Butterflies Drawings Easy Novels & Stories

Bagaman malalaki ang ulo ng mga tao sa drawing at hindi pantay ang mga kamay at paa, lahat sila ay may nakaguhit na malaking ngiti sa mukha. Habang tumatagal, nagiging makulay ang mga drawing. May mga background na ng playground sa kanilang school, mga hayop sa zoo, at ang paboritong aquarium ni Clara. Hindi ito basta-basta papel na ginuhitan lamang gamit ang mga krayola. Ito ang pinakamalinaw at pinakamasakit na ebidensya kung paano lumaki ang isang bata sa ilalim ng pagmamahal at kalinga ng isang ina. Isang buhay na dahan-dahang yumayabong sa gitna ng katahimikan at saya, malayo sa karangyaan ngunit puno ng emosyon.

I asked her. Nag-isip naman siya at nagawa pa niyang ilagay sa ibabang baba niya ang kamay. “I want to draw a butterfly... a colorful butterfly.” She even winked at me. “Okay. Let's do it but we need to put an excitement on it. We will make our own version of butterfly and you will explain afterwards. And so am I,” suhestiyon ko na mas lalong kinasabik niya sa aming gagawin.

Tinitigan ko ang papel nang matagal, habang dahan-dahang binubuklat pa ito ng mga daliri ko. “Oh?” Ungol ko, dahil nakuha nito ang interes ko. Naka-drawing gamit ang itim na tinta sa ilalim ng listahang binura ay isang sketch. Isang pangit na drawing na may magulong linya. Maling-mali ang proportions, at mas malala pa ang perspective. Dalawang tao ang balak niyang i-drawing dito. Sa tingin ko.

Ito ay talagang isang magandang butterfly. Makulay ang mga pakpak nito. Ikinumpas nito ang kanyang mga pakpak, at nagniningning ang mga ito pagkatapos na i-refracte ang sikat ng araw sa madaling araw. Iyon ang simbolo ng buhay at pagsilang ng isang magandang buhay. Lumipad palayo, butterfly!

"I drew all of us!" Tinanggap iyon ni Graziel at agad siyang napangiti nang makita niya ang sinasabi nitong ginuhit nito. Simple lang naman ang drawing ni Junie, kasi nga bata. Pati ang drawing nito ay simpleng crayola drawing lang. May tatlong malalaking stick figure lang na magkakahawak-kamay. Agad siyang napangiti. May isa pang maliit na pigura sa tabi ng isang kuneho.

May hawak itong maliit na paintbrush, at ang kaniyang maliliit na daliri ay puno ng watercolor na kulay rosas at berde. “Wow, Amara,” nakangiting puri ni Celestine habang marahang pinupunasan ang kaunting pintura sa ilong ng kaniyang anak gamit ang kaniyang thumb. “That’s so beautiful, baby. But why is the butterfly on your dress?” Bumungisngis si Amara at iniyakap ang kaniyang maliliit na braso sa leeg ng kaniyang ina. “Because the butterfly wanted to sit on me, Mommy!”

Lumingon lang siya sa akin at ngumiti ng maliit. "Was it a butterfly?" I guessed correctly. Tumango siya. "Sabi po ni Teacher May, we should draw something that represents us. May it be heart, a family, a flower or anything that we like." "So, you like butterflies." I said. Tumango siya ng marahan at ngumuso. "Well, yes. And it's easy to draw, Tita." Lumingon siya saglit kay Snow at ngumuso na naman, tila may gustong sabihin pero nag-aalangan dahil nariyan si Snow.

Nanginig ang kamay niya habang nililipat ang pahina. Ang sumunod na drawing ay magulo. Puno ng bura at ang mga linya nito ay bali-baliko na. Parang gawa ng isang bata ang drawing na iyon. May dalawang malaking 'X' na nakaguhit nang madiin, at sa ilalim, may sulat kamay na halos hindi na mabasa. [Hindi na ako makaguhit nang maayos. Ang sakit ng kamay ko. Paano na ang pangarap ko? Paano na ako?]

Sa loob nito ay isang drawing. Ipinakita ng drawing ang isang matangkad na lalaki at maliit na babae, malinaw na sila ito ni Lillian. Talagang pambata ang drawing ni Lillian; ang hugis ng mga tao ay halatang guhit ng isang bata at pati ang mga kulay ay hindi gaanong maayos.

Palapit pa lang siya doon ay may nakita siyang bata na busy-ng busy sa paglalaro sa buhanginan. Nilapitan niya yung bata at tinignan ang ginagawa. Nilalagyan nito ng border ang isang magandang drawing sa buhangin. "Yes kuya?" "You made that?" manghang tanong ni Robin. "This borderline? Opo ako po. Pero yung drawing, di po ako." "I see." Paalis na sana si Robin ng nagsalita ulit yung bata. "Si Ate Adee po ang gumawa nito. She said she draws when she's sad..."