Manga Drawings Easy Novels & Stories

Sa loob nito ay isang drawing. Ipinakita ng drawing ang isang matangkad na lalaki at maliit na babae, malinaw na sila ito ni Lillian. Talagang pambata ang drawing ni Lillian; ang hugis ng mga tao ay halatang guhit ng isang bata at pati ang mga kulay ay hindi gaanong maayos.

Unti-unting napaawang ang labi ko. Did... I... just... drew... our encounter this week mindlessly? Lumapit ako sa sketchpad at tinitigan iyon nang mas mabuti. It's a drawing of two people, one guy and a girl, passing by each other in a football field. Magaan ang bawat stroke ng linya. It looks somewhat vintage. Malabo nang kaunti at hindi makapal ang shading. Sakto lang para magbigyan ito ng buhay.

Talagang makatotohanan na parang nasa loob ka na din ng bahay at naiimagine mo na ang itsura pag-naisalpak na. Problema ko ngayon kung paano ko 'to sisimulan at kung ano ang una kong gagawin. Halos lahat ng drawing ay napaka-hirap iguhit. Bakit ba ganito ang mga pinapagawa ni Fiandro na parang pang-professional na ang level na ibinibigay sakin?

Imposible naman. Hindi naman siguro siya iyon. Di ba? Ngunit habang tinitingnan niya ang drawing ay lalo siyang naaaliw. May kung anong nakakagaan ng pakiramdam dito. Walang komplikasyon. Walang agenda. Walang halong pagpapanggap. Isa lamang itong simpleng drawing mula sa isang bata. At marahil iyon ang dahilan kung bakit hindi niya maalis ang tingin dito.

Si Kian, bitbit ang isang piraso ng papel na may drowing ng tatlong stick figures na may kulay green na crayon. "Mommy! Look at my drawing!" excited na sigaw ng anak ko habang ipinapakita ang papel sa akin. "Ito po ikaw, ito ako, at ito si Mister Masungit! See? He has no smile po dyan kasi lagi siyang angry." Tiningnan ni Ezekiel ang drowing ni Kian. Lumapit siya sa bata, lumuhod para mapantayan ito, at seryosong pinagmasdan ang palpak pero cute na gawa ng anak niya.

The drawing. Drawing iyon ni Brix. Marahil ay naipasok niya iyon sa briefcase ko nang hindi ko namamalayan. Kinuha ko ang papel. Gusot na nang kaunti ang mga gilid nito. At gaya ng inaasahan, hindi naman kagandahan ang pagkakaguhit. I studied the drawing in silence. The figures were nothing more than stick people and crooked lines, the kind of artwork only a child could proudly create, yet I recognized everyone instantly.

"I drew all of us!" Tinanggap iyon ni Graziel at agad siyang napangiti nang makita niya ang sinasabi nitong ginuhit nito. Simple lang naman ang drawing ni Junie, kasi nga bata. Pati ang drawing nito ay simpleng crayola drawing lang. May tatlong malalaking stick figure lang na magkakahawak-kamay. Agad siyang napangiti. May isa pang maliit na pigura sa tabi ng isang kuneho.

The tools are just easy to navigate. I've never tried digital drawing before but this seems like a nice way to go habang wala akong artmats. Habang nagmemeryenda ay nagda-draw ako. Mabilis akong nasanay kaya nakagawa agad ako. I looked at my drawing. I did a quick sketch of Rafael's face but I added some details to it like drawing a horn in his head. I also make his face more evil and ugly. When I got satisfied, I saved it.

Nagsimula ako sa pag-drawing ng mga simpleng bilog, mga linya, sinusubukan kung nandoon pa rin ang muscle memory. And surprisingly, little by little, I was able to draw a character design. Isang babaeng nakasuot ng kimono, pero may dalang modernong backpack, nakatayo sa ilalim ng ulan. Ito ang istilong laging gusto ko, ang paghahalo ng luma at bago.

(Insert: Sketch ko habang natutulog) - Eli Pft. Ang cute ko naman sa drawing ni Eli.. Hindi ko tuloy maiwasang mapangiti kasi ang effort ni Eli na idrawing ako. Nahinto lang ako sa pagngiti nang may bumato na naman sa akin ng papel. Mas maganda drawing ko kay Eli! (Insert: Sketch ko na stick man lang habang nakapalumbaba) P*****a! Ito ba yung pinagmamalaki niyang artwork?! Stick man? Gago talaga a****a!