Clarita True Story นิยาย & เรื่องราว

Natitrigger lang ito kapag nagmahal siya. “Sa tingin ba nila ay magagamit nilang panlaban ito para hindi siya makasuhan? Nagkakamali sila dahil habang nabubuhay ako sa mundong ito, hindi ako titigil hangga’t hindi nakakamit ni Kirsten at ng pamilya niya ang hustisya. Hindi ko sila pakakawalan at kahit na mayaman ang pamilya niya, hindi ako titigil. Ipapakulong pa rin kita.” Mahinang sambit ni Clarissa sa sarili niya. Pinuntahan niya na rin ang dalawang lalaking kasama ni Arabella. Parehong nasa hospital din ang mga ito dahil sa tama ng bala na natamo nila mula kay Clarissa.

ang tanong ni Bethany, habang halatang nag-aalala ito para sa kaibigan. "Magiging okay din ako, Beth... Ipinangako ko sa aking sarili na pagtutuunan ko ng pansin ang aking sarili at ang aking pamilya. Kalimutan ko ang lahat ng mga hindi magandang pangyayari dito sa San Carlos, at mag-uumpisa ako ng panibagong buhay sa ibang lugar. Ito na ang magandang pagkakataon upang ituloy ko ang matagal ko nang plano bago pa man dumating sa buhay ko ang mga Esquivel..." ang mahabang pahayag ni Clarissa.

Kung makalait ang mga ito sa kanya ay wagas. Pero hindi siya pwedeng magwala dahil baka magalit ang asawang si Lucio. At pumalakpak pa ang misyon ng mga ito. "Tumabi ka diyan Clarita!" Saway ni Lucio sa asawa. "Nasa tabi na nga!" Reklamo nito. At ngayon ay kita na ng lahat ang kagandahan ni Zendra ng makaalis si Clarita. "That's the real bride!"

Nakangising ani nito at ibinigay ang cellphone kay Tita Matilda. Sumabog ang utak ni Clea sa narinig. Bigla siyang tinakasan ng lakas at namutla. “H-hindi iyan totoo!” Marahas na umiling si Clea at sinusubukang magpaliwanag. “I am not a slut…”

“Liar! Hindi ba at nagpaubaya na ako. Alam kong mahal mo pa rin siya hanggang ngayon, kaya kami na lang nag lumayo.” “Clarita. . . .asawa ko, hindi ganoon. Kaya sana pakinggan mo muna ako dahil isa lang ang sigurado ako, ikaw ang mahal ko at ang mga anak natin.” Kumawala ito sa yakap nila at lumapit sa kanilang ina. Naiyak siya. Nakikita niya ang sarili sa mommy niya. Ang tanong, tama ba ang naging desisyon niya? Dahil narinig na naman niya ang mga paliwanag ni Knight.

"I dream of having a life with you, Mary. I can father your—" "Arandia!" Narinig kong sumigaw si Clarita. I looked at her direction. Nakatayo siya sa may bakod at may dalang grasa? Ibinato niya lahat iyon kay Paolo. Buti na lang hindi ako natamaan. Paolo was wearing a white shirt. Ang dumi-dumi niyang tingnan sa ngayon. "Gago ka! H'wag ka nang babalik dito?!" Sigaw ni Clarita.

Matapos mamatay ng paborito niyang tiyahin kamakailan lang ay noon niya narealize na minsan lamang siya mabubuhay sa mundo, marapat lang na lubusin na niya iyon at mag enjoy. Her tita Klarissa had been a workaholic. Sa sobrang pagkaworkaholic nito ay minsan lamang ito nagkanobyo at sa edad nitong kwarenta y dos ay hindi na ito nakapag asawa matapos nitong masawi sa isang car accident. She doubted if she even had the opportunity of ditching her virginity. Ayaw niyang matulad dito. She wanted to try something new just in case she dies early. She's done being the stick in the mud, too good to be true woman. Gusto niyang patunayan sa sarili na may iba pa siyang side bukod sa masungit, mataray at

But I could not take this anymore. I eyed her darkly. "She's not a mistress, Lhea. She's my wife," I said firmly. Before I even know it, Khrystal was already nowhere to be found. I tried calling her, but her phone was out of reach. Isang buntonghininga ang ginawa ko at napahilamos sa aking mukha. Gusto ko siyang puntahan, pero alam ko rin na kailangan niya muna ng oras para makapag-isip. Instead of forcing her to face me, I just called a press conference to clear the scandal. And for her to know the truth.

“Good. Nasa guest room siya. Hangover, most likely.” Nagbuntong-hininga si Clarita, hawak ang bag niya na parang hindi niya alam kung saan ilalapag. “I’m sorry, Leonard. Hindi ko alam kung anong sumapi sa anak ko kagabi. He’s been restless these past weeks, and when he drinks… he loses himself.” I crossed my arms, fixing my eyes on her. “Restless or not, that’s no excuse. He insulted my wife,Ate Clarita. In my own home. Do you understand how humiliating that was for her?”

“Listen, Tita. I am fine. Please believe me. I just called because I want to inform you to stop looking for me. And please tell Mom that I am good and take care of Daddy.” “Oh, Chloe…" Tita Mela sobbed. "Is it true? Is it true that you were raped by that Dimagiba?” Tita Mela asked me with something more than anger in her voice when she said the last name of Trace. Her voice sounded more in anguish, loneliness, and hatred combined.