Kanino Ka Lang Oliver Novels & Stories

Biglang tumuka ang canary at naglabas ng matinis at nakakairitang boses. "Si Oliver ay tanga! Si Oliver ay bobo! Hahaha..."

Napansin ko ang bahagyang pamumula ng pisngi ni Oliver. "Ollie-Gator?" ulit ko sa pangalan niya, ginagaya ang tono ni Olivia. "Oops," biro ni Olivia bago sumakay sa sasakyan niya. Nang makaalis ang sasakyan niya, agad akong hinila ni Oliver at pinihit paharap sa kanya. Isinubsob niya ang ilong niya sa leeg ko. "You call me Ollie-Gator again and I'll turn your small little ass red, baby," bulong niya na ikinatindig ng balahibo ko.

Marami akong narinig na haka-haka na masama raw ang ugali ni Miss Catarina. Pero… “Yes,” diretsong sagot ni Oliver. “Doll her up. I’m only given twenty minutes.” Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko. Kung babati baa ko sa kanya o manatiling tikom na lang ang aking bibig. Matapos ng ilang sandali, nakita ko itong tumango nang bahagya at binalingan ng tingin si Oliver sa ‘king likuran.

“Yakkks! kadiri kaya kapag pangett ang lagi mong kasama sa bahay. Nakakawala ng gana, hindi ba.” Napatiimbagang si Oliver. Naalala pa niya noong high school siya at kung paano siya laitin ni Ma’am Bernadette De Mesa. Noong siya pa si Banjo Canoy. Malinaw pa sa kanyang isipan ang sinabi nito sa kanya noon habang nakikipagtulungan pa kay Welmor de Asis at sa buong klase sa panlalait sa kanya.

Napailing na lang ako sa kaniya roon habang siya’y nangisi pa. “Si Manong nga rin sabi ni Kanor ay hindi halos makagalaw kapag magkasama kayo sa sasakyan kahit na hindi raw kayo nagtatalo. Lalo na si Sir daw! Ibang-iba simula noong dumating kayo sa buhay niya,” sambit pa ni Olivia sa akin. Kanor is Olivia’s boyfriend, guard din ni Juago rito.

O akala niya lang. Dahil maya-maya lang, may kumatok sa kanyang pinto. Napakunot ang noo niya. Alas-diyes na ng gabi, sino kaya iyon? Dahan-dahan siyang lumapit at binuksan ang pinto. At halos mapalunok siya nang makita kung sino ang naroon. Si Oliver. Nakapamulsa ito, nakasuot ng simpleng dark blue polo at fitted jeans. Pero ang pinakamapanganib sa lahat? Ang paraan ng pagtitig nito sa kanya—seryoso, parang may gustong sabihin.

Humarap ako kay Oliver at nahuli ko siyang nakatitig sa ‘kin. “Can you give me something stronger?” tanong ko na ang tinutukoy ay alak. Tumango naman siya at agad na tumalima. “Maganda ang mukha niya pero mukhang hindi ang ugali,” komento ni Kendi na humarap na ulit sa counter. Sakto naman ng bumalik si Oliver bitbit ang alak na nakalagay sa shot glass.

Kahit papaano ay gumaan ang pakiramdam ni Oliver na andoon sila. Nang hapon na ay nagpaalam na sila kay Oliver. "Are you sure you're going to be okay here, bro?" "Yeah... my ex-wife will be here tomorrow." "We might not be able to come tomorrow. I’ll be taking care of your garden." Napangiti si Oliver. "Promise me you'll make my garden beautiful, okay?" Siya naman ang napangiti. "I promise, bro."

Lalo na nang mapatingin ako sa kasukalan at nakita ko na may babaeng tumatakbo Pakiramdam ko, biglang nanayo lahat ng balahibo ko sa aking katawan. HIndi ako naniniwala sa mga lamang lupa, multo at kung anu-ano pa pero nang makita ko ang mahabang buhok ng naturang babae na tumatakbo sa kasukalan, hindi ko mapigilan ang sundan ito. "SHIT, diwata ba iyun, Pare?" seryosong bigkas ni Oliver.

Napatingin ako kay Gavril na nakatingin lang din kay Amanda at parang may malalim na iniisip. “Gavril, sino ba ang lalaking ‘yon?” tanong ko sa kanya. Gavril took a deep a breath and faced me. Kita ko ang pagkabahala sa mukha niya. “He is Oliver, our second top in class. He never had a chance to place rank 1 because of Amanda. Palaging rank 2 si Oliver, and I guess because of this, Amanda will lose everything.” kwento ni Gavril.