Clarisse La Rue Novels & Stories

Kasi sa harap niya… nakasuot ng puting dress, maaliwalas ang mukha, maganda, matapang, at may init ng isang bagong pagkatao—ay ang taong akala nilang hindi na nila makikita. Si Clarence. Pero hindi na lalaki. Hindi na durog. Hindi na takot. Kundi isang ganap na babae. “Hi…” bumungad niya, malambing ang boses, mapanatag ang ngiti. “Long time no see.” At doon, literal na hindi makahinga si Gerald. At sa loob? Narinig ni Clarissa ang pamilyar na boses na iyon— isang boses na akala niyang matagal nang nalibing sa limot.

Sa gabing iyon, sa kabila ng lahat ng kanyang pagpipigil, iisa lang ang malinaw: Hindi na niya kayang itanggi na si Althea ay nagsisimula nang magbago ng mundo niya. Pagkatapos niyang umupo sa kwarto at uminom ng isang lagok mula sa whiskey glass, narinig niya ang mahinang katok sa pinto. “Bash? It’s me,” boses ni Clarisse, kalmado pero firm. Saglit siyang napapikit, saka napabuntong-hininga. “Come in.” Dahan-dahang bumukas ang pinto at pumasok ang ate niya, hawak ang maliit na tray na may kasamang tasa ng gatas na halatang pinainit pa nito mismo.

"𝗧𝗵𝗮𝘁 𝘄𝗼𝘂𝗹𝗱 𝗯𝗲 𝗳𝗿𝗲𝗲 𝗳𝗿𝗼𝗺 𝘁𝗵𝗲 𝘀𝗵𝗼𝗽, 𝗠𝗮'𝗮𝗺." I paused when Clarisse said that. She's one of the staff here in the flower shop I always go to. I just wanted to make a little effort today, by picking different colors of the tulips, and I never wanted these things delivered.

malungkot na sabi niya sa lalaki. "Naku mabuti nalang talaga, pasensya ka na kung hindi ko kayo madadalaw ah? Nandito ako sa Paris inaasikaso ko ang business ni Melodie. Nakita ko na business partners pala kayo," napangiti si Claire dahil sa binanggit ni Louise.

I saw her blushed and hide on my chest, I jut kiss her hair because I know to my self baka pag pinalagpas ko pa ang pagkakataong ito, baka hindi na ito matuloy pa. "Let's just explore here in italy. Are you with me, mi amor?" asking her pretty smiling face and answering me with a nod on her head, I smile. "Good, we can stop over on that food court" I said before holding her hand and walk together thru our destination. After we ate at the Rue Cler where everything is serve as a light meal and has every pastries that Georgina's so excited to taste then looking t the sorroundings that every corner has different sale, but what caught my eyes was the tulips.

bulong ni Clarisse, halos hindi marinig. “Magkaibigan?” Hinagilap ni Claudia ang cellphone niya mula sa bag, mabilis na binuksan ang Moments ni Clarisse gamit ang account ng isang common friend. “Ayan, o! Mga litrato ninyo ni Rico. Sa resort. Sa dinner. Sa private yacht!” Napatingin ang lahat sa screen—hindi na kailangan ng paliwanag.

Medyo lutang pa rin ako dahil sa contentment na naramdaman ko buong araw habang kasama si Zion. Pero paglabas ko ng store, biglang may humintong mamahaling white sedan sa harap ko. Bumaba ang bintana nito at doon ko nakita si Clarisse. "Fancy meeting you here, Aella," panimula niya habang nakasuot ng kaniyang oversized sunglasses kahit gabi na. "I was just checking some properties around BGC, and I didn't expect to see you looking this tired." Napakunot ang noo ko habang hawak ang plastic bag. "Clarisse. Anong kailangan mo? Kung tungkol na naman ito kay Zion, pakiusap, pagod ako sa biyahe."

Bumulong ako, sabay bahagyang pisil sa kamay niya bago ako tumayo ulit. Ilang minuto lang, bumaba na si Clarisse mula sa hagdan. Nakasuot siya ng simpleng dress, pero halatang pinaghandaan ang araw na ‘to. Sa likod niya, may dalawang maid na may bitbit na maleta. “Oh, Gabriel,” ngumiti siya, pero peke, yung ngiting parang may tinatago. “Handa na ako.” “Good.” Tumango ako, pinipigilan ang sarili ko na maglabas ng kahit anong emosyon. “May driver na maghahatid sayo. At nandoon na rin ang mga gamit mo sa condo.”

She was thrilled, realising she was really inside Don Rafael's mansion. Nanigas ang kaniyang buong katawan nang tumigil sa harap niya ang matanda. Ilang pulgada na lamang ang layo nila sa isa't isa. Amoy na amoy ni Clarisse ang pabangong tiyak siyang mamahalin at hindi galing sa isang local brand. It smells manly, fitting the aura of Don Rafael.

“Klangi, you’re here. You want something? You can pick anything. Boys?” Napatingin si Clarisse sa dalawang lalake. Hindi niya alam na nauna na siya nitong kilatisin na tila isang isda sa merkado. Hindi man kaaya-aya ang itsura niya ngayon, ngunit sapat na ang kurba ng katawan niya para magningning ang mga mata ng mga lalake. “Hi, Miss. I’m—” “Umalis kayo,” malamig niyang sabi. “I’m not here for you guys. Now, leave.”