Clumsy Tagalog Mga Nobela at Kwento

He badly wanted to move! Hanggang sa naubos na ang pasensya na at tuluyan na siyang gumalaw. Inabot niya ang isang dibdib nito habang dahan-dahan siyang umuulos. "Oh fu*k! So tight..." Paungol niyang saad. Claire is so tight that it's making it hard for him to move inside her. Ngunit kahit pa napakasikip nito ay hindi naman nabawasan ang sarap na inihahatid nito sa kanya.

Tahimik naming sinimulan ang pagkain. He poured a wine on my glass. "Cheers," aniya. Itinaas ko naman ang akin para makipag cheers sakanya. Tapos na kaming kumain nang maramdaman ako ang tawag ng kalikasan. "Sa'n ang cr nila dito?" tanong ko sakanya. "Why?" "Anong why? Ano bang ginagawa sa cr?" kunot noo kong tanong. "Pee or poo–"

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na

Di ako makatulog nang gabing yun sa kakaisip sa nangyari. ''You're fucking confusing me when we bump into each other in that fucking hallway.'' ''You're fucking confusing me when we bump into each other in that fucking hallway.'' ''You're fucking confusing me when we bump into each other in that fucking hallway.'' Aaaargh!!!!!!!!! Ba't ayaw mong maalis sa isipan ko!

Bago hinarap ang lalaking biglang dumating, sinigurado muna niya na hindi nito makikita ang babaeng kasama. Nasorpresa si Simon nang humarap ang lalake. Kaya pala madali lang nitong nakuha ang kanyang dalang armas. When it comes to speed and agility, no one could beat this guy. Minsan na niyang nasaksihan kung paano nito itinumba ang isang kaaway. At wala siyang balak na kalabanin ito sa ngayon. "Marcus Madrigal? Whoah, I didn't know you were with us. Kumusta?" Ngumiti siya sa lalaki.

Kaloka, present tense talaga ang ginamit niya. "Van, maraming ipinanganak na mahirap at pinakamayaman na ngayon. At meron din namang ipinanganak na mayaman na maghihirap dahil sa katangahan like you." I pointed my finger at her. "Pipili ka na lang, sa mahirap pa. Ang dami namang mayaman na pogi, 'no?"

Lumilipad kasi ang utak ko sa kung ano-ano ang iniisip. "I'm sorry, pasensya na po. I'm sorry po," nakayukong sabi ko. Mabuti na lang at wala siyang dala dahil kung hindi ay baka magbabayad pa ako. "It's you again." Itinaas ko ang tingin ko nang marinig ko ang malamig na boses na 'yon medyo paos ito ngayon. Okay pa siya kanina, ha. Bakit namaos yata siya?

"Tawagin mo lang siyang Adan, Claire." Natuwa naman ako kasi unti-unti ko nang nababalance sarili ko at tahimik lang ang kabayo. "Ngayon naman Claire ay palakarin mo na ang kabayo, tandaan mo wag masyado malakas ang kumpas." sabi niya sa akin na nagpakaba sa akin. "Huwag ka mag-alala Claire hindi ka pababayaan ng kabayong ito, aba! ito ang highly recommend ng De Marquez sa mga baguhan na mangangabayo." proud na sabi ni Mang Robert.

' "Bring these, okay..." Matapos maisaulo ang lahat ng kailangan. Nagpaalam na si Luke sa lalaki. Tumahimik ito ng ilang segundo bago nagsalita, "Assist me. Hindi ako marunong magluto ng adobo—your adobo tastes divine. Help me, okay?" Napangiti si Luke. "Yes, sir!"

"Wala bang iba? Ganito talaga?" "Ayaw mo? Edi wala kang opisina," anito. Isa pa itong Tagalog nito, fluent naman, sakto ang grammar, pero slang. Actually ang cute nito pakinggan kahit medyo awkward sa boses. Kung baga ang pagkasabi nito, 'Ehyaw mo? Edi wola keng owpisina.' Parang natural na natural lang din pakinggan dahil hindi mali ang grammar at deretso ang pagkakasalita.