Code Numbers Novels & Stories

Hindi nagkulang si Atlas na ipaalala sa kanya na kailangan niyang imemorize ang numero nito para in case man na mangyari ang katulad nito, alam niya kung paano siya matatawagan. Ngunit matigas din naman talaga ang ulo ni Gabriel. Sinubukan niyang i-dial ang numero at tumunog naman. “Aquinas Group Customer hotline, how may I help you?” “Code 222. Ipaabot mo ang tawag na ito sa Chief Executive Secretary.”

Muli ko na naman syang kinalabit at nilahad sakanya ang kanyang telepono para i-enter ang kanyang passcode. "Hmm?" He hummed. Sa boses nito halatang antok na antok s'ya. "May passcode po..." Mas nilapit ko sakanya ang phone ko, kinabahan pa ako dahil nasagi nya ito sa kanyang paggalaw, muntik na tuloy malaglag. Mapapabayad pa ako ng wala sa oras. "01918" "H-ha?" "My passcode is 01918, just scan my hotspot code."

Lumapit si Dean sa kanya at pinanood ang ginagawa niya. Mabilis na ni-type ni Lyca ang pinakabagong code sa keyboard, hinati niya ang orihinal na basic code sa mga seksyon at nagdagdag ng mas general at mas detalyadong mga code numbers. "Ang pangkalahatang direksyon ng code na pinag-aaralan ng mga researcher ay tama naman. However, if you want to study the holographic cabin, you will definitely have to spend a lot of time to disassemble each tiny code piece by piece. These codes and data will be connected to our brains in the future, kaya kailangang mag-ingat,” wika ni Lyca at muling naglagay ng mahabang string data. “Tulad nito, isa itong bago and more detail

Lahat ay ramdam ang bigat ng sitwasyon. Biglang may pumasok sa isip ko. Ang text ni Nick, yung code. Agad kong hinugot ang cellphone. Binasa ko ulit ang mensahe. “If may mangyari sa akin, General, pakicontact po ang aking kaibigan. Ito po ang code… tutulungan niya po kayo.” “Damn it… Bakit ngayon ko lang ito naalala?” Kumabog ang dibdib ko.

" usal ko sa mahinang boses. Ilang minuto pa ang hinihintay ko at medyo kating kati na rin akong makita kung paano silang lahat sumabog. Napatingin ako sa suot kung wristwatch medyo malapit na talaga kaya nagawa ko nang at mag bilang nang numero mula sampu.. 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1, 0 boom!

Dahil lang dominant ang zero at naalala niyang binanggit iyon ng binata kaninang umaga sa two-way radio? Gusto niyang pukpukin ang ulo. Ganito ba ang umiiwas at nangangailangan ng space? Halatang-halata na hinahanap-hanap niya si Gabrylle. Kaya ang code na iyon ang pinili niya dahil umaasa siyang konektado iyon sa lalaki.

Nagtaka siya kung bakit tila hinihintay siya ni Anthony sa labas ng pintuan. “Remember the passcode,” sabi sa kanya ni Anthony at saka iniangat ang kamay sa isang tila number board sa pintuan ng bahay niya, “052900.” Habang sinasabi niya iyon ay sabay ding pinipindot ni Anthony ang mga numero sa number board. Nang matapos pindutin ni Anthony ang anim na numero ay itinulak na niya ang pintuan at pumasok na sa loob.

Hindi ko na kayang basahin pa ang mga sinasabi nila. Sa halip, binuksan ko ang contacts. Isang pangalan ang agad kong nakita. Eli. Nandoon pa rin ang number. Nandoon pa rin ang code. Parang tahimik na paalala na may ibang pintuan bukod sa mansyon na ito. Ibang katotohanan bukod sa inilalatag ng mundo. Hindi ko siya tinawagan. Hindi pa sa ngayon.

Tumunog ang phone ko, napatigil ako sa pag iisip. Kinuha ko ito, ngunit sa kasamaang-palad, hindi ko mabasa ang numero na nag flash sa screen. Sa ngayon, ang tanging mga numero na prinogram sa phone ay ang kay Rowan, ng driver, ng aking mga bodyguard at sa opisina ng paaralan ni Noah. Pagkatapos ng isang segundo ng pagdedebate kung pipiliin ko ito, pinindot ko ang berdeng icon ng pagsagot.

"No-oooohhhhh. Mo-oooooo-reeee." __________________________________________________________________________ "Kuya Erc, paano itong mga code?" Mga numero ang nakikita ni Leonardo sa kaniyang monitor. "Wag mong pipisilin ang ibinigay kong code. Kapag pinisil mo iyan, makukuha ko na ang lahat ng impormasyon sa email address na ginagamit mo." Nakatalikod si Erc kay Leonardo. Nakaharap din siya sa kaniyang sariling monitor.