Chinese Ghosts Mga Nobela at Kwento

The moon shines fully, illuminating the darkness outside and providing a glint of light to Svetlana’s eyes as she stared up at it while she sat on a bench with Ahrio next to her. “There’s a legend in Southeast Asian countries that whenever it’s the full moon, ghosts, monsters and other scary supernatural beings appear and roam the world of the living. Do you know that?” Ikniwento ni Svetlana ang isa sa mga nakakatakot na kwentong narinig niya mula sa kanyang pagkabata.

Nanlalamig ang buo kong katawan at pakiramdam ko ay aatakihin na ako sa puso dahil sa sobrang takot. Hindi ko kayang maipaliwanag ang mga nangyayari. I never believe in ghost, monsters and any supernatural beings. They are just from folklores and tales from ancient times. Pero ano itong nasa paligid ko? I can attest that this is not human, no human can be tall as her even in the world record.

Patuloy na sumusugod ang Chinese. Humahakbang paatras si Cain ngunit malakas ang kaniyang depensa. Tumama ang kaniyang likod sa isang kawayan. Nagkaroon siya ng pagkakataon tumakbo at akyatin ang isa pang kawayan. Nakapulupot na ang kaniyang isang paa sa payat na kawayan. Nakahawak din ang kaniyang isang kamay. "Come here. Let's dance Feng." Tanaw niya sa ibaba ang Chinese.

Para maiwasan ang problema sa hinaharap, kailangang mawala sila. 👁️ Ang Mga Wandering Soul Bilang Mata at Tainga Habang naglalakbay, ginamit ni Juan ang alaala ni Mai Liang para ikuwento sa tatlong soul devourer neighbors kung sino sina Richard at Ge Yang. Mula noon, lahat ng wandering souls sa foreign battleground ay naging mata at tainga niya. Kung makita man ang dalawa, agad siyang ipapaalam ng kanyang tatlong kapitbahay.

bigla ko na lang nasambit. "Po?" "Maybe it's Revolveir." Naglakad ako papalapit sa kanila. Kung ang revolneir man ang may gawa nito, magiging delikado ang buhay namin. If I'm not mistaken, it is a rare ghost eater without a face. May suot sila tulad ng kamatayan. Hinihigop lamang nila ang mukha ng kanilang biktima upang malipat sa kanila ang anyo at ang kapangyarihan nito.

Ang mahalaga lamang sa kanya ay marating ang Guzen upang malaman kong makikita niya doon ang papa niya. "Ano iyon?" nakararamdam ng takot na sabi niya nang marinig ang mga ungol ng mga mababangis na hayop. Naisip niya na maaaring hindi lamang iyon mababangis na hayop kundi mga nakakatakot na nilalang. "Ang mga vampire ay hindi umuungol kundi ay wala silang tinig ng pagkakakilanlan maliban na lamang kung sila'y magsasalita. Kung hindi vampire ang nasa paligid ay maaaring...."

"This is normal. For adults." "Excuse me, I am emotionally still a teenager sometimes." "That explains a lot." Napasinghal ako. "Rude." "True." Huminga ako nang malalim. "Okay fine. Pero if I fall, I will come back as a ghost and haunt you." Caleb nodded seriously. "Noted. I'll bring snacks for your ghost." "Ha?" "Ghosts get hungry too. Probably." Napatingin ako sa kanya. "You're not helping my confidence."

"Hindi ka po takot sa ghost kase hindi mo kami kasama sa gabi?" Natawa si Renz. Naalala ang unang pag tatagpo nila ni Cheska kung saan napag kamalan nya itong multo. "I'm not afraid anymore, 'cause I can find some precious treasures in the scary things" maka hulugang ani nito. May humahaplos sa puso ni Cheska habang pinapanood ang mag ama. "H'wag kang pasaway kay mommy okay?" Tango lang ang tugon sa kanya ng paslit.

‎ ‎Habang kumakain, dahan-dahan niyang binuksan ang usapan tungkol sa pag-clock in. ‎ "I heard something... they say there's a ghost here?‎“ bulong niya. ‎ ‎Nagkatinginan ang tatlo. ‎ ‎“Ghost?” ‎ ‎“They say two people clock in every day, but they don’t actually show up.” ‎ ‎Biglang natahimik ang paligid. ‎ ‎Matagal bago may nagsalita. Ang isa, mukhang takot. Ang isa, parang nag-aalangan. ‎

Paliwanag naman ni Prince Flame. "Ano ba ang ghoul, mahal na prinsepe?" Tanong ni Guia. "Ang mga ghoul ay mga undead na sumasamba kay Lucifero na kumakain ng laman ng Fantasian at Fera." Sagot naman ng prinsepe.