Chasing Games Novels & Stories

Naalala kasi niya ang sinabi ni Ted. "Chase her?!" he exclaimed, slamming the folder on the table. "Hinding-hindi mangyayari na ako ang maghahabol sa isang babae. Ako ang dapat hinahabol. And I'll make sure, wala siyang ibang gagawin, but to chase me as payment for what she did before."

I don't know kung ilang oras na kaming nandito ni Rustan sa loob ng garage. I'm also thirsty and hungry. I don't even see the kidnappers, all I saw was two guys na naglalaro ng cards while smoking some cigarettes sa gilid at binabantayan kami. Gosh, typical kidnappers that I see in a movie. Akala ko oa lang sila pero totoo pala. How lame. Wala bang something na kakaiba? Yung hindi ko nakikita sa mga action movies?

Hindi niya alam kung anong plano nito. Hinaplos ni Dwyn ang likod niya at muling nagsalita, “Alam kong gusto mong magpursige sa trabaho. Hindi kita hahadlangan. Magpaka-professional tayo sa opisina, hindi kita pangungunahan pagdating sa mga transfer o promotions mo. Pero paglabas ng opisina, hindi mo na ako maiiwasan. Kung ayaw mo akong tanggapin ngayon, okay lang. Then I’ll start chasing you properly.” Nanlaki ang mata ni Samantha. “Ch-ch-chase me?”

Hindi inaasahan ni Lucas na lalapit nang ganoon kalapit si Laxis sa kaniya. Inilabas ni Laxis ang matutulis na kuko at sibukuang hiwain ang mukha ni Lucas na muntik na matamaan ang mata buti na lang ay agad rin siyang nakababa ngunit agad ring sumunod si Laxis sa kaniya at umatake gamit ang usok kanina. "Blood chain." Isang mahabang pulang lubid naman ang humabol kay Laxis na iniwasan niya kaya nawala siya sa focus sa pag-atake kay Lucas.

The way our hands touched, para itong magnet sa bilis ng pagkakalapat. Habang naglalakad papaalis sa table, nakaramdam ako ng kung ano sa ulo ko dahil kumikirot iyon. Kahit na ganoon, hindi ako tumigil sa kakaisip tungkol sa plano. Gumawa ako ng galaw. I tried whispering into his ears while walking, away with his crazy friends that I didn't even notice. All of them are cheering like they are proud of someone. Sumisigaw at tumatayo ang iba dahil siguro sa kasama ko ang kaibigan nila.

mabilis ko namang tugon sabay alis ng mga braso ko sa tapat ng aking dibdib " Kotse! Para makatotohanan! " tugon niya " Game! " mabilis ko namang wika, " Ikaw, Trish, ano ang bet mo? " baling ko sa kaibigan naming tahimik lamang " Uhm, Branded bag lang ang kaya ko. " umandar na naman ang ka kuriputan niya kaya mahina kaming natawa ni Carol " Game! Game! " pinag kiskis ko pa ang aking mga palad dahil nakikinita ko na ang pagka lumo nilang dalawa

KABANATA 29 “Everything’s ready?” tanong ni Cade sa’kin. Nakangiti akong tumango bago nagsuot ng seat belt. Papunta kami sa MOA ngayon kung saan gaganapin ‘yung championship. Cade decided to watch my game since libre naman ngayon si daddy kaya siya na ang magbabantay kay mommy. Gusto nga rin sana ni daddy manood pero kung sasama pa siya, paano na si mommy?

Ang bango talaga ng perfume ng mga lalaki, pero mas mabango nga lang kay Zim. "Good evening," ngiting bati niya sakin. "Good evening, anong ginagawa mo dito?" tanong ko. Hindi niya naman ugaling pumupunta dito ng gabi. "Hinintay ko si Chant," sagot niya kasabay din no'n ang paglabas ni Kuya mula sa kwarto niya. Kagaya ni King ay bihis na bihis din sya. May lakad ba sila?

Ngumiti naman ako at muling tumitig kay Mica na nakikipag laro na sa ibang bata. “Napadalaw ka pala, ilang taon na rin simula no’ng huling dalaw mo rito sa orphanage,” muling wika ni Cheska. “Namiss ko ito Cheska at ngayon lang din ako nagkaroon ng oras para bumisita rito,” paliwanag ko. “Ano dating gawi?” tanong niya. Tumango naman ako sa kaniya at lumipat sa mga batang naglalaro.

sabi ng babae sa kaniya kaya ay bigla na lang siyang napangiti. "I will stop chasing justice but won't stop on chasing the good memories we will share together with our Kioshi and his soon to be siblings, Baby." "Ang dami naman ng gusto mo," sabi ni Hasumi at hinalikan nito ang pisngi niya. Humarap siya sa babae. Hinalikan niya ang noo nito at ngumiti siyang nakatitig rito.