Calm Down In Tagalog Novels & Stories

Napapikit ako sa sakit, wala pang kalahati ay masakit na nga talaga paano pa kaya kapag buo na? “Inhale, exhale to relieve the pain." bulong nito. Sumunod nga ako at huminga ng malalim. Saka niya ako muling hinalikan sa labi para doon mapunta ang atensyon ko. Pagkaraan ng ilang minuto ay medyo nakapag-adjust na ako. “Ipasok mo na ng buo." mahinang saad ko.

Pareho naming hindi alam. "Pumunta na lang tayo sa amin, Bebs?" tanong niya sa kalagitnaan ng katahimikan namin. "Sa inyo na naman?" "Yeah, magpractice na muna tayo. Pagkatapos ay mag-iisip tayo kung saan tayo pupunta." "Oh, okay." Muli na naman akong kinabahan. Inisip ko na lang si Mama at si Teedy. Magpapakatatag ako para sa inyo, hahanapin ko kayo.

Kalma. Putcha. Kinailangan ko pang pumikit at kalmahin ang sarili ko ng mga limang segundo dahil sa kagaguhan ng lalaking 'to. Hays. Lord. I pressed my lips together before releasing a heavy sigh as I looked outside. Normal naman akong tao, pero ewan ko ba. Hays. Hindi naman matawaran ang tawa ng baliw na 'to habang nagmamaneho.

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Tumingin siya sa akin na tila ba nagulat sa naging sagot ko. "SIGE NA ALIS KANA" pagtataboy niya ulit "IT IS OKAY WITH YOU?" alanganin kong tanong "BAHALA KA" tanging sagot niya. Yan na naman tayo! Bahala means, either ayaw niya o nagbabanta. "UPO KA DITO" utos niya sa akin sabay turo sa may kama. Nagtataka man ako pero umupo parin ako. Mahirap na at baka mahampas na naman ako ng wala sa oras.

pasigaw na pagpupumiglas n'ya sa pinsan dahil niyakap s'ya nito ng dalawang braso mula sa likod kaya hindi s'ya makagalaw. "You need to calm down first and stop what you are doing," matigas na utos ng pinsan sa kan'ya. Lumapit na din ang iba pa nilang mga pinsan at lahat ng mga ito ay seryoso ang tingin na ibinigay sa kan'ya. He knows something wrong by seeing their serious faces.

"Talk to Gab when his calmer. Huwag ngayon." May maganda rin palang pakinabang ang weirdong nerd na 'to!

tumayo ako at inilabas ko lahat ng hinanakit ko inay at mabilis na pumunta sa kwarto “Aba sumasagot ka pa, bumalik ka dito bata ka mag usap tayo!” sigaw nito “Nay hayaan niyo muna, mag usap nalang kayo kapag pareho na kayo kalmado, alis na ako inay” pag kakalma nito “Sige nak ingat ka sa pagmamaneho ng motor” tugon nito

Malakas ngunit maingat ang kapit nito, sapat para mapatigil siya, pero hindi para masaktan. Bahagya lang siyang napakibot. Hindi pa rin siya lumingon. “Calm down,” mas mahina nitong ulit, mas malapit na ngayon ang boses. “Okay na. You’re safe now.” “Anong sinasabi mong mag-calm down?” sagot niya, pilit pa ring matigas ang boses. “I’ve been calm this whole time.” “No,” mariing sagot ni Jaxen, ngunit hindi galit. “You’re not.”

“Kalma na nga ako! Hindi ba sapat na kalmado ito?!” Ang salitang calm down ay tila tumama sa ugat ng inis ni Sonya. Gusto na sana niyang tuluyang magalit, pero sa biglaang katahimikan sa kabilang linya, unti-unting natakot si Sonya. Pagkaraan ng ilang saglit, humupa rin siya at napilitan na lang humingi ng paumanhin kay Franz sa telepono. Samantala, pagkatapos ng trabaho, dumiretso si Hiraya sa ospital.