Chat Foreigner Mga Nobela at Kwento

As he went out of the airport, ay ang ingay na hindi nya maintindihan ang bumungad sa kaniya, he can't understand Chinese too well, dahil hindi naman sya nag aral ng Chinese language, ngunit meron syang kaunting alam dahil narin sa mga tsinong nakakasalamuha nya sa bussiness world. "Nîhâo!" (hello) bati sa kaniya ng babaeng nakasalubong nya, binati rin nya ito pabalik na may kasamang pag yukod at mag kadikit ang palad na nasa harap ng dibdib, he wasn't used to greet someone but now he must be polite, wala sya sa bansa nya at ngayon ay isa lamang syang normal na lalaking nag babasyon, no bussiness related no VIP treats.

LAGOT NA. Ilan sandali nag ring ang phone ko. It's an international call pero sino naman ang isang to.. "Mr. Fiero... It's Takahashi.." Sheww marunong pala mag english ang hapon na to. Pinahirapan niya ako nung minsan. "Hello, Mr. Takahashi. What can I do for you??" "How's Zyaire now? Did you meet him?" Nagsalubong ang kilay ko sa tinuran niya. Humigpit ang kapit sa manobela. Anong alam niya?

Pero sinagot niya rin ang tanong ko sa isip ko. Tumayo na ako dahil nagtaka ako sa mga sinasabi mo Carla. Bakit naman ako hahanapin ng foreigner? Wala naman akong ka-chat o kaibigan o kahit kakilala lang na taga ibang bansa. Papalabas na ako sa sala nang salubungin ako ni Carla. "At… yummy!" pigil ang tili niyang dagdag sa huli niyang sinabi.

I can see people there and foreign guy na halatang hindi namin kalahi. "Privet, mister kembridzh! Rab tebya videt!" Dinig kong bati ng lalaking iba ang lahi. "Privet, mister Kozovizch. Ya rad vstretit'sya s vami." Tugon naman ni Vander at nagkipagkamay siya dito. Hindi ko maintindihan ang winiwika nila. I know it is Russian but, it's really difficult to understand it. Base sa tono nila ay nagbabatian ang mga ito.

Ang nakakatuwa pa, dahil tila nakararamdam ng pagkakasala ang mga kliyenteng iyon sa kanilang naging pagtrato sa kanya noon, karamihan sa kanila ay hindi nangangahas na tumutol nang husto. Sa pagkakataong iyon, inakala ni Mayumi na isa na naman itong karaniwang business inquiry. Ngunit matapos niyang sagutin ang tawag, nalaman niyang nagmula pala iyon sa isang foreign company. Chinese ang kausap niya kaya kahit english ang salita nito ay halata pa din ang accent. “We need thirty thousand high-end intelligent robots. We require delivery within six months. Is this possible?”

For the meantime, I forgot about what happened for the past minutes. Umupo ako malapit sa mga pagkaing nakahilera. I closed my eyes as I smelled the aroma of the food. "Oh, anak. Aba'y parang foreigner ata itong costumer na nabingwit mo." Binuksan ko ang mga mata ko at tiningnan ang Ginang. "Magandang umaga po." "Hindi naman po ata, nay. Hindi naman masyadong nag-english," natatawang sagot niya.

At kung talagang ayaw na nito pagkatapos ng lahat ng kanyang sasabihin ay tatanggapin niya at aalis siya ng tahimik. But heck, paano niya ito kakausapin kung umiiwas ito? Ano, maghihintay siya ng isang buwan na makauwi ito galing sa business trip kuno? Buti sana kung nasa Pilipinas sila but she was in a foreign country! Hindi siya pamilyar sa mga lugar, walang kaibigan at ibang kakilala. Bukod pa doon ay hindi siya marunong mag Spanish! She can do some simple Spanish greetings but that's all. Marunong din naman sa English ang mga taga rito but it wasn't enough to make a company and friends. Ayaw naman niyang gumamit ng googlee translate habang nakikipag-usap dahil magmumukha siyang katawa-ta

Hindi ko inaasahan na maalala niya 'yon. “You remember?” mahina kong tanong. “Of course.” Sandaling natahimik ang loob ng sasakyan. Naalala ko tuloy iyong mga pagkakataong nahuhuli niya akong nanonood ng foreign videos habang nagtatrabaho noon. O kapag may foreign clients sa CIRCUIT at ako iyong pinapakausap niya. “Foreign investors will be there tonight,” dagdag niya. “If someone approaches you, talk confidently. Kaya mo iyon.”

Sanay na siya sa mga ganitong mga digahan ng mga mahaharót na foreigner. Pilit siyang ngumiti sa kaharap. "I get that a lot. Thank you, Sir." Hiningi naman nito ang social media ínstagram niya na kaagad naman niyang binigay. Mahirap ng masabihang mataray sa ganitong klaseng trabaho, lalo na sa kanya na kaka-promote lang. "We wish you a pleasant stay at Savoy Hotel. Should you have any further inquiries, please feel free to reach out to our front desk," matamis na sabi niya sa foreigner at sa iba pang guests.

Lahat ay napatigil dahil sa kagandahan niya. Tumayo siya at hinalikan ang babae sa pisngi. "Ciao come sei stato? è passato molto tempo." (Hello, how have you been? It's been a long time.) Nagulat kaming lahat, marahil ay sa kadahilanang ngayon lamang namin nalaman na magaling magsalita si Nathan ng ibang lenggwahe. Maging ako ay hindi alam kung ano ang kaniyang sinasabi.