Calm Down In Tagalog Novels & Stories

Hindi ko kakayanin. "Iho? Please calm down, okay?" Naiiyak na sambit ni Tita habang hinahabol ako dahil hindi ako mapakali. Hindi talaga! Paano ako kakalma! Hindi ko na napigilan na naman ang luha ko at bumagsak iyon. "I can't fucking calm down! Dapat nasa loob ako! Fuck! Bakit ba kasi ako pumayag!" natataranta kong sambit at napaupo sa labas.

Lumayas ka diyang sa harapan ko bago kita masi--- Ahhhhh! Dahan-dahan naman, pamilyar ka naman siguro sa slow-down at calm down ano po? Ang ogag humalakhak lang sa aking sinabi. Napagkamalan pa akong joker ng mamà. “Sssssshhhhhh I love you so much and I'm so damn jealous. Paano ako hihinahon kung sisipain mo ako dahil sa aking pagtatanong,”sabi niya habang patuloy sa pagbayo. Ahhhhh litse ang sarap ng slow down movement niya.

"Thank you po, Chief Rey." Walang tumatakbo sa isip ko kung hindi inis. Anniversary namin at wala akong ginawa kung hindi maghintay sa wala. Keep calm. Keep calm. Bago ka magalit, pakinggan mo muna ang explanation niya, okay? Paulit-ulit kong mantra para manatili sa composure.

takang tanong pa rin niya. Muli naman akong umayos sa aking pagkakatayo at muli siyang hinarap. "Ang gusto ko lang namang sabihin ay TAPOS… NA… AKO… SA'YO… oh, Tagalog na 'yan ha para mas maintindihan mo," kalmante ngunit may diin ko pa ring wika.

Inis na bulalas niya. "Shhh, you need to be calm, Baby. Kailangan na kontrolin mo ang sarili mo. " Binuhay nito ang engine bago siya tinitigan ng malamlam, "Huwag kang magpadala sa nararamdaman mong galit. Don't be impulsive. Take it slow." "Paano ako kakalma? Malakas ang kutob ko, siya ang may kinalaman sa pagpatay sa mommy ni Marian. Wala ng ibang gagawa nu'n." Inis na bulalas niya.

Napahinga ako ng malalim. "Fine, ano bang sasabihin mo? Shoot it," tumayo siya nang deretso, huminga nang malalim at bumulong ng alien words. "Gustokongmagsorrykasiangtangamo," napasimangot ako sa sinabi niya. "What the hell was that?" Huminga siya nang malalim na tila hirap na hirap at tumingin ng matalim sa akin.

Naiisip ko pa lang ay nagiging excited na ako. I imagining myself with so many fishes swim with me. Then mag-magbobonfire sa gabi at iisipin ang mga bagay bagay na nangyayari sa mundo. Giving yourself a break is one of the best relaxation. Na kahit ang dami dami mo ng problema, you can set aside it because you want calm. The peace of mind.

Hindi naman ‘yon kalakasan, ngunit masakit pa rin dahil sa pasa na natamo ko dulot sa paglalabas ko nang sama ng loob ko nitong nakaraan. “How can i calm down, kung alam ko ‘yang binabalak mong gawin? May plano naman tayo, Johan. Malinaw at maayos na ang lahat, ang kailangan na lang na’tin gawin ay ipain sa patibong ang kung sino mang nasa likod ng pagtawag na natanggap na’tin.”

Sabi ko pero kalmado pa din siya habang nakikinig. “Relax... ang OA mo talaga minsan. Shh! Shh! Maganda pa yung binabasa ko kaya wagkang maingay diyan okay?” She replied habang kinikilig sa binabasa niya. Like, what the fuck Tsunami?!

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”