Chat Foreigner Novels & Stories

Isa pa ay mas maraming bagay silang napagkukwentuhan ng mga kaibigan niya kaysa tungkol sa mga mayayaman. Si Sarah lang naman ang tanging interesado sa mga mayayaman niyang kakilala. Nasa phone din nito si Jigo ngayon sa likod niya. Kausap nito ang mga tauhan sa hotel para i-check ang mga kaganapan. Alam niyang may tinawagan pa itong iba sa ibang parte ng Pilipinas at sa ibang bansa. Narinig niya itong nag-English, Australian accent. Tapos sa isang tawag, nag-French ito. Hindi na siya nanibago pa kasi normal na sa mga ito ang maging multilingual. Ilang mga languages ang pinapag-aralan ng mga ito habang ginu-groom ng pamilyang maging tagapagmana nang iiwang mga negosyo sa mga ito pagdating ng

“Good morning, how are you feeling right now?” Ini-english siya nito kasi nga foreigner siya, ang hindi nito alam e sa Pilipinas na siya lumaki. “Okay lang ako,” nakangiting sagot niya. “Oh! Nagtatagalog? Marunong ka palang magtagalog?” Halos matunaw ang puso niya noon nang ngumiti pa ito. Para talaga siyang anghel. Muntik na nga siyang ma-in love e.

Professor Anderson asked us. Nagtaas kaagad ako ng kamay. "Learning a foreign language opens up a world of opportunities. It allows you to connect with tourists on a deeper level, which can enhance their experience. Another thing is it's all about making visitors feel welcome. Speaking their language can break down communication barriers and make them feel more comfortable." He smiled at me. "Excellent! Learning a foreign language can be challenging. Now, may I ask you again, what are some obstacles you've faced or heard about in this context?"

Foreigner. “Ano ka ba, mare? Ayaw ko ng foreigner. Maski papalicious at yummy pa ‘yan! Saka ano, pupunta pa ako sa abroad o papupuntahin ko pa ‘yan dito para buntisin lang ako? Saka paano kung ‘scam’ lang pala ‘yan? Na hindi naman pala gan’yan ang itsura n’yan? Eh ‘di, na-scam pa ako?”

Nagtatakang tanong ko kasi paanong kilala ako nito na hindi ko naman ito kilala. "Hey, this is Chase, remember?" Sagot naman ng kabilang linya. Nanlaki naman ang mga mata ko. Hala oo tama, hindi ko man lang ito nakilala over the phone dahil nga kagabi ko pa ito nakausap kaya hindi ko agad na recognized ang boses nito. "Dude! What's up?" Agad na turan ko. Common greeting ito sa america. Kung magiging kaibigan ko ito parang bumalik lang ako sa Connecticut dahil englisero ito at hindi marunong magtagalog.

Minsan naiisip kong makipag-chat na lang din sa mga foreigner sa f******k sabi kasi ni Tere minsan daw ay pinapadalhan siya ng dollars. "Kai, anong ibig sabihin ng, you... are... ha-hardworking that's why I admired you... the most," mahinang bigkas ni Tere. Hindi ako magaling mag-english pero sinusubukan ko kasi hindi naman pwedeng magtagalog kapag nasa New York na ako. Paano niya ako maiintindihan kung ganoon? "Ang sabi niya, masipag ka daw kaya humahanga siya sa'yo," pagpapaliwanag ko kay Tere na kaagad din naman napangiti.

Subrang slang nito at para itong foreigner na dumayo sa Pinas. "Nanenewala kah ng hende akow?" gagad niya sa sinabi nito at humagalpak ulit. Hindi siya makapag-move on at ginaya pa niya ang pagsasalita nito. Hindi mahitsura ang mukha nito at parang handa siyang lamunin sa panggagaya niya.

Malalim na ba'ng salita iyon? Siguro nga, mukhang foreigner din kasi ang ama nito nang huli niyang makita pero bihasa sa pagsasalita ng tagalog. Nahagip ng paningin na may kung ano'ng bumabagabag dito. Nag-isip siya ng paraan para kahit papaano'y maibsan iyon. Marahil nalulungkot ito dahil hindi siya magawang tulungan. "Puwede mo ba akong ikuha ng kaserola?" tanong niya.

Ang lalaking nasa harap niya ay walang iba kundi ang lalaking hinihintay ng lahat, ang kliyente ng kumpanya! Sunod-sunod ang naging paglunok niya at para siyang hihimatayin sa nerbiyos at takot. A-anong ginawa niya? Sa likod nito ay mga kasama itong katulad nito na foreigner din. Sa likod ng mga ito ay naroon din sina Xander at Kyle at nakasunod sa mga ito kaya walang duda na ang lalaking nasa harapan niya ang hinihintay ng lahat. Namutla ang kanyang mukha at mabilis na yumuko. “Mi dispiace molto, signore, non volevo farlo.” paghingi niya ng paumanhin sa wikang Italyano. Hindi naman siya ganun kabihasa sa pagsasalita ng wikang iyon ngunit inaral niya talaga iyon.

Depensa ni Chlorothea. “Ginoo, kakapalan ko na ang mukha ko. May alam ba kayong may telepono sa lugar na ito?” Tanong ng dalaga sa lalaki. Taka naman itong napatingin sa kanya at sa binatang foreigner na kasama nito. “Sa bahay ko, may telepono kami.” Wika ng butihing Ginoo. Napangiti naman si Chlorothea dahil sa sinabi ng matanda.