Code Numbers Novels & Stories

"Ate! I found a headset! Pero parang encrypted. May kailangang i-input na code." "05-22-16," mahinang singit ni Zaitan. Halos pabulong na lang, pero sapat na para marinig namin. "Nakakapagtaka… anong meron sa number na yun at parang lahat ng mga need i decode e yun ang code?" tanong ni Kairo habang tina-type ang numbers.

Ang bawat isang nandoon ay binigyan ng numero. Dito sa mga numerong ito pagbabasehan kung saang silid kami mapapabilang sa pagsusulit. “Anong number niyo?” tanong ko sa kanila. Si Set ay 53, si Mercury ay 78, si Jas ay 90, si Dane ay 111 at si Nads naman ay 123. Habang ako ay 12. “Bakit ganon magkakalayo number natin?” tanong ni Dane.

Napansin kong napakunot ng noo niya nang tingnan niya ang kaniyang cellphone. Ngunit mas lalong nagbago ang ekspresyon niya nang mabasa ang laman ng kasunod na mensahe na pumasok sa kaniyang cellphone. Unknown Number: “Hindi mo maa-access ang core security codes dahil hindi ikaw ang tunay na gumawa ng system.” Bigla siyang natigilan.. “A-anong—” gulat na saad ni Erah pero agad din niya itong pinigilan.

Nang magtanong-tanong siya, nalaman niyang umalis pala ‘yung lalaki papuntang abroad para magpa-opera sa mata. Gusto man niyang hanapin ito, ‘di niya alam ang pangalan. Top-tier at private ang nursing home na ‘yon—may confidentiality agreement pa kaya bawal ibigay ang info ng mga pasyente. Code name lang ang gamit, walang tunay na pangalan. Ang natatandaan lang niya ay ang code name nito—Number 99. At ang alam lang din nito sa kanya ay Number 11.

aniya ko at seryosong nakatingin sa kaniya. "Nakita mo ba ang numero sa aking likod. The number 22, the code I used in the organization. Kailangan mo ito. Ito ang ilalagay ko sa leeg mo." "W-Why?" hindi ko ito pinansin. Kinuha ko ang handcuff at ginapos ang kan'yang kamay both side. "W-Wait! Daphne!"

“Hello, the number you called is not recognized…” Nanatiling nanigas sila Daphne bago sila tumawa nang malakas. ‘Ginagamit niya ang isang hindi kilalang numero para magyabang?’ ‘Kalokohan!’ Nanigas si Harvey bago idagdag ang dalawang numero na kumakatawan sa call code ng bansa at muling tumawag. Isang magalang na tono ang narinig sa kabilang linya ng tawag.

Umiling siya ngunit nagulat siya noong muli nitong i-lock ang kwartong hindi pa naman tuluyang nabubuksan. "Watch carefully and remember the numbers," paalala nito. Tinitigan niya ang pagtipa nito sa numero. 041296, iyon ang mga numerong tinandaan niya. "Date of birth ba iyong code mo?" Hinawakan nito ang doorknob at kiniling ang ulo, "Don't ask."

“At mas lalo na kung kusa nilang isinusubo sa’kin ang tali.” Sa kabilang linya, wala nang sagot. Tanging mahinang paghinga ang maririnig, tila hindi makapaniwala si Kenneth sa narinig. Hindi na siya nag-aksaya ng oras. “Ano ang code?” muli niyang tanong, tila walang nangyari. Sa wakas, isa-isang binanggit ni Kenneth ang mga numerong katumbas ng bawat suit ng baraha.

sa tingin ko kase gusto nakita para kung nakakita ng artista at mas maganda pa pag malapitan "te-teka ano nga bang number ko wait isipin kulang nag lo loading pa siya sa utak ko. lasing kung saad at agad naman itong natawa sa mga sinabe ko "alam kona. zerooo .. nine ... four ... four... six ...two tapos ano paba yun wait lang hah nakalimutan ko ulit. ilan naba yun "anim "two... five... three...eight "last one number miss pretty

usisa ng dalaga. "My back is a symbol of our family! Lahat kami ay may ganitong tattoo sa likod with numbers at sa numero na yan ay malalaman mo kung pang-ilan ka sa angkan. Ang sa likod ng tainga ko is a code. It's a secret code baby at hindi ko na nagagamit yan sa ngayon. I already stopped my evil doing lalo na sa mga negosyo ko and this code behind my ear is only for my illegal businesses," mahabang paliwanag n'ya rito.