Inner Peace In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Napilitan akong tumango kahit alam kong mahirap 'to para sa kanya. “Mom can I ask?” she looked at me and nodded her head. “How's the feeling to be betrayed?” sandali siyang natigilan pero sa huli ay sinagot niya ang tanong ko. “Masakit anak, 'yong tipong binagsakan ako ng langit at lupa dahil sa bigat at sakit na nararamdaman. Niloko ako, nasaktan at nagmukhang tanga sa kanya. Pero hindi naman ibig sabihin non na hindi ko siya mapapatawad. Acceptance is the key to my peace of mind.” Masaya akong tumango. Tama si mama, pagpapatawad ang solusyon para sa kaginhawaan sa dibdib.

"Dahil kapag mahal mo ang isang tao, walang mahirap. Ang sakit ay bahagi lang ng pagmamahal. Hindi laging langit ang magmahal, pero hindi ibig sabihin na mahirap ito. Nagiging mahirap lang kapag hinahayaan mong ubusin ka ng takot at pangamba. Napapikit ako habang sinasabi niya iyon. Ramdam ko ang bawat salitang tumatama sa puso ko. “Kailangan mong maging matatag, anak,” bulong pa niya, mas banayad na ang boses. “Alam kong hindi madali, pero kaya mo. At kung pakiramdam mo’y hindi mo kaya, mag-isip kang muli. Dahil ikaw ang pinaka-matapang at pinakamatibay na babaeng nakilala ko.”

“Tawag dito ay relaxation, Soirye. Tawag dito ay stress relief. Tawag dito ay pahinga mula sa monotony ng iyong boring at predictable na buhay.” Inikot niya ang kanyang mga mata, ang kanyang ngiti ay lumalapad. “Boring, predictable? Ikaw ang nakakulong sa isang loop, nakakulong sa isang virtual na mundo, hindi kayang harapin ang totoong mundo.”

Pilit na inaalis pa ang kamay nito sa dalaga. “Ate Divine, you’re here! Grabe ka, para kang kabute sumusulpot na lang kung saan-saan,” natatawang sabi ni Rain habang napapailing. “Kidding aside, agree ako kay Ate, sabi nga sa kasabihan, “love heals everything, and love is all there is! Ang pag-ibig ay may kapangyarihan na ayusin at ibalik ang pisikal at emosyonal natin!”

“Sa itsura mo ngayon. Vernice, hindi ka masaya... Tama ba ako? Napupuno ng kalungkutan ang mga mata mo. Nang mga tanong na tanging ikaw lang ang makakasagot kung haharapin mo. Masakit talaga ang magmahal Vernice, isang bagay na dapat mo tanggapin. Normal lang, lalo na sa agwat ng realidad na mayroon kayong dalawa. Sa antas kung saan magkaibang-magkaiba ang inyong pinanggalingan." Malalim na napabuntong hininga si Vernice. “Mag-usap nalang tayo sa susunod. Busy pa ako at marami pa akong inaasikaso. By the way, wala naman masama sa mga sinabi ko, pero ang gusto ko lang imulat mo ang mata. Maging mapagmasid ka at malikot dapat ang isip mo nang hindi ka maloloko o mauutakan ng mga tao sa paligid

“B-Bitawan mo ko…” “Parang awa mo na… b-bitawan mo… koo” “T-Tulong!” Napabalikwas ng tayo si Aaliyah mula sa isang masamang panaginip. Pawis na pawis siya habang humahangos ang hininga. Pumatak ang mga luha sa mga mata niya nang nanariwa sa ala-ala niya ang panaginip niya pati na rin ang totoong napagdaanan niya.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Bahagya akong pumikit para damhin iyon. Lumapit pa ako sa batis. Nang makita ko ang reflection ko sa tubig, natigilan ako nang maalala ko ang panaginip ko. Natigilan ako at natulala sa sarili kong reflection. Ang batis. Nakita ko sa panaginip ko ang batis na ito, kung saan nandoon din ang babaeng may kalong na sanggol. Anong ibig sabihin niyon?

Mabilis kong tanggi. Itinaas nya ang dalawnag kamay tanda ng pagsuko. "Okay, relax. So, iyon nga, kung ako ang lumaban ng walang pag-asa una palang, sa tingin ko ay titigil lang ako kapag... kapag napagod na ako." "Paanong napagod naman?" "Tipong natanggap ko na sa sarili kong: okay na, hanggang dito nalang talaga ako. Ayos na kung sumuko na ako."

Pagagalitan niya kaya kami? "Jasmine?" nahigit ko ang aking paghinga. Kalma lang, kaya mo yan pagpapalakas ko ng loob sa sarili., "Po?" Natawa si tito Dante. "Kinakabah ka ba? Relax, ako lang ito." aniya. "Hindi ko lang po maiwasan, tito Dante." ani ko at huminfg ng malalim.