Carrying Bridal Style の小説・ストーリー

Bago pa siya makasagot hinawakan na siya ni Jarred sa bewang, maingat, parang natatakot siyang masaktan siya. And then… Kinarga niya si Veronica. Hindi basta karga. Hindi basta buhat. Kundi yung tipong parang bride carry parang mahalaga, parang sagrado, parang ipinagkatiwala sa kanya ang isang bagay na hindi niya kailanman sisirain.

Literal na napanganga ang lahat nang tuluyang tumambad sa kanila ang hitsura ng bride after nitong makalampas sa kabubukas pa lamang na pintuan ng simbahan. Napakaganda ng bride sa suot nitong ecru regal wedding gown na napapalamutian ng mga mamahaling bato at beads na makikita lamang sa mga gowns na isinusuot ng mga nabibilang sa royal families. The creative laces highlighted the dreamy style with uniquely layered skirts and the sense of luxurious glamour permeates the exact area where the bride is positioned.

sabi pa nang nag-ayos sa akin. “Hindi naman siguro, pero agree akong maganda iyong gown.” Ngiti ko. Sumakay na ako sa bridal car patungong simbahan. Kumakabog ang dibdib ko sobra! Hindi ko man lang nabalitaan si Cella sa nangyayari sa buhay ko ngayong araw.

Nauna silang umalis sakin dahil mauuna na sila sa simbahan at pinipicturan pa ko para sa same day edit ng video ko. Maya maya lang ay may tumulong na sakin para bumaba patungo sa bridal getaway ko, which is karwahe. Oo! Yes! Kulay violet na karwahe sya at ang nagda drive ay walang iba kundi si Mr. Mark, ang long term butler ng pamilya namin. Tinulungan na kong pumasok sa loob at sinarado na yun. The karwahe looks elegant, parang yung kay cinderella, pinasadya pa talaga ito dahil kapag nasa labas ka, hindi mo makikita ang sakay sa loob.

Tahimik ang biyahe—walang usapan, wala ring musika. Ganito ang istilo nila ng pagsasama, at mukhang okay lang ito sa kanilang dalawa. Ayaw na rin naman ni Karylle na magsalita pa sa lalaking ito. Matapos ang halos isang oras, nakarating na sila sa lugar. Ipinarada ni Karylle ang sasakyan sa parking space at tumingin kay Harold. "Medyo kilala ang bridal shop na ito. Maraming klase ng disenyo at iba’t ibang estilo, kaya siguro makakapili ka na dito."

“Pare, love story n’yong dalawa parang pelikula. Ngayon, grand finale na.” Sa kabilang dako ng villa, sa bridal suite naman, abala si Kienna. Sa malaking salamin sa harap niya, makikita ang kanyang wedding gown, isang eleganteng A-line dress na gawa sa silk at lace, may sweetheart neckline at off-shoulder sleeves. Sa likod, may mahaba at maamong train na tila dumadaloy sa sahig. Sa buhok niya, nakasuot ang silver tiara na minana pa sa lola niya.

ANGELO'S POV Napakabilis lumipas ng panahon at hindi ako makapaniwala na heto na ako ngayon, umiiyak habang pinagmamasdan ang aking bride na dahan-dahang lumalakad sa pulang carpet palapit sa aking kinatatayuan. She is wearing a baby pink strapless sweetheart ball gown. It has a structured corset bodice, a perfectly fitted waist, a full soft skirt, and a medium-length train at the back.

They're already at their townhouse. She smiled at him. May naisip siyang kalokohan. "Carry me, will you?" To her surprised ay binuhat nga siya ng asawa ng walang angal. Like before, Rodrigo carried her bridal style. At awtomatikong pumulupot ang dalawang braso niya sa leeg nito, unlike before. He carried her inside the house. Wala itong sinasabi sa katahimikang namamayani sa kanilang dalawa. Napanguso siya. "Bakit ang willing mo ata masyado? Nakakapanibago."

"Kaibigan din siya ni Lace." I nodded. Saktong inanunsiyo na nila na dumating na ang bride kaya kanya-kanya na kaming pwesto. The wind blows some of my babyhairs and my gown. Bridesmaids's hair are tied into bun with a flower crown. We're also wearing a peach colored tube gown. The rays of the setting sun makes the scene more captivating. Kahit sino ay mabibighani sa taglay na kagandahan ng lugar. Sam is very lucky. Siguro kung ikakasal man ako, gusto ko rin 'yung unique. Something extraordinary.

“Ang hayup na iyon. Kapag nakita ko siya, babayagan ko talaga. Kandarapa ka raw na bumalik sa kanya. Paano, nasagi ng todo ang ego nang malaman hindi matanda ang pinakasalan mo!” Armalite na naman ang bibig ni Dorothea. Ito pa talaga ang mas pikon kapag may nandedehado sa kanya. “Ma’am, nandyan na po ang bridal car. Ready na?” silip ng assistant organizer. Tumayo agad si Dory at ito na ang naglagay ng veil sa ulo niya. “Ready na para sa wedding of the year.” She laughed and hugged her bestfriend once more.