Call Me Mayor Wattpad の小説・ストーリー

Unti-unti ng bumabalik ang lahat sa isip niya pero niyugyog siya ni Mayor Arthur kaya medyo naputol ang pag-iisip niya. “Gagawin mo ba, Isa? Or shall I call you Penelope? What the hell is your real name, by the way?” tanong pa ni Mayor na hanggang ngayon ay hindi pa rin siya pinapakalawan “Gagawin ko! Basta pakawalan mo lang si Troy, nakikiusap ako!” nakikiusap ang tinig niya dahil gusto niyang makita ni Mayor Arthur that she is helpless Kailangang makapwesto na ang mga back-up niya at habang wala pa ang senyales na hinihintay niya, kailangang sakyan niya muna ang kabaliwan ni Mayor.

Aniya at tinapik pa ako sa balikat. "Salamat ho mayor." Pagkatapos kong magpaalam ay sumakay na ako sa raptor ko at nilisan ang lugar. May sabik akong nararamdaman na muling makita ang dalaga. Umalis ako kanina na tulog pa sya. Bigla kasing nagpatawag ng emergency meeting si mayor para sa mga tauhan.

I rolled my eyes. "Akala mo lang 'yon. Bye na. Malapit na kami." Hindi ko na siya hinintay na sumagot at pinatay na ang tawag. "Sino 'yon?" Kallum asked with his low voice. I glanced at him for only a second dahil hindi ko talaga siya matagalan ng tingin. "Friend ko. He's the mayor of the city we're going to. Sa kaniyang project ang pupuntahan natin."

“Nako! Teka kumain kana ba? Iinit ko ang sinigang sa gabi para mainitan ang sikmura mo. Alam kong favorite mo yun.” “Thanks manang.” While waiting for manang's food, I sat in my swivel chair. I just finished my warm shower. I'm here at my library, exhausted these past few weeks. Ang daming dapat tapusin sa opisina, papalapit na rin ang election. and yes, I’m running for Mayor again for my 2nd Term. Sana naman ay maging maayos ang pagtakbo ko.

“Mayroon po ba kayong kailangan?” Napangisi siya nang mapait—isang ngiting puno ng panunuya. “May kailangan? Oo, meron nga akong kailangan,” sagot niya, sabay hakbang nang mas malapit sa akin, hanggang sa maramdaman ko ang lamig na nagmumula sa kanya. “Kailangan kong sabihin sa’yo ang isang bagay na dapat ay alam mo na mula pa sa simula. Na ikaw... ikaw ay walang-wala. Isa kang anino lamang na sumubok na pumasok sa isang mundong hindi para sa’yo. Ang aking anak ay isang Mayor. Siya ay isang Monteverde. Siya ay nakalaan para sa isang taong kapantay niya—mayaman, may pangalan, at karapat-dapat. At ikaw? Ano ang meron ka? Wala!”

Agad naman nitong tinanggap ang tubig at nilagok ng nilagok. "Papatayin mo ba ako ha?" Inis na tanong nito nang maibaba ang baso sa lamesa. Yumuko na lamang siya dahil sa mga matang nakatingin sa kanila. Ano na lamang ang sasabihin ng mga tao? Hinahayaan niya ang kaibigan niya na mawalan ng good manners? Isa pa naman siyang Mayor. Naiisip na niya ang mga posibleng sinasabi ng mga tao sa kanya. Isa pa ay nai- stress pa rin siya sa resulta ng survey at dadagdag pa ba ito ngayon?

Puwede namang ipagpabukas 'to! I kept running as I heard his footsteps became more audible. Agad akong ginapangan ng kung ano sa aking dibdib dahil hindi ito pawang biro lang! Matthew was really on the Mayor's side! Hindi ko na alam kung sino pero si Mayor lang ang alam kong kayang mag-utos nito sa kaniya! Wala nang iba kundi siya! Sa isang kanto kung saan ako tuluyang napahinto ay may basurahan. I put all my might and think that luck will be on my side this time.

pilit kong sagot. "Sabi po kasi nila, 'yung isang Mayor daw doon, napakayaman! Ang tawag daw sa kaniya ay 'Ang Kamay na Bakal'. Marami raw siyang bodyguard na laging may bitbit na baril. Astig siguro 'yun, 'no?"

hindi ko natapos ang aking sinasabi ng bigla akong hawakan sa balikat ng nakabangga ko at tawagan ako sa aking pangalan. "Wait wait wait...Jenny is that you, Jenny Dela Cruz right? " Malawak na ngiting naka tingin sa akin si Mayor kennedy. Napamura ako ng di oras sa nakita. "Hello po Mayor, pasensiya na po at nagmamadali kasi ako," awkward kong pahayag sa kanya at aalis na sana pero ang h*******k na mayor tinawag pa lalo ang mga kaibigan niyang abnormal kaya napunta sa amin ang kanilang atensiyon. Wala na akong kawala kaya tumingin ako sa kanila at napangiti ng pilit.

May karanasan naman ako sa pagiging sekretarya, kaya agad akong nagdesisyon na mag-apply. Kinabukasan, maaga akong pumunta sa munisipyo. Naka-blouse akong puti, fitted pencil skirt, at simple pero eleganteng takong. Sa reception, pinaupo muna ako habang chine-check ang pangalan ko. Ilang minuto lang ang lumipas, tinawag ako ng isang staff. "Diretso ka po sa opisina ng Mayor para sa interview." Medyo nagulat ako. Mayor agad? Akala ko may HR muna o panel. Pero sumunod na lang ako.