Novel & Cerita Caught Off Guard

masiglang bati ko sa guard na puno na ng kumpiyansang muli. Hindi na kasi ako basa at nakakaawa kagaya kahapon. Sinundan lang ng mata ng guard ang bulto ko at tumango. Agad kong nakita ang babae kahapon na hindi ko nagawang tanungin kung ano ang kanyang pangalan. Nasa may receptionist. Mukhang masinsinan ang kanilang pinag-uusapan ngunit nang makita ang pagdating ko ay agad silang natigil sa topic.

Perks of having the ability of shield. Bumwelo muna ako bago kuwaring binuksan accidentally ang pinto at kunwari ay nabigla ako. And there, I saw that they are not eating and they are looking in one direction but because I opened the door, they all looked in my direction and when they recognized me, their lips formed O and their eyes widened in shock. Showtime! *** Harleen Davidson

At hindi na nga siya bumalik… Pati ang guard na naka-duty noong panahon na yun ay no where to be found kaya naman doon na ako nag-alala. Sira din ang CCTV na naka-konekta sa gate kaya mas tumindi ang hinala ko na may nangyayaring hindi maganda sa asawa ko. “Nakatulog na si Miracle, iho! Napagod na din siguro sa pag-iyak!” malungkot na sagot ni Mommy

Hindi ko na hinintay ang tugon ni mommy at agad na akong naglakad ng mabilis paakyat sa kwarto ko. Ini-lock ko ang p***o upang walang kahit sino ang makapasok pero kahit hindi ako mag lock ng p***o ay wala talagang papasok. Naghintay ako hanggang sa dalawin ako ng antok ay wala talagang kumatok. Isang tawag ang gumising sa akin kinabukasan. "Good morning!" Napangiti ako nang mula sa kabilang linya ay narinig ko ang boses ni Aldrin.

Hindi naman sa ayaw ko na siya makita talaga, may kirot pa rin kasi akong nararamdaman kapag nasa paligid siya. I busy myself with working on tons of paperwork. I didn't even notice that it's already 5 PM. Gano'n na ba ako ka busy para hindi mapansin ang oras? I saw my employees having their way out since uwian na nga. Nagpaalam na rin sa akin 'yung secretary ko na mag-oout na siya since may emergency nga daw sa kanila. Basically, it's just me and the night shift guards. I heard a knock on my door, so I stand up from my seat and opened the door. Akala ko ay 'yung guard lang but my mouth was in awe when Cupid Monteverde is in front of me.

Bumaling ako sa outfielders at hawak na ng isa sa mga ito ang bola ngunit hindi pa sigurado kung makakaabot ba iyon sa third baser o catcher na nasa pagitan na. Tumakbo akong muli nang makitang inihagis ng fielder ang bola papunta sa pitcher na malapit ang pwesto sa akin, nagbabaka sakaling maunahan ako sa plate. Padulas akong tumungtong sa home plate para makaiwas na tamaan ng bola. “Save!” sigaw ng Umpire. Naghahabol sa hiningang tumayo ako at nagpagpag ng pwetan at mga kamay.

Dumikit ang likod nila sa pader. Close. As in halos magdikit na ang mukha nila. Tahimik. Wala ni isang hinga. Nang makalampas ang guard, sabay silang napabuntong-hininga. Pero hindi sila lumayo agad. Maddy ang unang bumitaw ng tingin. "Next time, huwag mo kong hawakan nang walang paalam." Tumingin si Yeraz, nanlilisik. "Next time, don't get caught slow."

Tanging sabi ko at dahan² naglakad sa may sala Medyo nakakatakot nako pero tinibayan kona lang yung loob ko at hinawakan ng mahigpit yung kutsilyo sa likod ko ng biglang may humawak sa bibig ko at agad nmn ako humarap sabay taas ng kutsilyo at may magpapaputok nmn sa labas at nakuha nmn yung attention niya doon agad ko nmn siya sinipa at nagtago sa may kusina "Protektahan niyo si ma'am" sigaw ng isang body guard ko habang ako ay nakahawak lang sa mga tenga ko habang umiiyak at nanginginig dahil sa mga putok ng baril. Wala akong ginawa dito Kundi magtago nlng hindi kona alam ang gagawin ko dahil nagpalitan sila ng putok hanggang sa may dumating na police at ako nmn pinagpapawisan na dahil sa

“Interference sa 2.4 at 5.0 bands.” Dahil sa disruption, nagkawatak-watak ang coordination. Ang isang squad ng kalaban — mabilis at maingat — ang pumasok sa isang side door na bahagyang nakabukas dahil sa fogged sensors. Nagulat ang isa sa mga guards nang makita ang isang lalaking naglalakad na tila walang kasama. Sinalubong siya ng titik ng kaguluhan: ilang putok, isang sigaw, at biglang sumabog ang maliit na flashbang na nagpapalayas sa liwanag.

Kung magtatagal pa sila sa labas, tiyak na may makakakita na sa kanila at kapag umabot ang pangyayaring ito sa pandinig ng lolo niya, tiyak niyang mag-aaway na naman sila ay iniiwasan niyang mangyari iyon. Hindi na nagdalawang isip si Mateo, inabot niya ang susi ng kotse sa isang security guard. “Kunin mo ang sasakyan ko. Bilisan mo.” “Yes, sir.” Mabilis na tumango ang gwardya at tumakbo patungo sa parking area. Pero pagkalipas ng ilang hakbang, bigla itong huminto at nagbago ang ekspresyon, halatang nagulat dahil sa taong nakasalubong niya. “Mrs. Garcia…”