Novel & Cerita Carlos A Angeles

"Talaga namang Carlos ang pangalan niya. Hala, sige na! Nasaan na ba si Carlos at tatanghaliin na kayo?" "Pader naman! Tanghali agad e madilim pa nga. Saka Carla ang itawag mo sa 'kin. Napakaligalig ng Carlos!" Ngumisi nalang si Anastacia nang umamba ang kaniyang ama na sasabuyan ng tubig si Carla na agad lumabas ng bahay habang nakangiwi.

Hindi siya tumigil sa pag kwento ng kung ano-ano tungkol kagabi, and she never fails to make my anger level increase each time she opens her mouth. Kahit kagabi pa lang ay asar na siya nang asar. Walang tigil. She didn't waste her chances and would tease me each time she could. It was all about the dance, and the interactions. She believed that we kissed, and that night was a disaster. 'Angel and Tito Tion are friends na!' Carlos shouted at his parents last night, causing a small amount of laughter coming from the Veridiano's. No one else was paying attention, and the music was loud.'

"Anong masamang tao?" Tumigil na ako at hindi nakapag salita. Nakakahiya naman kasi. Siguro nag ooverthink lang ako ngayon talaga. Hindi kasi siya mawaglit sa isip ko simula nung umuwi ako dito sa bahay e. Tapos idagdag mo pa yung naririnig ko yung boses ni Cita sa utak ko. "Ano ba ang pinagsasasabi mo, Charlene?" kunot noo na si Ate.

sabi ng lalaki na tinanguan niya na lamang bilang tugon dahil nabubulunan na siya sa sakit ng damdamin niya. Dahil sa pag-asam niya sa lalaki ay nakalimutan niya kung ano ang tingin nito sa kaniya. Isa lang pala siyang parausan lamang. Isa lang siyang Anghel na hindi sinasamba kun'di ay Anghel de Puta na binabayaran ang seksuwal na serbisyong hatid niya.

Nasa Pilipinas pa rin naman sa sahig. "Please, Lordan, palayain mo na ako. Hindi ko na kaya rito. Maawa ka naman, o. Please? Pakawalan mo na ako. Hahanapan kita ng pwedeng magbuntis para sayo. Promise! Pakawalan mo lang ako." Pagmamakaawa ko. "What do you think you're doing, Autumn? Get up!" Matigas na utos niya. Paulit-ulit akong umiling. Inabot ko ang hita niya. "Parang awa mo na. Palayain mo na ako. Hindi ko na kaya rito."

ibinaba nito ang kamay ni Carlos na nakaduro sa kanila. “Ang please lang ahh. Wag na wag mong pagsalitaan ng ganyan si Lalaine. Hindi maganda para sa isang tulad mong mukhang disente naman pero ang pangit ng ugali." aniya pahayag muli ni Carla na mas kinalamukos ng mukha ni Carlos. “Sumusobra ka na." anito ni Carlos akmang sasabunutan si Carla. “Subukan mo!" panghahamon ni Carla.

Gumalaw lang ang mga panga ng binata tapos ay tumingin lang sa hindi na makabalanse na si Ziana. Nasa kwarto siya nang katukin siya ng isang kakilala, si Carlos. Carlos was the son of his former client about three years ago. Sangkot sa banggaan ang ama nito sa isang pulitiko. Halos hindi pa niya nakilala ang lalaki kanina nang pagbuksan niya ng pinto. Akala niya ay kung sino iyon. He was terrified about Sofia. Nagpakilala naman iyon kaagad na anak ni Domeng. Hindi niya kilala si Carlos pero kilala siya ng lalaki.

Hindi maikakaila na si Carlos ay Maganda ang hitsura, na para bang siya ang male lead sa isang romance movie. May dalawang subordinate na sumusunod sa kanya, at pareho silang Senior Grandmasters. Nakakagulat, Si Carlos ay isang Senior Grandmaster na rin sa murang edad. Ipinahihiwatig nito na ang kanyang potensyal ay kahanga-hanga na lampas sa imahinasyon. Nang mapansin ni Poison King si Carlos, nagmadali siyang lumapit sa huli. "Mr. Xuereb, maligayang pagdating sa Mapleton!"

Nakangiti ko naman itong tinitigan at hinaplos ang mukha. "Malapit na tayo baby. I think mga two hours na lang." nakangiti kong sagot dito. "Why Lorraine? Reklamo ka na naman ba?" sabat naman ng kakambal nitong si Carl. Yes Lorraine at Carl ang palayaw ng aking kambal. Kaya lang naman nilagyan ko ng Angela at Angelo ang kanilang pangalan dahil para sa akin mga anghel ko sila. Sila ang dahilan kung bakit hangang ngayun patuloy pa rin akong lumalaban sa bangungot ng nakaraan.

bulong niya, “pati boses nito, umaalingawngaw sa tenga niya!” Biglang nag-vibrate ang cellphone niya. Napakunot ang noo niya nang makita ang pangalan ni Carlo, ang bunso niyang kapatid. Alas-dose na ng gabi. “Carlo? Anong nangyari?!” agad niyang sagot. Hagulhol ang sumalubong sa kanya. “Ate… si Angela… nagtanan! Hindi namin alam kung saan siya pumunta. Hindi pa umuuwi!”