Camera-shy Meaning Novels & Stories

“One…Two…Three…Smile!” Ngumiti ako sa harapan ng camera at hiniling na lamang na sana ay nakisama itong katabi ko. “I-relax niyo naman ‘yang mga katawan niyo hijo at hija. Mukha kayong nagkakahiyaan oh,” saad nung ginang at ipinakita sa amin ang litrato. Napangiwi ako dahil doon. “Camera shy po kasi itong kasama ko,” sagot ko sabay turo kay Nico.

Sinisiyasat ang bawat sulok. Hanggang sa nahagip ng paningin niya ang isang lalaki na nasa kaliwang bahagi ni Shayne. The man is holding a black Canon camera. Ilang sandali lamang ay umangat ang hawak nito na camera at saktong nakaharap dito si Shayne ay agad na nag-click iyon. “Damn it!” He cursed. Agad na tumayo siya. Pasimpleng inayos ang suot na sumbrero at mabilis na humakbang. Ngunit kung gaano kabilis ang hakbang niya ay ganun din kabilis ang pagtayo at paghakbang ng lalaki.

rinig niyang sabi ni Mikael. "Surenessss, pumikit ka din kunwari tulog ka din" utos ni Shyra. "Okay" Naramdaman niya ang pag flash ng camera at ang pag tanday ng ulo ni Mikael sa kanya. She don't know but she feel an unexplained feeling na para bang nakikiliti na gustong gusto niyang ngumiti pero pinigilan niya ang sarili. "Shit! Stop moving!" ring niyang saway ni Cyrex kay Shyra gamit ang malalim na tinig.

"Why not?" Napayuko ako saglit, feeling a bit sheepish. "I'm not photogenic. Feeling ko lagi akong stiff at awkward pag may camera sa harap ko. Let's just say camera-shy person ako." Tumawa siya nang mahina, the kind that made me nervous and intrigued at the same time. "No worries," he reassured me with a boyish grin. "You don't have to pose for me like they do in a photo shoot. Just let me take random pictures of you sometimes."

Dahan-dahan niyang itinaas ang camera at itinapat sa mukha niya, sinisilip ako sa lens. “Hindi tayo magre-reschedule,” malamig na sabi niya. Narinig ko ang unang pag-click ng camera. Click. Nanigas ako sa kinatatayuan ko. Ibinaba niya ulit ang camera at tinitigan ako nang diretso. “Ako ang magsho-shoot sa 'yo,” saad nito, seryoso at walang halong biro. Bumagsak ang panga ko. “Ikaw?! Nababaliw ka na ba?”

Shasha was shocked,napakapit ito sa kamay niyang naksaakal dito. “ Ughu! Stop it,there’s a camera here!” Mariin na bulong nito, napaubo,mabilis na gumalaw ang mata niya. Binitawan na niya ang leeg nito at pinuntahan ang mga camera na nar’on . Tinakpan niya ang dalawang pang nakita bago bumalik kay Shasha at hinawakan ito sa siko . “ Better explain to me what is going on,before I kill you now. You toyed me, you and my father?”

“You are so beautiful when you're shy...” Lihim na lang na nakuyom ni Kaia ang mga kamao para pigilan ang sariling tumayo sa kinauupuan dahil ayaw niyang maging bastos sa harapan nito. Hindi niya alam kung bakit ganoon katindi ang pagkailang at uneasiness na nararamdaman niya sa mga sinasabi ng binata. Nag-iisip tuloy siya ng paraan kung paano maaalis ang nararamdaman sa mga sandaling iyon dahil ayaw niyang mahalata ito ng kaharap.

Pareho na silang nasa trenta, at wala namang masama kung may ganoong klaseng panaginip paminsan-minsan. Pero sa tuwing titingnan niya ang mukha ni Shayne, hindi pa rin niya maiwasang maalala ang panaginip niya kagabi. Kaya sa halip na kumilos nang normal, mas gusto niyang lumayo at huwag na lang siyang makita.

"Ang sama ng tabas ng mukha mo. Biyernes santo ang theme. Hindi siya giving ses sinasabi ko sayo." Puna ni Shiela habang nag-aayos ng lens niya. "Manahimik ka diyan, Shiela. Kung gusto mo pang mabuhay ang camera mo." Dumila siya at nanunuksong ngumiti.

(Missamy Charm POV) Yun di naman nakatitig sa akin dahil abala sa camera nito. Wow! May photographer ako! “Jeff, picturan mo ako.” Iniharap niya nga sa akin yung kamera, at pose mode Missamy. Yan nga Jeff, picturan mo lang ako. Teka, walang electric fan para yung effect lumilipad buhok ko. Yung porma ni Jeff simple din naman, parang kung saan kaming dagat pupunta.