Hu Tao Ghost Novels & Stories

Takot siya, hindi talaga iyon nawawala sa sistema niya pero kailangan niyang maging matapang. Namatay ang ina niya kasi walang laban ito na ang pagkakataon niya para makapaghigante. Pero kaya ba niya? Kasi kahit saan siya tumungo ngayon may nadadaan siyang pâtây na mga myembro nila. Mga tao ni Ghost, na sinasabing mga assasin pero parang wala namang binatbat pero may tiwala naman siya sa mga assasin na wala sa mansion ni Ghost, alam niyang may mga pakalat-kalat pa sa labas at alam niyang tinawag na ang mga ito ng boss nila. Mabilis siyang umakyat sa hagdan papuntang second floor, ngunit may narinig siyang dâîng at familiar sa kaniya ang boses. "Kuya?"

H-he’s Xyu. He walked towards the ghoul and hit it with his hand. As soon as he did it, the ghoul rip into two parts and vanished in the air. Nanlamig ako sa kinatatayuan ko dahil sa nangyari. Now, he’s indeed not an ordinary soul reaper. I creased my forehead when I saw something glowing in his wrist. Nang lumingon ito sa akin ay tila nanlamig ako bigla. Pero mas nagulat ako nang makitang umiilaw din ang wrist ko.

Ito… Ang nakakabaliw na bilis at malawak na palad ay imposibleng iwasan! Bzzt... Nagpaputok ng palaso si Dorothy Assex, at nagdulot ng pagsabog ang kanyang espirituwal na enerhiya. Gayunpaman, hindi ito epektibo. Kung ang mga ghost king ay katumbas ng Nascent Soul cultivator, kung gayon ang mga ghost emperor ay katumbas ng Profound Mystic cultivator na mas makapangyarihan. Paano nila matatalo iyon?

Pagkatapos sandaling amuyin ang tasa, tumingin siya sa waitress na paalis pa lang. "Magandang tonic ang Root Tea. Ang kahit na anong ganitong tsaa ay nagpapalakas ng katawan. Isa itong napakahalagang inumin. "Ngunit sa mundong ito, may klase ng Root Tea na hindi mo dapat inumin." "Ang Ghast Root Tea." "Ang Ghast Root ay tumutubo sa paligid ng mga puntod sa loob ng gubat. Hinihigop niyo ang masamang enerhiyang nasa loob ng mga bangkay."

dugtong ko. Napalingon nalang kami sa pintuan nang makarinig kami ng sigawan na parang nagkakagulo sa hallway. "Anong nangyayari?"tanong ni Luna habang nakatingin saakin. Patuloy ang mabilis na pagtibok ng puso ko dulot ng takot nang marinig ang sigawan sa labas gayunpaman dahil sa pagkamausisa ko lumabas pa rin ako para tignan kong ano talaga ang nangyayari sa labas. Inihakbang ko papunta sa pintuan palabas ang aking nangangatog na paa at hinawakan ang knob sabay pihit nito upang buksan ang pinto. Nanlaki at nalaglag ang panga ko nang makita ang mga pasyente sa labas. Iilan sa kanila ay namumukhaan ko,mga estudyante sila dati ng Hanzai Academy. Kunot noo akong napatingin sa mga balat nila a

Pero halos mapatalon naman ako sa kinauupuan ko ng makita ko ang isang bagay na takot akong makita na lumitaw mula sa kadiliman. It was cloaked at halatang hindi ito tao! Nakalutang ito sa ere at parang may usok pa ito na itim na nakapalibot sa katawan nito. It's hand is boney and shit! This is a ghost! May mga pula itong mata na kumikinang sa kadiliman at hindi lang ito isa, kundi marami at binabanga nila ang parang barrier na nakapalibot sa amin na ngayon lang din namin napansin.

𝘛𝘩𝘰𝘳 𝘚𝘢𝘯𝘵𝘰𝘴 𝘗𝘰𝘪𝘯𝘵 𝘰𝘧 𝘝𝘪𝘦𝘸

May taong may kapangyarihan ang nagplano nito. At maaaring may taong patuloy pa ring nagtatago ng katotohanan hanggang ngayon. Biglang nagliwanag ang lahat ng monitor. Hindi na sila nagulat. Alam na nila kung sino. Ghost. Pero sa pagkakataong ito, walang simbolo ng basag na bilog. Isang lumang dokumento ang lumabas. May malaking pulang tatak.

Ngunit bago pa makapindot si Tristan, isang mahabang sipol ng bala ang dumaan sa hangin. SHING! Ang tablet sa kamay ni Tristan ay sumabog, nagkawasak-wasak sa libu-libong piraso. Isang sniper shot mula sa kabilang bahagi ng ilog. “Sino ‘yon?!” sigaw ni Don Manuel, sabay hila kay Paola para gawing kalasag. “Ang ghost,” bulong ni Kristoff, may bahid ng ngisi sa labi. Mula sa kagubatan, lumabas ang isang pigura na balot ng itim na tactical gear. Hindi ito si Julian. Hindi rin ito si Elena.

Hindi niya kayang sundin ‘yon. Hanggang sa dumating ang araw na bigla na lang siyang na-ghost. --- Walang kahit anong text. Walang tawag. Walang paliwanag. Walang paalam. At doon nabuo ang galit at sakit sa puso ni Moon. Hindi man lang siya binigyan ng kahit kaunting paliwanag. Hindi sila naging totoong mag-jowa, oo. Pero may naramdaman sila. Alam niya 'yon.