Caught Off Guard Novels & Stories

At dahil nakatuon ang atensiyon ni Bryanne sa hawak na tablet ay hindi niya napansin kung sino ang dalawang pumasok. Samantala, kaagad namang umikot nang pasimple ang paningin ni Roman sa loob ng conference room. At nang mamataan niya ang pamilyar na mukha ng babaeng nakaupo sa bandang tabi ng bintana ay isang patagong ngiti ang sumilay sa magkabilang sulok ng kanyang mga labi. “Good morning everyone…” bati ni Mr. Agoncillo sa lahat na siyang kumuha sa atensiyon ni Bryanne.

Kitana almost curse out loud when a sight of a security guard have startled her, she let out a sigh of relief as the guard didn’t even noticed her presence. Mabilis ang kanyang pag kilos na agad na nilapitan ang gwardya, marahan niya itong kinalabit mula sa likuran at hindi na binigyan ng pagkakataong makita siya dahil mabilis siyang umikot para bigyan ito ng isang malakas na sipa, agad namang bumagsang ang gwardya. Kitana smiled devilishly as she continued to move closer to the house.

Bahagyang humangin, dahilan para gumalaw ang mga sanga at muntik na siyang malantad sa paningin ng lalaki. Mabilis na umurong pabalik si Autumn, pero sa kamalasan, sumabit ang laylayan ng kanyang jacket sa lock ng bintana. Cling! Ang tunog ng bakal sa bakal ay umalingawngaw sa tahimik na hapon. "Ano 'yun?" Agad na naging alerto ang guard. Itinapon nito ang sigarilyo at dahan-dahang lumapit sa direksyon ng bintana ni Autumn.

Para akong naipako sa kinatatayuan ko at hindi makagalaw ng makita ko siya. Linagpasan lang niya ako without asking or tinignan man lang. He's wearing a simple plain gray t-shirt and faded pants. Lumapit siya sa guard at may kung anong binulong siya mula dito. Tumango lang ang guard at deretso na siya sa paglakad without looking back. "MA'AM MAKAKAPASOK KANA" ngiting sabi ni kuya guard. "AH UMP-- HINDI NALANG ATA" alanganin kong sagot

Finally… freedom… almost… Habang binabawasan ang tali, napansin ko ang guard na naglalakad papunta sa amin. “Hurry… hide,” bulong niya. Dahan-dahan kaming umakyat sa shadow sa gilid. Ramdam ko ang adrenaline sa bawat galaw ko. Halos matumba ang puso ko sa kaba, pero alam kong kailangan maging alert. Biglang may isang guard na lumapit sa pinto, nagtanong sa radio: “Boss… she’s not in the room. What do we do?”

sambit ko at nakangiting tinalikuran ito bago nagmadaling kumaripas ng takbo. Sa wakas! Nakatakas rin! "Attention! Code 7. I repeat, code 7. Yiel Amaro is currently leaving the area now. The girl in black pants, wearing white top, track down her location." May kung ano pang sinasabi 'yung security guard na hindi ko naman na tinapos pang pakinggan dahil hindi ko na narinig dahil nagtuloy-tuloy na ako sa paglalakad palabas. Ginawa kong normal ang paglalakad ko hanggang sa makakaya ko para hindi obvious na tumatakas ako, ngunit nang medyo makalayo layo na ako ay lakad takbo na ang ginawa ko.

Sa sumunod na segundo, ang guard ay sumigaw sa sakit, ang tunog ay katulad sa mga hiyaw ng baboy na kinakatay. Ang lahat ng nandoon ay napatunganga. Ang kawalang awa ni Harvey ay lampas sa kanilang imahinasyon at ang mga security guard na nakahiga sa sahig ay hindi naglakas loob na tumayo. Nakaramdam sila ng kilabot sa kanilang mga katawan. “Tumayo ka at lumuhod ng ayos kung hindi babaliin ko ang parehong mga binti mo.”

Hindi ito masyadong chinicheck ng mga guards! Nanginginig ang aking buong kalamnan nang hinawakan ng lalaki ang aking baba at pinaharap sa kaniya. He's way taller than me kaya napatingayad ako! Hanggang baba lang kaya niya ako! A guy with mullet hairstyle and a piercings on his left ear stopped me from escaping. A perfect image for a bad boy. His posture gave me goosebumps! Ano ba ang nagawa kong atraso sa kanila?!

Utal na pag uulit ko habang parang tinatambol ang dibdib ko sa kaba. Nag simula na ring mag pawis ang nilalamig at nangangatal na kamay ko. I was caught off-guard! Hindi ko inasahang marinig ang pangalang iyon ulit! Akala ko ay natakasan ko na sila... Pero bakit tila inilalapit sa akin ng pag kakataon ang mga taong iyon?! "Ayos ka Lang? Sorry, hindi ko na dapat binanggit iyon, nakalimutan ko, pasensya na," pag hindi ng paumanhin ni mang Nolan ng mapansin niya ang pananahimik at pamumutla ko roon.

Tears started to pool my eyes that caused my vision to blurred. I trip on something na dahilan nang pagbagsak ko. Napadaing ako nang maramdaman ang sakit sa tuhod ko, dahil naka suot lang ako ng short, nagkasugat ang tuhod ko. Nakita kong tumatakbo si Matt papunta sa akin, “Okay ka lang?” he asked at lumuhod para pantayan ako. He wrapped my hand on his shoulder and placed his hand on my waist to help me get up. He is breathing heavily and beads of his sweat are starting to fall on the ground.