Call Me Mayor Wattpad นิยาย & เรื่องราว

"Ano? Tatanga-tanga ka talaga. Hinayaan mo na lang sana siyang lamunin ni Maya! Kapag 'yun nagsumbong ikaw ang ipapakain ni Mayor sa alaga niya." "Ang ingay niyo, hanapin niyo na lang ang anak ni Maya." So alaga nga ni Mayor ang tigreng iyon? Sinasabi ko na nga ba. So tama ang mga kwento sa akin ni Nurse Scarlet. Palibhasa pinapatawag siya ni Mayor Ricky sa bahay nila.

Umupo kami sa gitna na may malaking mesa. Tumayo ako at nilapitan si Mayor Quatro. Nakatingin ito sa akin. Umupo ako sa tabi niya. "Gummybear," malambing na tawag ko sa kan'ya. Tamad lang niya akong tiningnan. Pasimple kong hinawakan ang kaniyang kamay. "Ikakasal ka na pala. Ayaw mo ba sa akin?" tanong ko sa kan'ya. Humarap ito sa akin.

"Kahit na, kakambal ka parin niya! Hindi ka niya dapat saktan dahil lamang sa babaeng 'yon. At anak, hindi mo pwedeng sabihin sa akin na hindi kana tutuloy sa pagktakbo bilang Mayor ng bayan natin. Nakakahiya sa mga ka amiga ko, sasabihin nila baka wala tayong budget na gagamitin sa pangangampanya natin, kaya hindi mo itutuloy ang pagtakbo mo. Huwag mo naman akong ipahiya sa kanila anak ko ha! Tsaka ayaw mo ba non, ang pera ng taong bayan ay mapupunta sa atin kapag nanalo ka bilang Mayor ng Mandaluyong. Naging Mayor kana, paldo pa ang bulsa natin. Lahat ng budget para sa flood control project tayo ang makikinabang. Nakausap nanamin ng Daddy mo ang contractor na hahawak sa flood control proje

“Mayor Calvin Fuentebella. Ikaw ang itatalaga bilang personal bodyguard niya simula bukas.” Parang biglang may bumagsak na bato sa sikmura ni Katey. “Wait, what? Siya? Ang playboy mayor na headline palagi dahil sa mga babae? Dad, seryoso ka ba?” “Very serious.” Tumikhim ang ama. “At mas mabuting ihanda mo na ang sarili mo. Sa lahat ng babaeng nakilala niya, baka ikaw lang ang hindi agad mahulog sa kanya.”

saad niya siguro kung kaharap ko naka simangot ang loko. Aray mo naman Jae. Napakasama talaga ng tabas ng dila ng Mayor na ito. Buti nauto nito mga taong bayan e, masama pala ng ugali. “Bakit mo pa ako kakausapin kung anak mo pala gusto mong kausap?” “Binigay ni Seven, do I have a choice? Nag-hello ka na sa ‘kin,” gagong sagot niya. “Edi kung gano'n bye na po Mayor Ishmael na mayabang!”

biro niya ng makaupo. “Gago,” natatawang kinaltukan ko siya. “Baka nga ako ang apihin no’n. Tignan mo naman ang itsura mukhang mambabalibag kapag nainis.” At hindi ako nagbibiro. Mukha lang mabait si Mayor pero mukhang maliit lang din ang pasensiya. Judgemental lang siguro ako pero sino bang hindi mag-iisip ng ganoon? Ang laking tao nito. Matipuno ang pangangatawan halatang batak sa ehersisyo. Iniisip siguro ng iba na para siyang si superman, ano nga ang tawag dito? SuperMayor? Ang cornnny! Pero hindi nakaligtas sa mga mata ko ang talim sa mga titig nito. He may have seemed respectable, but I could smell the beast in him. He may have seemed to be a matinée idol, a protagonist, but the way he

Yumuko ang lalaki para humingi ng tawad. “Mayor!” sigaw ng isang body guard papunta sa pwesto nila. “Ano pong nangyari?” “Nothing,” agad na sagot ng lalaking nakatuxedo. “Sorry I forgot to introduce myself.” Nilahad ng lalaki ang kaniyang kamay. “My name is Carl Montemayor, Mayor of this City.” Hindi tinanggap ni Iza ang kamay na iyon bagkus ay agad nyang tinanong ang lalaki. “Humingi na ba kayo ng dispensa sa anak ko at sa kaniya?” turo nya kay Lily.

Pagkatapos nun, nagpapanggap na sinabi ito ng mayor na, "Pero, kung iisipin lang, walang asal ang mga tauhan na iyon, at muntikan pa nilang masira ang isang magandang plano. Kailangan ko silangang parusahan nang matindi." Pagkatapos magsalita ng Mayor, tumingin siya kay Yankee, at nagpapanggap na mukhang tapat sa kaniya. Para sa kaniya, isang bata lamang si Yankee, at makakaya niyang makuha ang tiwala ni Yankee sa pagpapanggap lamang niya. 'Wow, nasa karakter parin sya…'

Magiliw na bati ni Mayor "I'm Xavien Mortiz, Mayor. She's Erin Raze Abrigo, ang nanay niya po ang hinahanap namin. Umaasa po kami na sana siya iyong naririto ngayon sa poder ninyo." Seryosong sabi ni Xavien at saka nakipagkamay sa Mayor. Ganun rin ang ginawa nila at nakgpakilala sa mayor. "Matias, tawagin mo si Miriam. " malumanay na utos ng Mayor sa kanyang tauhan.

“Tuloy po kayo, sir Alaric, ma’am Ysabella. Nasa loob po sila—nagkakape sa veranda.” Pagpasok namin sa veranda, agad akong napahinto. Sa ilalim ng puting gazebo, nakaupo ang ina ni Alaric, si Madam Leticia, ang ama niyang nakaupong Mayor sa bayan na ito ngayon si Mayor Dario Dela Vega, at ang nakababatang kapatid niyang si lalaki na kahawig ni Alaric at ang dalaga na kamukha nang ina nila. Pero hindi lang sila ang nandoon.