Campos Mga Nobela at Kwento

Kung may isang salita na pwedeng maglarawan sa kasalukuyang sitwasyon ni Dr. Seraphina Villaraza, iyon ay putik. Malapot, malamig, at kulay-tsokolateng putik na bumabalot sa buong Camp Bravo. Walang sementadong kalsada, walang maayos na bubong ang mga tolda, at lalong walang bakas ng karangyaan. Isang malayong-malayo at liblib na military-medical outpost ito na nakatago sa makapal na kabundukan ng Lopez, Quezon.

Mayamaya pa ay tumambad sa akin ang mga larawan ng isa namang bungalow na bahay. "This one. It is located in an area na few minutes away lang from the hospital, grocery stores, halos lahat na ng establishments na kakailanganin mo. Bungalow ito but it is so spacious, hindi ka kukulangin sa space. In fact, it has three bedrooms— isa roon ay master's bedroom. May sariling comfort room ang master's bedroom, pero meron namang isang common CR… Basta, makikita mo ang full details kapag nag-agree ka na mag-site visit. Located ito sa Cape Verde—”

Chapter 331 Ang pamilya Camposano ay nag-impake ng kanilang mga bagahe nang hindi sinasadya. Sinisi ng lahat si Iñigo Caposano sa kanilang mga puso, maging si Isidro Caposano ay walang kataliwasan. Nagkaroon sila ng pagkakataong manirahan sa Laguna at pumasok sa kumpanya ni Anna Lazaro upang baguhin ang kanilang kapalaran. Ito ay inilibing dahil sa panandaliang pagkalito ni Iñigo Caposano.

"Aalis na ako, Mahal. Hintayin mo ako, ha?" Nakatangong iniikot niya ang katawan paharap kay Efraim. "Para namang makakaalis ako." Umangat ang sulok ng labi nito sa itinuran niya. Naisin man niyang magtungo sa bayan ay hindi naman niya magagawa. Sa paanan sila ng bundok naninirahan. Walang kapitbahay, kuryente at malayo sa siyudad. Sa tantiya niya ay gugugol siya ng maraming oras bago marating ang bayan.

"bar? anong bar?" "sir, dito po sa may kanto lang ng Esguerra. sa may aliw theater" "okay. iwan mo sa guardia yung cellphone. pupuntahan ko ngayon dyan. sabihin mo Mart Harold ang kukuha. maraming salamat!" hindi nagdalawang isip na puntahan ni Mart si Sabelle. Ang cellphone ni Sabelle. Alam na nya ang nangyari at awang awa na sya rito.

Hell no! *****

Mahinang sambit nito at hindi na nilingon pa ang dalaga at agad na rin itong lumabas ng kubo. Pinagmasdan ng dalaga ang mga kagamitan na naroon sa kubong. Mga armas ang naroon tulad ng mga itak, palaso at mayroon pang mga kawayan na matulis ang dulo. Natigilan siya nang maalala niya ang mansyon sa hacienda Arcillas. Hindi niya batid kung ano ang maaring kahinatnan nang kaniyang pagkawala sa mansyon lalo na dahil batid niya rin na nag-aalala sa kaniya ang kaniyang itinuturing na ina.

sakto namang katatapos lang namin mag ayos ng mga inumin ng biglang nagsulpotan ang mga naimbitahan kong mga ninong pa ng kambal ko. "Who are they?" tanong ni Chris pero tinap ko lang ang balikat niya saka naglakad papuntang sa mga bagong dating. "Mga bagong ninong ng kambal, this is Seirvun and this is Aragon," "Oh shit, may kaibigan kang marine?" nakita kong napakamot ng ulo si Aragon bago umupo sa bakanteng upuan. "Sorry nakalimutan kong magpalit, minamadali kasi ako ng isa diyan," Reklamo niya.

Lauren Naka uwe na nga pala kami ni Camela dito sa Manila. Kulang isang linggo din na nanatili kami doon. Mabuti na nga lang at Foundation week ng nandoon kami sa hacienda kaya hindi naman halata na nawala kami nito.

"Checking the ranch." "At talagang seryoso ka ng sabihin mong bibilhin mo ang lupain gayong hindi ko naman iyon ibinebenta?" Nagkibit ito ng balikat. Balik ulit ang tingin sa rancho na nakapamulsa. "Wala ka ng magagawa. Afteall. I am Xorxell Diaz—" "At wala akong pakialam kahit sinong poncio pilato ka pa!"