Clouds Quotes Novels & Stories

dagdag na usisa pa ni Cloud na parang nakalimutan nang magpapahinga kami. Hays. 'Di lang talaga mga girls ang machika. "Nagpapahinga na sa mga kuwarto nila, mga pagod sa biyahe." "Ah, gano'n ba? Nga pala, ayos 'tong lugar. Ang ganda," puri ni Cloud habang inililibot ang tingin sa paligid. Which is totoo naman talaga at super agree ako, pero hindi pa kaya matatapos ang mga itong mag-usap?

napapatango tango pang sabi nito. "C-CLOUD?! W-What are we doing here?" Kinakabahang anas ko habang nakatingin sa gusaling nasa harap ko, Bar---where most people are wild, full of smokes and different kinds of drinks that can make a person insane which is not my type dahil ni minsan sa buhay ko ay hindi ako nag bar. "Are you stupid? Were here to make fun!" Masayang masayang anas ni Cloud pero bakas ang pang iinsulto sa boses niya.

Siguro dahil sa kadilimang hatid nito kaya masasabi kong masalimoot nga. Bigla ko tuloy naalala ang isang uri ng ulap na kung tawagin ay Nimbus Clouds… isang grupo ng mga ulap na ang hatid ay ulan, may dala-dalang ulan. Tapos nakikita ito sa tuwing may kulog at kidlat… speaking of kulog at kidlat, naalala ko na naman si Tungkung Langit.

Napaiwas ako ng tingin at sa malayo tumingin para maghanap ng maisasagot. “By… by nature! Oo, tama. By nature. Ang ganda kasi ng clouds today, ’di ba? Parang ang sarap gawan ng concept para sa roof deck,” palusot ko kahit tirik na tirik ang araw at wala namang masyadong ulap. Nangunot ulit ang noo niya. Tumingala siya sa langit bago muling ibinalik ang tingin sa akin.

Please, please. Ilang oras pa akong naghintay. Hindi muna ako nagpahinga kasi mas gusto ko siyang hintayin. I'm sketching and already finished my new artwork. Lahat ng iginuhit ko ay para sa kanya. Lahat din ng iyon ay may lagda ko sa gilid at may personal inspirational quotes about life and sacrifices. It's already midnight but there's no mark of him. Wala. May bukas pa naman Klara. You can wait for him until tomorrow. It's your day, right? So you can keep on smiling and be thankful for this another year of your life.

Then he said, “It means Athena and I are helping each other.” “Like teammates?” Clyde glanced at me. I forced myself to smile. “Yes. Like teammates.” Cloud thought about it seriously. “Then you should not make her cry. Teammates don’t do that.” Clyde’s face shifted. “I’ll remember that,” he said. Cloud nodded, satisfied for now. Then he turned to me. “Do you cry loud?” I blinked. “Excuse me?” “Because if you cry loud, I can hear from my room.”

I love the rain, the sound, the smell, the feeling it makes you feel na para bang alam niya 'yong kalungkutan na nararamdaman mo and it's there to comfort you. Sining Fedeli: The rain will stop, the night will end, the hurt will fade. Hope is never lost that it can't be found... I send him an inspirational quote na sinearch ko pa sa g****e. He replied at nagsend pa ako ulit. I tried to call him dahil baka he needed to hear my voice. Baka lang naman he wanted to talk and I'm free to be his listener whenever.

nginitian ako ni Cloud habang nasa akin ang mga mata nya na binabanggit ang mga katagang yun. "Hay nakong bata ka! Oo na at wala na akong masabi kaya uwi na at malapit na maggabi tingnan mo pa ang langit, kaya umuwi kana ngayon din at bago pa magbago ang isip ko," pagtataboy ni mama kay Cloud.

Hindi ko maiwasang muling mapangiti habang hinaharangan ang view nito kay Vier. "You'll only experience cloud nine in your dreams, Cloud!"

I answered as I make myself busy to my phone. "Advanced talaga mag isip si Hitler, sa napaka-imposible pang tao ang iisipin namin na pupuntahan niya. Salute!" ani Cloud na iiling-iling habang tumatawa. Ang sarap talagang bugbogin ng isang ‘to. "That's it. Kaya hindi ka namin mahanap," singit ni Camille na tumatango-tango pa saka siya ngumiti na parang hangang-hanga sa akin. I just smiled as I shook my head.