?” tanong ko habang nakapikit ang mga mata. “Relax, it’s a surprise, sweetheart,” masuyong bulong niya sa may punong tenga ko.

“I’m doing my job! Please, hubby!” “I’m an agent, too, Nathalia Amaris. But at least stop being reckless and follow my damn order! Stop the f*cking car,” matalim niyang utos. “Hubby naman. Please, let me do this?” malambing na sabi ko habang alerto sa mga nilalagpasan na sasakyang panay ang busina. “No. Stop the car. Right now.” “I can’t! I can’t find the break!” kunwaring sabi ko at pinaharurot pa ang sasakyan para mas makalayo sa kaniya saka niliko. Natatanaw ko na ang building.

Para hindi na magdusa pa ay mabilis niyang binura ang dialog box nila ni Greig. Mas mabuti nang paunti-unti niyang burahin ang mga bagay na konektado sa lalaki. Ibinalik niya ang cellphone sa loob ng sling bag. “Magnanakaw!” Muntik na siyang madapa nang malakas na itulak ang kaniyang balikat ng tumatakbong lalaki.

reklamo niya habang paikot-ikot sa sala. Bigla siyang natigilan nang marinig ang mahina at pamilyar na ringtone. Sinundan niya ito. Laking gulat niya nang makita ang cellphone sa ilalim ng sofa. Bahagyang may crack ang screen, parang nahulog ito nang malakas.

Nanlaki ang aking mga mata, may nakapansin rin sa pananahimik ko. Inabutan pa nila ako ng beer, itinabi sa unang bote na hawak ko. "Hayan ha, sa 'yo pa 'yan. Pang welcome namin sa 'yo, kasi nagda-drama ka na kanina." Humagalpak ang iba. Sinabi nila na plano raw talaga nila na hindi ako pansinin, for a prank daw. Grabe sila, may time pa talaga mag prank?

Wala sa sarili siyang napalunok at mariing tinitigan ang mukha nito. “Wow,” sambit ng bata habang nakatingin sa kanya. “You’re so pretty po.” Wala sa sarili siyang napakurap. Nang sinubukan nitong tumayo ay agad niya itong inalalayan. Ito na rin mismo ang nag-abot sa kanya sa phone niyang nahulog. May crack na ang screen nito dahil sa lakas ng impact ng pagkakahulog. “I’m sorry I broke your phone,” wika nito. “I’ll go and ask my Papa to pay for it.”