Cafe I'm Here Novels & Stories

Ramdam niya ang init ng palad nito na humawak sa batok niya, hinahatak siya palapit na parang ayaw siya pakawalan. “Hector…” bulong niya habang bahagyang lumalayo para huminga. “Hmm?” tanging sagot ng lalaki, pero hindi nito binitiwan ang pagkakayakap. “Kung ganyan ka nang ganyan, wala tayong matatapos na café.” Ngumisi ito, malapad at mapanganib. “Then we’ll call it Café Salvi. Because you’re the sweetest thing I want to taste.”

He give me his credit card at walang reklamo kong sinunod ang utos niya sa akin . Avi also likes espresso coffee lalo na kung si mama ang gumawa, kasama ang glazed donut . Those days ... It's so memorable , namis ko tuloy si Avi ,hyyysst ~~~ . I arrived sa sinasabing coffee shop ni Sir Montenegro at ako ay pumasok na doon , I go to the counter and a girl look at me and smile. " Good morning ma'am to sun shine cafe . " She greated .

Tyrone asked nang nakaupo na sya sa driver’s seat at binuksan ang makina ng sasakyan. “Yeah, let’s go!” sagot ko at nagsimula nang mag drive paalis si Tyrone kung saan kami nagpark. We finally reached our destination, the cafe that I liked to apply for as a barista. He was Hector’s cousin and he recommended me to him. The car stopped in front of the cafe named Pixel Brew Cafe. “I can smell coffee now,” Tiffany blurted out as soon as we entered the cafe. “Nandito na pala kayo,” a man welcomed us, and I could see his resemblance with Hector. “Welcome to the Pixel Brew Cafe!” he added and guided us to a vacant table.

Bumaba na siya kaya bumaba na din ako, papasok na sana kami ng biglang mag ring ang phone niya. Tinalikuran niya ako para sagutin ang tawag. Inilibot ko nalang ang paningin sa labas ng cafe. I like how they designed it, dirty white ang pintura nito at dark brown naman ang mga poste, yung kulay na kapag nakita mo, maaamoy mo talaga ang kape. "No, tell them to cancel it for me. Reschedule it tomorrow." Napatingin ako kay Ismael, mukhang meeting yun ah?

TARAH Tumunog ang bell hudyat na may pumasok. Nag-angat ako ng tingin. Napamura ako. Mabuti nalang ay hindi mainit na kape ang sinasalin ko. Kundi ay baka napaso ako. Bakit siya nandito? Alam niya bang ito ang cafe na pinagtatrabauhan ko?

Ganoon sila kagaling. "Hello, ma'am/sir! Welcome to F&M Cafe Shop! Good morning, pasok po kayo. We offer various coffee flavors but our top selling coffee is Espresso with Love and Cafe Mocha which is our beautiful miss Aries' specialty. You may proceed to the counter for more flavors po." May welcomed the costumers as they enter the shop. Hindi ko yata kayang matumbasan ang level ng energy na mayroon silang tatlo. Ang sarap nilang katrabaho, maski ako ay nai-entertain nila.

Masaya lang kaming nagtatawanan at nag k-kwentuhan hanggang sa matapos na ang gabi. Dumaan na ang isang linggo at paunti-unti ay gumaganda na ang samahan naming dalawa ni Cael. Naandito na ako ngayon sa cafe na pinapatayo ko, I’m so excited kasi maganda ang plano ko sa kapehan na ito. Chineck ko lamang kung ano ang lagay, syempre maganda talaga magiging outcome nito dahil kakilala ko ang engineer at architect na gumagawa para sa cafe ko. Mga dating kakilala na ngayon ay mag-asawa na.

He's wearing a black shades that made him looked like a freaking model. Naglakad ito papasok ng café at huminto sa 'king harapan—este, sa harap ng counter. Kumurap-kurap pa ako para gisingin ang aking sarili sa reyalidad. Kung hindi pa akong kinurot ni Sunny sa 'king tagiliran ay hindi pa ako magigising sa 'king pag di-daydream. “Uhm…” I cleared my throat and forced a smile. “Good morning, Sir! Welcome to Morning Star Café, what's your order?”

"Oo. Manahimik ka na lang. Coffee ko ha? I love your coffee! Paturo ako ha? Idadagdag ko sa menu ng Cafè ko." Speaking of. I really love her Cafè. Medyo malayo lang sa bahay at opisina ko kaya hindi ko mapuntahan lagi and I am avoiding her noon. "I can't beleive you actually made your dream come true, Cali." She chuckled. "It reminds me of you kaya nagtayo ako. Kaya nga it is called BFF Cafè." Ngumiti ako. "Thank you." Umiling siya. "No. Thank you for giving me reasons to move forward."

At kahit hindi pa niya alam, isang invisible na utang na ang unti-unting nabubuo— utang na maaaring singilin sa pinaka-hindi niya inaasahang paraan. ----- CAFÉ MALAPIT SA HOSPITAL Tahimik ang café, may mahinang tugtog ng jazz sa background at amoy ng bagong timplang kape. Nasa isang sulok si Calista, hawak ang baso ng mainit na tsaa pero hindi niya iniinom. Paulit-ulit lang niyang iniikot ang kutsarita, parang doon niya ibinubuhos ang kaba at pagod.