Chinese Ghosts Novels & Stories

Umangat ang kaliwang kilay ko. “Hindi ka natatakot?” “Nope. Why would I?” confident naman na pagkakasabi niya. “Paano kapag may biglang multo dyan?” he then shrugged. “Humans are scarier than ghosts Carmela.” “Sabagay. Agree rin naman ako dyan.”

Kaming dalawa na lang talaga. Tahimik si Penumbra. Tila may iniisip na kung ano. “Do you believe in ghosts, Peachy?” tanong niya na hindi man lang tumingin sa akin. Napakunot ang noo ko. “Ghosts? As in multo?” Tumango siya. “Yeah. Spirits. Lost souls.” “Why?” tanong ko habang inihilig ang likod ko sa damuhan. “You sound serious.”

mariing Sabi ko saka ko siya dinuro ng hawak kong chicharon. Gayon nga ang nangyari. Nahuli kami ng dating at sakto na rin iyon sa oras ng aking speech. Iniklian ko na lamang iyon dahil mas gusto ko talagang sinasabi ang lahat ng personal sa aking Papa. Maganda ang pagkaka-ayos dito sa mansyon at madaming mga bisita. Lahat ay engrande ang mga kasuotan. Black and brown ang tema ng okasyon dahil paboritong kulay iyon ni Papa. Makaluma at masaya ang bawat musika at lalo na ang mga taong enjoy na enjoy sa sayawan. Tinignan ko pa ang lahat ng naririto. Nginitian ko ang iba at ang iba ay plastik na ngiti ang aking ibinigay. Alam ko kung anong klaseng tao sila. Mga uhaw sa kapangyarihan tulad ng ak

Ngunit ang mga huli niyang sinabi ang nagpahinto sa akin. He didn’t kill my granny… He didn’t kill my granny… My heart beats faster when a ghoul appeared in our side. Tulad ng nasa panaginip ko, mapupula ang mga mata nito. Ang mga ghoul ay isang evil spirit kung saan kinukuha nila ang mga kaluluwang namamatay. ‘’At last, I will have your soul poor human…”. Pilit nitong kinukuha ang kaluluwa ni Xylon but then, a soul reaper appeared too. Two soul reapers to be exact.

Sinaksak ni Yu Huang ang psychic power scepter sa kawalan sa kanyang harapan bago ipinikit ang kanyang mga mata at binanggit ang Purifying Spirit Incantation sa mahinang boses. Ilang sandali, ang primitive na kagubatan malapit sa Black Eye ay gumalaw nang walang hangin. Ang mga butil ng mapusyaw na berdeng sigla ay inilabas mula sa puno ng puno at damo at lumundag patungo sa Purifying Spirit Scepter ni Yu Huang. Kasabay nito, Tahimik na ibinuka ni Feng Yuncheng ang mga pakpak sa kanyang likod at pinakawalan ang puting Divine Butterfly Light.

Nang bumukas ang pinto ng kwarto, marahan itong pumasok — tahimik, pero sapat para magdulot ng kakaibang tensyon sa pagitan nila. “Still awake,” anito, mababang boses, bahagyang paos. “Couldn’t sleep,” sagot ni Mirae, hindi tumitingin. “Too many ghosts in this house.” Lumapit ito, bawat yapak ay may bigat. Nang marating siya, tumigil ito sa harap niya — malapit, halos maramdaman niya ang init ng katawan nito. “Then maybe,” sabi ni Quen, marahang tumagilid ang ulo, “you shouldn’t fight the ghosts. You should face them.”

His face doesn't have an emotion, or more like he's not capable of giving one. Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko. It's been so long and I only have little memories about them. Ngunit hindi ko maitatanggi na natutuwa ako dahil nakita ko silang muli. But something occurred in me. Why am I seeing them...when they are already dead? It's always a bad omen if you will someone who died or even you dream of them. Bigla akong nakaramdam ng kaba. This only means that they are... ghosts. But they don't look scary so I disregard my fear. But I am puzzled, why are they here and talking to me.

Ang reunion ng Ghost Team—sina Billie, Mariel, at Marcus—ay naganap sa ilalim ng cold, salt air ng lighthouse, na ngayon ay naging war room laban sa invisible threat na tinatawag na Phantasma. Ang banta ay hindi digital o pisikal, kundi conceptual—ang pagbagsak ng tiwala sa Chimera sa pamamagitan ng pagpapakita ng mga anomaly na walang paliwanag.

Pero halos mapatalon naman ako sa kinauupuan ko ng makita ko ang isang bagay na takot akong makita na lumitaw mula sa kadiliman. It was cloaked at halatang hindi ito tao! Nakalutang ito sa ere at parang may usok pa ito na itim na nakapalibot sa katawan nito. It's hand is boney and shit! This is a ghost! May mga pula itong mata na kumikinang sa kadiliman at hindi lang ito isa, kundi marami at binabanga nila ang parang barrier na nakapalibot sa amin na ngayon lang din namin napansin.

nang husto, sinusubukang burahin ang cyanide capsule na nakatanim sa kanyang ngipin, ngunit ang tableta ay nakatago sa ngipin na natumba ni Clark. Habang hinahatak siya ng mga lalaki sa pintuan, tumingin siya kay Alex. "Bye bye," sabi ni Alex, na bahagyang kumaway sa kanya. "Mr. Fairfax, sino ba talaga ang mga Ghosts?" tanong ni Debbie. "Narinig ko na sila, ngunit ang alam ko lang ang mga pangunahing kaalaman." "Ang Ghosts ay isang lihim na organisasyon na umiiral sa ilang bansa," sabi ni Clark. "Kadalasan, parang tinutulungan nila ang mga tao, ngunit sa totoo lang, sila ay mga assassin at espiya. Sila ay walang awa pagdating sa pagkuha ng impormasyon at pag-agaw ng kapangyarihan. Sila ay p