Chasing Games Novels & Stories

Determinado itong tinitigan ni Devyn. “Will you allow me to be your husband?” Sobrang rahan ng pagkakasabi nito ni Devyn. Unti-unti itong nag-angat ng tingin at masidhing tinitigan ang mga mata ni Betsy. “The chase is finally over. I want to have a future with you. I want you to be my wife. Will you say yes to me, please?” Ngumiti si Betsy at dahan-dahang tumango. Ito na talaga ang pinakahihintay niya. Magiging choosy pa ba siya? “Yes, Devyn. Yes, I will definitely marry you.”

Mabilis kong narinig ang papalayong ingay at di kalaunan ay may narinig akong pagsara ng pinto. "Ah..it's nothing." Na-iimagine ko na kaagad ang pagkamot niya sa ilong niya dahil sa pagsisinungaling niya. "Chase..." may pagbabanta sa boses kong tawag sa pangalan niya. "Damn baby it's just a chicken!" Frustrated niyang saad sa kabilang linya. "At anong ginagawa ng manok, Chase?" "They're fighting baby, the white and red chicken." Parang batang saad nito.

kulay Black ito nahiya ako bigla dahil mas malinis pa ito kesa sa sasakyan ko. Kung hindi ako nagkakamali ay isa ito sa mga pinakamahal na sasakyan sa buong mundo. ‘AUDI R8 V10 20’ bbulong ko sa aking sarili ng macheck ko maiigi ang itsura nito. Bigla nanaman sumagi sa isip ko ang senaryo na pinagsabihan ko si Kane ng pangarap kong sasakyan at isa ito sa mga iyon.

Narinig kong nagtawanan din ang mga tao sa paligid at mas lalo pa siyang inasar sa pangunguna ng mga kaibigan niya. "I love you so much, and I don't want to lose you again. I've waited so long for this moment. I waited so long for you, but I never gave up on you. I won't chase you anymore, and I won't follow you everywhere because now, you're finally with me. My chasing era is ending now," aniya at may kinuha siya sa bulsa ng slacks niya. Agad siyang lumuhod sa harapan ko at inilabas ang kumikinang na singsing.

Masyado akong napagod kagabi hindi dahil sa magdamagang paghahanap kay Bianca kundi sa ibang bagay. Hindi ko mapigilan ang paguhit ng ngiti sa labi ko. Bakit ko nga pala hindi ito naisip noon. Pwede naman pala akong makipaglaro sa iba habang hinihintay kong mahalin ako ni Bianca. At least sa ganitong bagay, alam kong hindi ako maiinip at siguradong nag-eenjoy pa ako. Nang maisip ko iyun dali-dali kong pinasibad ang sasakyan paalis. Isang destinasyon lang ang tinahak ko at iyun ay pauwi ng bahay.

Gusto na lamang maiyak ni Catherine sa kahihiyan. Mabilis niyang sinulyapan ang paligid matapos ang kanilang paghahalik at nakita niyang nagtipon ang iba sa isang gilid upang maglaro ng dice. Tumawa si Chase. “Halika na’t sumali kayo ngayong tapos na kayong maglampungan. Nakailang laro na rin kami rito.”

"Let her come." Walang alinlangan sa mga mata ni Nero. Hindi ito isang laro; isang pagsubok ito na magsasabi kung sino ang tunay na may hawak ng kapangyarihan. Ang mga mata ni Chase ay puno ng isang hindi matukoy na babala, ngunit alam niyang wala nang atrasan ito. It wasn’t about fear, but a secret desire for the race—something that only Nero could truly understand and feel. Chase fell silent, providing no further words. He understood that Nero's desire could not be halted. The next few hours would tell who would win the harsh game of Underground Racing Arena.

sambit ni Melody— ang sumunod kay Gabriel, na ngayon ay grade eight na sa pasukan. "Umuwi ka rin, ate, kapag hindi ka abala sa pag-aaral at kung may bakante kang mga araw," dagdag pa ng bunso naming si Kevin, na nasa huling baitang na sa elementarya sa darating na pasukan. "We'll visit you every now and then."

CHASING GAME 24 It is hard to forget the past when it's already on your mind that gives you hatred and made you afraid, The past you wanted to escape and yet it still hunting you wherever you are, The past you wanted to forget but still the image are vividly coming back from you...

Saka pinagpatuloy ang paglalakad hindi alintana ang aking nanlalabo na paningin. Nang makarating ako sa pinang galingan ng tunog ng chopper ay agad kung hinanap si Jace na ngayon ay nakatayo sa hindi kalayoan ng chopper. Naglakad ako papalapit sa kanya, pero hindi pa man ako nakakailang hakbang ay napatigil ako ng makita kung sino ang unang lalaking lumabas mula sa chopper. Naramdaman ko ang pagbilis ng tibok ng aking puso sa kaba, ramdam ko rin ang bahagyang papamawis ng aking kamay sa lamig sa hindi malamang dahilan.