Novel & Cerita Carlos A Angeles

Tama nga siya't isang kombento ang naroon sa unang palapag ng malaking bahay at hindi lamang pala ito isang malaking ancestral house, Home of Angels is a Catholic orphanage. It was first established by the late Reverend Father Eliseo Fajardo—brother of Mother Becky— with the help of the nuns and different charity institutions. Later on, nagkaroon ng involvement ang isang kilalang doctor sa Nueva Ecija at anak din ng isang kilalang businessman sa probinsiya. Doc. Dionne Olinares then took over the managing of the orphanage, he took care of it as no one has ever done.

Napakunot ang noo ko nang lingunin ang gwapong nilalang sa likod ko. Nakaporma ito, halatang mayaman. Mula sa relo nitong mas makinang sa kutsara namin. “K-Kilala mo ako?” turo ko a sarili ko. Tumango ang lalaki. “Ah. Ikaw ung Angel. ‘Yung hinahanap mo nasa ambulansya na. Pinapalipat ni sir Delvego sa private hospital.” Saad ng nurse. “Yes. She's right. I'm sorry for what happened. I'm new to driving that Rolls Royce. Akala ko preno ung naapakan ko, gas pala.”

sagot ni Justine. " Hi! I'm Hazzini Cay " Bati ni Anilius kay angela matapos kurutin si blaine. " Hello, I' m Angela Dela Vega." Ngiti naman ni Angela. Tiningnan ni Angela si Justine at Blaine. Mukhang magkakakilala ang tatlo. " Oh baka naabala namin kayo , dun lang muna kami ,bibili lang kami ng crepe.." ngiti ni Angela.

Nanatiling tahimik si Calix, nakikinig lang. “Ang mas nakapagtataka,” patuloy ni Arnel, “halos dalawang taon lang ang tanda ni Miss Celes kumpara kay Carlo. Ibig sabihin… pagkatapos manganak kay Carlo, agad siyang nagpakasal kay Dean at nanganak ulit sa loob ng wala pang isang taon. Sir Calix, hindi naman mukhang gano’ng klase ng babae si Mrs. Marcos, hindi siya ‘water poplar’ na tipo.”

At nasasabik siyang maangking muli ni Carlos. Maingat siyang inihiga ni Carlos sa kama habang ang kamay nito ay naglalakbay na sa kanyang maselang bahagi ng katawan. Ang kamay ni Carlos ay pinaglaruan ang kanyang malusog na dibdib. Nilamás-lamas iyon ni Carlos na parang isang panadero na nagnamasa.

tinapik-tapik lang ni Vincent ang balikat ni Carlos. "Kumusta kayong dalawa?" tanong ni Samson sa amin ni Carlos. Nakaupo na kaming mga babae ngayon habang ang mga lalaki ay nakatayo lang. Sa may puno ng acacia ay may bench na na nilagay ang caretaker dito sa cemetery malapit kung saan ang mga magulang ko at si baby Angel love. "Sa awa ng Diyos maayos naman at ito malapit ng ikasal at magka baby ang asawa ko," si Cloud ang sumagot habang kalaro ang anak ni Mercy na malapit ng magdalawang taon.

(Angus) MAY KAKAIBA sa mansiyon ni lolo Carlos nang dumating kami. There is something heavy and ominous in the air. Noon pa man may unapproachable atmosphere na ang mansiyon pero hindi iyon ang nararamdaman ko doon ngayon. “It feels like this place is grieving,” sabi ni Cain na bumaba na rin sa kotse niya.

singit naman ng isang lalaki na narinig ang hirit ni Carlos. Sikat kasi iyan si Carlos dito sa palengke.Dahil halos lahat ng may pwesto dito. Sila Carlos ang nag-finance. Hindi po siya bombay. Half pinoy siya at half Lebanese. Kaya gwapo ang resulta. Pero hindi ko siya type. Si Drake Montemayor lang ang type ko.

Nagpapasalamat na lang ako sa Panginoon at mabilis akong natanggap ni Noah bilang ina niya. “Walang problema sa akin Amelia” sagot naman ni Carlos sa akin. "sige ikaw bahala Noah ikaw ang bahala kami lang ni Anthoyn ang aalis kapag may gusto kang ipabili sabihan mo si Uncle Carlos mo. Pero wag kang magpapasaway sa kaniya.” Bilin ko pa kay Noah “Yes po Mommy. Thank you po” sagot pa nito sa akin.

Nagtitili si Agnes na nagpangyari upang lumabas din sa kusina sina Lita, Manuel at iba pang mga katulong na naroon. “Sino ka at anong kailangan mo sa akin?” lakas-loob na tanong ni Carmelita, mahigpit na hinawakan ang kanyang tungkod. “Forgive the intrusion, Signora Carmelita. I am Carlo d’Angelo and I am here to talk to you,” pagpapakilala ng binata. “d’Angelo? How are you related to the d’Angelo Empire of Italy?” tanong ng matanda.