Burned Book Novels & Stories

Tanghali na ng umaga ngayon at nasa isang ‘di masyadong maliwanag at maliit na silid kami. Hindi ko alam na mayrong ganitong silid sa loob ng library na madalas na tambayan ni Buenco. Marami ring mga libro rito na obviously ay tungkol sa mga itim na mahika ang laman. Isinuot sa akin ni Buenco ang isang kwentas na mayroong maliit na jar na nakasabit.

Ewan ko ba pero kakailanganin ko talagang iligpit ngayon ang mga gamit niya dahil lilipat na kami ngayong araw. Maingat kung kinuha ang mga libro sa lagayan nito ngunit may aksidente akong nasagi na isang libro dahilan upang malaglag ito. Pupulotin ko na sana nang may mapansin akong isang bagay na naka usli sa libro. Nakasilid ito sa isang plastic na parang lagayan ng mga police kapag may nakuha sila ng ebedensiya sa lugar. Dahan-dahan ko itong pinulot at sinuri ang loob. It’s a ring.

“Dahil kapag nakatingin ako sa’yo, baka hindi na ako makalingon.” Parang bumalik sa akin ang lahat ng init, lahat ng kaguluhan na pilit naming nilimot. Hindi kami nagsalita, ngunit ramdam naming pareho—ang gabing iyon ay puno ng panganib, ngunit mas lalo itong nakakaakit. Flashback — Mansion, Dalawang Buwan ang Nakalipas Sa isang maulan at malamig na gabi, nagtagpo kami sa lumang library.

Pumuwesto ako sa bandang sulok na lamesa dito sa library at tahimik na in-analyze ang book. Kailangan ko munang tingnan kong nandito ba sa libro ang kailangan kong i-review bago ko hiramin. Nang makalipas ang ilang minuto ay pumunta ako sa librarian. "Hihiramin ko po 'tong book," saad ko sa librarian sabay pakita ng libro. Inabot niya sa 'kin ang isang papel kung saan kailangan kong pirmahan 'yon. Kung anong exactly date and time kong ibabalik ang libro.

Tumaas ang boses niya sa gulat. Halos panginigan siya ng kamay habang nakahawak sa libro. Batik-batik ang mga pahina, napakalaki ng mga spacing, hindi pare-pareho ang font at font size, at sirang-sira ang binding. This isn't a TAP!

Dahil sa aking kuryosidad, kinuha ko ang isa sa mga libro, para lamang malaman na nagsusulat siya ng nobela na pinamagatang "Pregnant for the bully." Napataas ang kilay ko habang binubuklat ang mga pahina. Laking gulat ko nang makita ko ang pangalan ko na nakasulat sa ilang pahina ng libro, mukhang naaakit din siya sa akin. Kinuha ko ang isa pang libro, may bookmark sa gitna ng libro at binuksan ko ito kung saan naroon ang bookmark.

Tanong ko dito. Naka ngiti itong tumango. Nag kwento pa silang dalawa ng nangyari sa kanila ng mga panahon na wala sila. TUMABI AKO kay Miss Flame abala pa rin ito sa pagbabasa. “Ilang book na nabasa mo buong buhay mo?” Tanong ko dito. “10,881..” sagot nito na kina nganga ko, napa bilang ako agad sa kamay ko.

Hindi pa gumagaling ang namamaga kong likuran dahil sa pagkakahulog ko kahapon, pero heto at parang mamamaga na naman ang buong katawan ko maghapon. “A-ah, do you s-still h-have something to say?” pautal-utal kong tanong. Not until I realized na hawak-hawak ko pa pala ang isang libro na may title na “The Wolf and the Boy.” “Ahh!” saad ko nang napagtanto ko kung ano iyon. Napakamot na lamang ako ng ulo. Medyo naintriga lang ako sa librong ‘yon dahil isa itong children’s book.

Bumaba si Misan mula sa hagdan at dahan-dahan na naglakad palapit sa sa kakaibang librong kaniyang nakikita. Nang hawakan niya ito at bumagsak ang libro sa sahig at nawala ang itim na mahika na dahilan upang lumutang ito. Yumuko si Misan at pinakatitigan ang maliit na libro. Kulay itim ito at halatang lumang-luma na dahil sa amoy at kulay ng mga pahina nito. Nang buklatin niya ay nakita niya ang iilang mga naging Supremo ng mga Bampira noong hindi pa naging dalawa ang lahi nito.

Sabik at sobrang saya, mabilis na nilagay ni Charlie ang Apocalyptic Book sa kanyang bulsa, ngunit ang libro ay agad na naging pulbos at naglaho sa hangin. Himala, ang bawat salita sa libro ay malinaw na tumatak sa utak ni Charlie. Sa sandaling ito, si Jacob, na tumakbo na parang isang duwag, ay marahas na hinuli ng ilang malalaki at malalakas na lalaki at hinagis pabalik sa shop.