Calm Down In Tagalog Novels & Stories

Medyo nanginginig ang kamay ko dahil hindi ako makapaniwalang may nangyari kagabi! "Miss! Relax! Wag ka mag panic dahil nanginginig ang kamay mo." Kalmado niyang sabi sa akin. Paano ako mag re-relax kung yung matagal ko na iniingatan naibigay ko sa hindi ko kilala! T*ngina! Napapamura na lang ako sa utak ko. "I-I'm sorry. Pasensya na lasing din ako kaya hindi ko napigilan." Bigla siyang yumuko pagkasabi niya.

"Kasal mo ngayon, oh." "Kinakabahan lang ako,"ani naman niya rito. "Just calm down, okay? Inhale.... Exhale.... Inhale... Exhale," ginaya namanniya ang ginagawa nito upang mabawasan ang kaba na kaniyang nararamdaman.

" umiiyak niyang wika dito. Naramdaman niya naman ang pagtapik nito sa likuran niya na para bang pinapakalma siya. "It's okay, Kat! Normal lang sa buhay natin ang makaramdam ng ups and down. Kung ano man ang nararanasan mo ngayun, dapat kang maging matatag." seryosong sagot nito sa kanya. Lalo naman siyang napahagulhol ng iyak.

wika nito sakin. Nakangiti naman akong tumango. " One... Two..three!!" Sambit nito agad ko naman iniangat ang paa ko at namalayan ko nalang na umaangat na ako. " Okay calm down, tingnan mo lang ang nasa paligid mo" wika nito sakin. Sinunod ko naman ang sinabi niya tumingin Naman ako sa paligid ko at sobrang ganda.

"A-Anong–" "I'm sorry. You're losing it, Sab. You need this to calm down," huli kong narinig na sabi niya bago ako tuluyang mawalan ng malay.

'Bahala na! Akmang sisigaw na sana ako ng malakas, ng mabilis nitong natakpan ang aking bibig. Nanlaki ang aking mga mata dahil sa ginawa ng taong nakadagan sa akin. Muntik nang magwala ang aking kaluluwa, mabuti nalang at nagsalita ang taong nasa aking ibabaw ngayon. "Shh! Relax.. H'wag kang matakot.."

sabi ko "But really, you have to get over this angst you have. Baka kung kaylan singkwenta kana eh saka mo maisipan na ayaw mo palang nag iisa sa buhay. Na mas masarap pala na may katabi sa gabi kahit pa nga sa umaga ay gusto mong sakalin ang katabi mong iyon" sabi ni Calix

"Calm down first.” I opened my mouth to speak but my lips trembled and my throat went dry. Nagulat ako nang biglang mangilid ang luha ko dahil sa hindi malamang dahilan. Nag-iwas agad ako ng tingin at pilit na pinakalma ang sarili. This is your chance to ask him, Gella! Pagkatapos nito ay magiging mapayapa na ang isip mo! Bakit hindi ka makapagsalita ngayon? What the hell is wrong with you? Ngayon ka pa talaga naging emosyonal!

Isa itong sign na kailangan na niyang magmadali para makarating sa baba. Isang small island ang kanyang nakita sa baba na may kalayuan din sa kung sa'n siya nanggaling kanina. Ito na ang napili niya pansamantala kaya muli niyang pinihit ang hawak na cord para umiba ang direksyon niya. Para siyang tinutulak ng hangin pero wala siyang takot sa ganitong sitwasyon. He needs to stay calm. "All right, Benjamin, the fearless man, it's time to land." Breathe. Ito ang nasa isip niya pero may bigla na lang dumaan na kidlat sa harap niya, "Mamaaa!"

Pati ang luha ay mas lalong lumabas nang mabilis, hindi niya mapigilan ang sarili na mapatawa sa mga naiisip niya. Baliw na siguro siya, Baliw na dahil sa nangyayari sa kaniya. Masyado siyang madrama at hindi man lamang iniisip na lalake siya. "Ah!shit! Why I'm crying? Dapat masanay ka na Rei, ganyan naman ang ginagawa ng iba, hindi ba? Tumigil ka na, masaya na siya, magiging masaya na siya na wala ka. Ayusin mo ang buhay mo, isipin mo ang pinangako mo sa magulang mo."