Novel & Cerita Carlos A Angeles

"I just want to see the woman who finally managed to tame this legendary beast! Is she a goddess or a saint?" Tumikhim nang ilang beses si Carlos, ang kanyang aura ay biglang nagbago mula sa pagiging mapaglaro patungo sa isang seryosong tagapayo. "Brother Jasper, if I may... I have a little suggestion. It might sound immature, but hear me out."

Hinila ni Charlie si Angus palapit at tumingin kay Antonio habang nagsalita, “Ipapakilala ko siya. Ito si Angus. May sarili siyang roast goose restaurant sa Oskiatown, at buwan-buwan siyang kinikikilan ng gang na tinatawag na Burning Angels ng three thousand US dollars. Anong koneksyon mo sa Burning Angels?”

Sinagot niya iyon dahil alam na naman niya ang sadya nito. “Yes mom, napatawag po kayo?” “Anak, huwag kang mabibigla may sasabihin ako sa iyo.” “Bakit mom? Anong nangyari? Kinakabahan naman ako sa ibabalita mo.” Sagot ni Carina. “Nadisgrasya kasi sa motor ang kapatid mong si Carlos.” Naiiyak na sabi ng kanyang ina. Si Carlos ang pangalawa sa kanilang magkakapatid at pangatlo naman si Corby siya iyong bunso nila na gagraduate sa katapusan.

Marisa’s deep set eyes stared at Angelo seriously and said, “I just wanted to be sure. I don’t want further lies from you. Don’t reach my patience Hon. It has limits and even if I love you that much, I can kill you Angelo Lopez.” Angelo was stunned for a while. Marisa was smiling when she said the words but he knew that the woman is telling the truth. He feigned his laughter and said, “Come on honey. Don’t freak out by over thinking. “ “I’m not.” Marisa answered seriously. “I’m just warning you.” ANGELO drove past his office and go to Carlo’s hotel instead. Carlo was about to leave the office for his morning golf session when he arrived. “Mr. Lopez, you are early.” Carlo greeted Angelo when

patuloy ko. Anak sa labas si Dale ng papa niya kaya ganun na lang din ang expectation ng Papa niya dito. Ganun pa man malugod na tinanggap ng maybahay ni Carlos Soriano si Dale nang lumitaw ito kasama ang ina. Na nang panahong iyon ay ginugupo ng sakit na cancer. Dale is a Half-Japanese. Isang haponesa ang ina nito na nagtatrabaho sa kompanya ng aking ama. Doon nito nakilala ang papa ni Dale na kalaunan ay iniwan din siya. Dale grew up with the Andrades kaya naman halos sabay na kaming lumaki. At nang mamatay ang ina nito ay kinuha siya ni Carlos Soriano at nagtrain sa ilalim nito. Buti na lang at naging mabuti sa kanya si Mrs. Soriano kaya naman parang walang problema dito. Yaman nga lamang

“Kaya lang nasa car wash pa ang car ko eh. Pwede bang sabay nalang ako sayo? Tapos papasundo nalang kami ng pamangkin ko sa driver ko mamaya sa school.” “O-ok.” yun lamang ang nasagot ni Angelo. As much s possible sana ay ayaw nyang my umaaligid sa kanya na babae. Buti nalang at wala ng gusto sa akin si Angie. Safe ako.. Haaay, kargo ko na nga si Celene at Luke, dadagdag pa itong si Angie. Sabi nya sa sarili.

tanong ni Angela sa kanya. "Carl Gomez ang pangalan niya. Kagaya ko rin siya na call center agent no'ng hindi pa ako nagre-resign sa trabaho," kuwento ni Edward sa kanya. "Ah, okay. Matagal na ba kayong magkaibigan na dalawa?" tanong pa sa kanya ni Angela.

Sagot nito habang humihithit ng sigarilyo. Nakangiti namang lumapit si Carlos kay Angielina. "Yan anng gusto ko saiyo, matapang at matalino... Huwag kang mag-alala honey, lahat ay nakahanda na..." Sagot nito habang hinahalik halikan ang balikat ni Angielina. "Nabitin ako, pwede bang umisa pa tayo." Sabi pa nito kay Angie. Pinatay naman ni Angie ang sindi ng sigarilyo at nakangiting humarap kay Carlos. Tinulak niya ito pahiga sa kama, saka pumwesto sa pagkalalaki ni Carlos.

"Hoy! May plano ba kayong magpakamatay? Kung maghahalikan kayo huwag sa gitna ng kalsada!" Oh my God! Dahan-dahan siyang nagmulat ng mata and was greeted with Gab's pair of deep brown chinky eyes. "Halika na sa sasakyan, Angel ko. Baka matuluyan na tayong mamatay dito." She was still dumbfounded habang hila-hila siya ni Gab papasok sa sasakyan nito. Anong nangyayari? Joke ba 'to? __

Mabilis namang napalingon ang lahat sa akin. "Magandang araw Don--- "Mr. Carlos Guerrero, Sisters." Seryosong sagot ko. Sa lahat ng ayaw ko iyung tinatawag akong Don. Masyadong nakakatanda na iyun. "Mr. Guerrero. Kayo po ba ang tumawag kahapon sa opisina ng Angels of Hope? Dala po namin ang mga produkto na request niyo kasama na din po ang mga batang maswerte na naimbitahan para makisaya sa kaarawan ng mga anak mo." wika nito sa akin