Clarisse La Rue Novels & Stories

Siguro swerte siya at malas ang Kuya nilang si Clayton dahil nakita niya ito. Nagmartsa si Clarisse papunta sa direksyon ng medyo may kalayuang pwesto ni Clayton. Pero kahit malayo, kita niya ang paghalik ng babae sa pisngi ni Clayton at sandali nitong pagyakap dito. Pagkatapos, umalis na ang babae at tinanaw naman ito ni Clayton. Napahugot ng hangin si Clarisse at mas lalong binilisan ang lakad. Malalaking hakbang na ang gawa niya na halos madapa si Clausse na hawak-hawak niya.

Kahit wala siya sa Pampanga ngayon, hindi imposible para kay Lysander na makabalik agad upang makita ang sitwasyon. Pagdating sa bahay, nadatnan nila si Clarisse na wala nang pakialam sa paligid at patuloy na pinapalo si Clarence. "Sabi ko sa’yo, sumunod ka sa’kin!" sigaw niya. "Ngayon, wala ka nang tamang pananaw sa buhay! Ni hindi mo na ako kinikilala bilang ina mo, mas gusto mo pang sumama sa ibang tao!"

Kung siya nga lang ang tatanungin ay alam niyang mas lamang si Czarina kaysa kay Chloe sa puso ng lalaki. Pagpasok ni Calix sa sasakyan at habang nakatingin sa kanyang cellphone ay hindi sinasadyang mapansin niya ang marka ng halik ni Klarisse kanina. Wala sa sariling inilagay niya ang siko sa may bintana at nilaro-laro ang kanyang labi na tila nararamdaman pa ang halikang namagitan sa kanila ni Klarisse kanina.

Kasi sa harap niya… nakasuot ng puting dress, maaliwalas ang mukha, maganda, matapang, at may init ng isang bagong pagkatao—ay ang taong akala nilang hindi na nila makikita. Si Clarence. Pero hindi na lalaki. Hindi na durog. Hindi na takot. Kundi isang ganap na babae. “Hi…” bumungad niya, malambing ang boses, mapanatag ang ngiti. “Long time no see.” At doon, literal na hindi makahinga si Gerald. At sa loob? Narinig ni Clarissa ang pamilyar na boses na iyon— isang boses na akala niyang matagal nang nalibing sa limot.

Sa gabing iyon, sa kabila ng lahat ng kanyang pagpipigil, iisa lang ang malinaw: Hindi na niya kayang itanggi na si Althea ay nagsisimula nang magbago ng mundo niya. Pagkatapos niyang umupo sa kwarto at uminom ng isang lagok mula sa whiskey glass, narinig niya ang mahinang katok sa pinto. “Bash? It’s me,” boses ni Clarisse, kalmado pero firm. Saglit siyang napapikit, saka napabuntong-hininga. “Come in.” Dahan-dahang bumukas ang pinto at pumasok ang ate niya, hawak ang maliit na tray na may kasamang tasa ng gatas na halatang pinainit pa nito mismo.

“H-hindi, hindi...” “Buksan mo ang Moments mo. Pakita mo sa akin!” mariing utos ni Claudia. Hindi na makatingin nang diretso si Clarisse. Hindi niya kayang ipakita ang Moments niya dahil punong-puno ito ng larawan nila ni Rico—pero naka-block si Claudia sa mga iyon. Nang makita ni Claudia ang ekspresyon ni Clarisse, alam na niya ang totoo. Isang malutong na sampal ang pinakawalan niya.

"Ms. Hera, what can you say about this revelation?" Hindi ko na kinaya. "Excuse me, I need to go to the restroom," paalam ko at mabilis na naglakad palayo sa mga tao. Gusto ko lang makahinga. Gusto kong hanapin si Harith. Pero bago pa ako makarating sa labas ng ballroom, hinarang ako ng isang babae. It was Clarisse, the cousin Nazzer mentioned. "Hera, wait," pigil niya, may hawak na champagne glass. "You did great tonight. But I think you should see this."

Medyo lutang pa rin ako dahil sa contentment na naramdaman ko buong araw habang kasama si Zion. Pero paglabas ko ng store, biglang may humintong mamahaling white sedan sa harap ko. Bumaba ang bintana nito at doon ko nakita si Clarisse. "Fancy meeting you here, Aella," panimula niya habang nakasuot ng kaniyang oversized sunglasses kahit gabi na. "I was just checking some properties around BGC, and I didn't expect to see you looking this tired." Napakunot ang noo ko habang hawak ang plastic bag. "Clarisse. Anong kailangan mo? Kung tungkol na naman ito kay Zion, pakiusap, pagod ako sa biyahe."

Bumulong ako, sabay bahagyang pisil sa kamay niya bago ako tumayo ulit. Ilang minuto lang, bumaba na si Clarisse mula sa hagdan. Nakasuot siya ng simpleng dress, pero halatang pinaghandaan ang araw na ‘to. Sa likod niya, may dalawang maid na may bitbit na maleta. “Oh, Gabriel,” ngumiti siya, pero peke, yung ngiting parang may tinatago. “Handa na ako.” “Good.” Tumango ako, pinipigilan ang sarili ko na maglabas ng kahit anong emosyon. “May driver na maghahatid sayo. At nandoon na rin ang mga gamit mo sa condo.”

She was thrilled, realising she was really inside Don Rafael's mansion. Nanigas ang kaniyang buong katawan nang tumigil sa harap niya ang matanda. Ilang pulgada na lamang ang layo nila sa isa't isa. Amoy na amoy ni Clarisse ang pabangong tiyak siyang mamahalin at hindi galing sa isang local brand. It smells manly, fitting the aura of Don Rafael.