Ching Shih Mga Nobela at Kwento

Siguro naman normal lang 'yan kasi nagmamahal ako. Humarap si Shi sa kanya at pinatalsikan si Third ng tubig. Napapikit si Third at hinabol si Shi. Kapwa sila tumatawa nang nahabulan niya ito. Niyakap ni Third si Shi sa baywang at parang puputok na ang lahat ng ugat ko roon. Shi is just wearing a two piece. Akala ko ba ayaw ni Third na nagsusuot si Shi ng malaswa na damit? Ang hipokrito niya. Gusto niya rin naman pala basta't makahipo siya!

tipid kong kasinungalingan bago walang hiya-hiyang hinubad ang v-neck shirt kong suot at agad sinuot ang isang halter neckline na sando na kulay maroon. Pumunta sa harap ko si Shaina at tinignan ako ng taas kilay at naninimbang. Inosente ko siyang binalikan ng tingin. Na ikina-ungol at ikina-irap niya sa ere. "Keisha, ano nga. Magsabi ka ng totoo. Anong nangyari," hindi iyon tanong. Utos iyon mula sa bibig niya. Kaya sa puntong iyon, alam ko nang alam na ni Shaina na may nangyaring kung ano noong isang linggo at hinuhuli niya lang ako ngayon kung magsasabi ba ako sa kanya ng totoo o hindi.

At nang dumating na ang oras, lumakad si Shaine patungong entablado—punong-puno ng kariktan at kumpiyansa, tulad ng dati, at opisyal na sinimulan ang auction nang may dignidad at alindog. Sa ibaba ng entablado, napatitig si Xander kay Shaine—tila sandaling natigilan. Suot ni Shaine ang isang slim-fit na cheongsam na may disenyo ng ink-and-wash painting. Nakatirintas ang kanyang mahabang itim na buhok, pinagtali ng isang simpleng jade hairpin. May suot siyang pares ng hikaw na mutton-fat jade pipa sa kanyang mga tainga. Ang kanyang kutis—puting parang niyebe, at makinis na mas higit pa sa gatas.

Parang matagal-tagal na nung huling maamoy ko ang ganoong aroma. Dahan-dahan akong lumapit, at doon ko nakita si Tita Shiela. Parang walang sakit at parang masigla. Nakatayo siya sa harap ng kalan, hawak ang sandok, at abala sa paghalo ng kung ano mang niluluto niya sa kawali. Nakasuot siya ng simpleng damit pambahay, ‘yung kulay peach na madalas niyang gamitin kapag nasa bahay lang siya. Pero sa kabila ng normal niyang itsura, parang lumiwanag bigla ang buong kusina nang makita ko siya ulit dito. Nasanay na kasi ako na kami-kami nila Shirley at Haide ang laman nito simula nung magka-cancer siya.

Hanggang sa lahat kami ay nagulat dahil bigla na lang itong umihi sa mukha ni Cherriepie. “What the h*ll?” sigaw ni Cherriepie dahil nagising ito. “Bwisit kang hayop ka!” sigaw niya at akmang sasaktan niya ang alaga ko kaya mabilis akong lumapit sa kaniya at kinuha ko si Shagidi.

Naagaw ulit ang atensyon ko ng mga unggoy ng umangil ulit ito at biglang pinaghahambalos ang lupa gamit ang kanilang mga kamay. Lumikha iyon nang malakas na tunog at pagyanig ng kaunti sa lupa. Bigla na lamang nanahimik pagkatapos ang mga unggoy nang may tumalon mula sa itaas na isang itim na bagay at lumapag ito sa harapan ng mga ito. A majestic black wolf who's now growling and giving death glares. Shushi. Nandito siya. Nakaabot siya. Sushi is growling like he's going to eat all those chimps in front of him. Fear flooded in their eyes as they saw Sushi, a necromancer who can eat their soul in just a snap.

halos mamilipit si Shierra na parang bulating binudburan ng asin dahil sa kilig na nararamdaman. “Pwde ba, Shierra. Paano ko naman malalaman iyon, naka shorts naman sya. Tska kilabutan ka nga sa pinagsasasabi mo, tignan mo nga itong braso ko halos mamaga na kakahampas mo.” “Sabagay, pero nasalat mo naman eh, hindi mo sinukat?” ayaw paawat na pagtatanong ni Shierra habang si Glayscent ay halos gusto nang lumubog sa kinatatayuan dahil sa kahihiyan.

Mariin na lamang napapikit si Shan tsaka hinilamos ang dalawang palad sa kanyang mukha kasabay ng pagyuko sa sahig para itago ang kaawa-awang mukha. "Sumagot naman kayo. Pagod na pagod na akong magtiwala," nanghihina at papaos-paos na sinabi ni Shan sa gitna ng mga hikbi at singhap na pilit na pinipigilan. Mabilis na umiwas ng paningin si Yhurlo mula upang hindi makita ang mga luhang ayaw na ayaw niyang nakikita sa mga mata ni Shan.

curious pang tanong ko. "Bichon Frise," mabilis niyang tugon. "A-Ah..." sang-ayon ko na lang kahit ngayon ko lang narinig ang sinabi niya. Shih Tzu lang kasi ang alam ko. "Say, hi to Tita Sandy, Chloe! You're both pretty!" Hindi ko naiwasang mamula sa sinabi niya. Seryoso 'tong lalaking 'to? Pati ba naman aso kausapin? At... We're both pretty daw... Ayiehh!

Sa tuktok ng bundok, nagtipon ang mga tao sa isang bilog, at napakaingay ng paligid. Tumingin si Celestine sa magkakapatong na kagubatan at mga aspalto sa ibaba, at hindi napigilang mangati ang kanyang mga paa. "Gusto mo rin bang makisali sa car racing?" Narinig niyang sabi ni Shiela. Lumingon si Celestine. Si Shiela ay nakasuot ng itim, may suot na maskara at sombrero, napakalow-key niya para hindi siya makilala.