Chandelier #sia Lyrics นิยาย & เรื่องราว

Kinakanta niya ang chorus noon. "Everything's alright, when you're right here by my side... When you look me in the eyes, I catch a glimpse of heaven..." He licked his lips. "I find my paradise... When you look me in the eyes." Kaunting strum pa sa gitara at natapos na pero hindi pa rin inaalis ang titig sa isa't-isa. Maya-maya lang ay ngumiti siya at itinabi sa gilid ang gitara niya.

Banayad na gumalaw ang mga chandelier sa kisame, pinakikislap ng gintong liwanag ang natutulalang mukha ng mga ito. Binatuhan niya ng matalas na tingin ang madilim na mukha ng babae. “That filthy mouth of yours,” malamig nitong dugtong, “could be torn apart ten times over, and it still wouldn’t be enough.” Sa sandaling iyon ay nahihirapan si Shaira kung paano bumwelta. Si Lucas ang unang umaksyon. Umuusok ang ilong na sinugod siya. Tila bagyo na inisang hakbang ang makintab na marmol, malakas siyang hinatak.

Sa ilalim ng kanyang kalmadong tinig, pinigilan niya ang samu't saring emosyon at tinawag ang pangalan ng taong sumira sa kanyang buhay, sa isang tensyonadong boses. "Dexter..." Walang anumang paggalaw mula sa malaking kama. Marahil, mahimbing pa rin ang tulog ang lalaki. Habang tinatantiya niya ang lokasyon nito at naghahanda nang umalis, biglang nagliwanag ang kristal na chandelier sa kwarto. Sa ilalim ng maningning na puting liwanag, awtomatikong napapikit siya.

Madalas naiiyak ako sa lyrics nito pero kumakalma ako. Christ on the cross as is illustrated I'm body soft and disintegrated I'm in the self half illuminated I'm on the call but it's distant and faded I myself am the robber denied I chased all I lost down a spiraling silence I'm on your side, it's just so hard to see you I'm on the side of the ghost and the needle Is the choice in my hand? The suicide or the slaughtered lamb? When it's so full of tricks I'll be toasting the gold lights of life

Kinapa ko ang bulsa ko at ng makumpirmang nandon pa, sinenyasan ko sila Mom at Tito George na ayusin na ang tugtog. Dahan-dahan kong inupo si Sia sa silya at inalis ang piring niya. "Happy fourth anniversary, babe!" sabay namin bati at pinaglapat ang mga labi. Nag-umpisa ng tumugtog ang mga violists at ngumiti ako ng todo kay Sia. I met you in the dark You lit me up You made me feel as though I was enough... Maluha-luha si Sia na tumingin sa akin.

na sumasabay sa damdamin ng kanta. Bumigat ang palo ni Rigel sa drums, nagbibigay ng matatag na pundasyon sa bawat salita ni Sirius: "I’ve ceased my drifting through the lunar dust, To find the anchor in the voice I trust. Beyond the silence where the comets fly, I catch the golden hum of your lullaby." Sumabog ang ilaw sa buong arena kasabay ng pagpasok ng chorus. Ang boses ni Sirius ay umakyat sa isang Luminous High-Tenor, matalim at puno ng kapangyarihan:

Ang mga ilaw mula sa chandelier ay kumikislap, ang bawat galaw ng kanilang katawan ay tila sumasabay sa musika, at ang mundo ay napuno ng mga ngiti at kasiyahan. Habang sayaw sila ni Vash, naglalaro ang mga alaala sa isip ni Sugar—mula sa mga panahon ng paghihirap, ang mga sandaling siya ay tinalikuran at pinabayaan, hanggang sa mga bagong pagkakataon na natamo niya sa pag-ibig at sa sarili. Ang bawat hakbang ay isang hakbang patungo sa isang mas maliwanag na bukas.

Ang mga ilaw ng chandelier ay naglalabas ng mala-bituing liwanag, na tila sumasalamin sa temang "A Night Under the Stars." Habang abala si Cherry sa pagsisigurong nasa ayos ang lahat, naramdaman niya ang kasiyahan ng paligid. Ngunit sa kabila ng masiglang musika at tawanan, may kakaibang lungkot siyang nararamdaman sa kanyang puso, isang bagay na matagal na niyang tinatago sa likod ng kanyang trabaho. Pilit niyang iniwasan ang damdaming iyon, lalo na’t alam niyang may mas mahalagang bagay na dapat bigyang-pansin.

Kumuha siya ng napkin, hindi sigurado kung may maitutulong man iyon. Pero biglang napatingala si Liora—at nanlaki ang mata. Ang chandelier sa itaas ni Inara ay umuuga. Malakas. Mapanganib. Nagsisimula nang malaglagan ng alikabok at kristal. “Inara… lumayo ka diyan,” pakiusap niya, halos pabulong pero puno ng takot. Pero parang nasa ibang mundo si Inara. Wala siyang naririnig.

Sige na lang 'Tangkilikin ang sariling atin', diba nga? "Ooohh, chandelier!" pakanta pang saad ni Gerald habang nasa counter. Literal na sinasabayan yong kanta na pumapaimbabaw dito sa loob. Trip nga naman nila! Nakaka-stress. "Pssst!" tawag ko sa kanya. Dali-dali naman siyang lumapit sakin. "Yis pu Ma'am?" Napakunot-noo naman ako.