Novel & Cerita Chrysanthemum Garden

Hindi man siya ganun kaeksperto sa larangan ng mga tanim pero sa hula niya, milyon-milyon ang halaga ng mga bulaklak. Walang panama ang mga garden sa labas na nakikita niya. Hindi na niya mapigilan pa ang sarili na umabante habang nananginip ng gising na mapapasakanya ang lahat meron ang mga Yoshida kahit isang araw lang pero agad din siyang pinahinto ng isa sa mga guards na naroon.

Inabala ni Veron ang sarili sa pagdidilig ng mga halaman at bulaklak sa hardin. Minsan ay parang natutuwa siyang mag-gardening gawa ng maganda at pagkakaayos ng mga landscape. Alam niyang naglaan ng gardener ang ina ni Ynzo upang mapaganda ang labas ng kanilang bahay. Natutuwa talaga siyang titigan ang mga rosas at orchids na naroroon. Halos mapuno rin ng namumulak na orchids ang mga punong nasa paligid ng buong bahay.

Matapos ang agahan, imbes na bumalik agad sa kwarto ay nagpasya kaming manatili na lang sa hardin. Malawak ang garden ng mga Grey. Parang hiwalay na mundo mula sa mismong bahay. May mahabang batuhing daan na napapalibutan ng maingat na tinabas na pine trees, maliliit na lantern na nakabaon sa lupa, at mga bulaklak na hindi matingkad ang kulay. May mga punong animo’y cherry blossom na hindi pa ganap na namumukadkad, pero ang ilang talulot ay kusang bumibitaw kapag humahampas ang hangin.

tanong ni Gener sa akin. “Dumaan muna tayo sa isang flower shop at dalhin ninyo ako kung saan nakalibing si Gomer.” Tiningnan ko si Gardo at nakita ko ang lungkot na dumaan sa kanyang mga mata. Ngumiti ito ngunit alam kong pinipilit niyang magpakatatag. Isang basket na puting daisy ang aking binili sa flower shop. Naalala ko pa dati na kapag nagagawi si Gomer sa garden sa aming mansion ay ito ang palagi niyang nilalapitan na bulaklak.

“Welcome! Anong klase ng bulaklak ang hanap niyo? Para ba sa pasyente? Para sa nakatatanda o kaibigan? O special someone?” Tumingin si Mateo kay Natalie, nag-aabang ng sagot. “Anong klaseng bulaklak? Para kanino daw, Nat?” Hindi siya pinansin ni Natalie, tila wala itong narinig. Sa halip, dumiretso siyang nakipag-usap sa mismong may-ari ng tindahan. “Kailangan ko ng chrysanthemums. At carnations.” Saglit na nawala ang ngiti ng may-ari. Pero agad din itong bumalik sa normal. “Aba, syempre! Anong kulay ang gusto mo? Marami kang pagpipilian, ma’am.”

Pumasok ako sa loob at bumungad sa aking mga mata ang isang malawak na lupaing natatamnan ng iba't ibang uri ng bulaklak. My eyes twinkling in amusement. I felt like I got mesmerized by the beauty of the whole garden. "WOW! Ang ganda!" Sa isang mabahang plat ng lupa ay isang uri ng bulaklak ang nakatanim. May sunflower, giant and dwarf. Mayroon ding daisies, lily, lavender, orchids at iba't ibang kulay ng mga roses. May fountain sa gitna na may nakatayong rebulto ni cupid. May tubig na lumalabas mula sa ibabaw niyon.

Kumpleto ang hardin mapa rosas, orkidyas, sunflower, daisy at marami pang iba, ngunit ang pangunahing pakay ng dalaga roon ay ang iba't-ibang uri ng hibiscus o mas kilala sa tawag na gumamela. Ayon sa kaibigang si Kate ay personal na minamantina ng ina nito na si Donya Isabel ang mga halaman nito. Mahilig raw mangolekta ng mga gumamela ang ginang at ang iba pa raw sa mga ito ay inangkat pa mula sa ibang bansa. Kaya naman primera klase ang lahat.

Tumawag at nakapagpaalam na rin ako kay Dad tungkol sa groupwork na iyon at pumayag naman ito basta raw susunduin ako ni Kuya Harold at diretso uwi daw. "Ito, Maia. Ditong parte," turan sa akin ni Ate Rosa. Nasa may garden kami at naisipan kong magdilig. Tinuruan naman niya ako kahit pa alam ko naman ang gagawin. Madali lang naman iyon. "Anong bulaklak po ito?" turo ko sa isang bulaklak na kulay yellow at ang iba ay orange and red. "Marigolds, Maia. Ngayon ka lang ba nakakita ng ganito?" tanong niya.

Umawang na lamang ang bibig niya at namamanghang nilibot ang mga mata sa lugar na biglang nag-transform at mistulang indoor garden ng roses at sunflowers. "Roses represents immortality, while sunflower's meaning is loyalty and a bright future. Magandang combi, di ba?" Hinawakan siya ni Martha sa braso at pinauupo sa silyang nasa sulok. "I-check mo kung may kulang pa, para maidagdag natin." Umiling siya. "Naku, wala na. Thank you so much for the effort," naluluha niyang sabi.

Nagmamadali akong lumabas sa mansion papunta sa garden. Ang hangin sa labas ay malamig pa sa umaga, pero para sa akin, mainit ang bawat paghinga ko. Bitbit ko ang maliit na hose, nagsisimula kong diniligan ang mga bulaklak. Ang mga rosas, lilies, at daisies ay tila naglalaban sa liwanag ng araw, nagiging maliwanag sa ilalim ng sinag ng araw.