Coffee Prince Novels & Stories

He nodded, gave her one last look that lingered a bit too long, and walked out of the coffee shop, leaving Belle with a racing heart and a brand-new iced caramel macchiato. Her gaze dropped to the card in her hand. The material was thick, the print elegant and minimalist. Percy Trench Montefalco Chief Executive Officer, Montefalco Holdings Celle's jaw dropped. The coffee cup slipped from her suddenly nerveless fingers, clattering onto the floor and creating a second, even bigger mess. She had just spilled coffee on—and flirted with—*THE PERCY MONTEFALCO*. "Patay," she whispered to the empty space where he stood.

Narinig niya ang malakas na tibok ng puso ni Zephyr, ngunit hindi ang takot na nasa loob nito. Hindi alam ni Cordelia na gusto lang ni Zephyr na maging mabuti. Para kung sakali na mabunyag ang pagkakakilanlan ni Zephyr, hindi siya iiwan ni Cordelia. Dinala ni Zephyr si Cordelia sa likod ng counter. Pinili niya ang light roast coffee beans mula sa Emepa at nilagay niya ito sa coffee machine. “Ako na ang unang customer mo ngayong araw,” Sinabi niya ng nakangiti, tumaas ang mga kilay niya. “Isang black coffee, please.”

“Okay. Then we would like to have two Pecan pies and two Super Tuscan espressos.” “Two Pecan pie and Super Tuscan Espresso. Anything more, sir?” “That would be all.” Nang makaalis na ang waitress ay inilabas ni Mr. Jacobs ang chess mula sa drawer ng mesa namin. Ang interior ng coffee shop ay talaga namang chess-inspired. Ang mga upuan ay mukhang chess pieces at ang tiles ay kulay black and white. “Ang ganda ng cofee shop na ito, hindi ba?” biglang tanong ni Mr. Jacobs sa akin.

Sa interior design pa lang hanggang sa mga klase ng kape na isine-serve nila ay alam ko na. Lumapit kami sa counter at binasa ko ang nasa menu. Tama nga ako. Mamahalin talaga ang mga tinda nila dito. Five-hundred ang pinakamahal nilang regular coffee. Pero iyong nasa luxury mug ay umaabot sa one-thousand pataas. “Savrinna, what do you want to order? Make sure to order some cake too para hindi ka magutom until lunch.” Ngumiti ako. “Mauna na kayo. Pinag-iisipan ko pa kasi.”

Syempre di'ko pweding turuang ng masamang asal 'tong cute na batang to. "Thank you! " "You're welcome. " "What would you like to order, sir?" Gusto kong madaliin na gawin ang order niya nang makaalis na. "Long black." "That's my Tita Rena's favorite kind of coffee!" Janessa intruded. I smiled sheepishly without having a word. When I finished making the coffee, I took the marker and wrote the name of the coffee's owner. Kanji. "Long black for sir Kanji."

Mayamaya ay naupo na siya sa swivel chair niya at nagsimulang mag-review ng mga papeles. Hindi ko maitago ang ngiti sa labi ko at marahan akong tumango. Mukhang mabait rin ang bago kong boss. “Is that coffee mine?” narinig kong tanong niya habang nakatingin sa hawak kong kape. Atubili akong tumango. “Y-Yes, Sir. I bought Espresso and Americano so you can choose which one you like,” wika ko at inilapag sa desk niya ang kape.

Minsan kapag may oras pa bago pumasok sa trabaho, pumupunta kami sa garden para magpaaraw, at dito ay inaalalayan ko siyang tumayo, at parang batang tinuturuang muli kung paano maglakad. Bumenta naman ang Valerie’s Creamy Delight sa masa. Naging paborito na ito ng mga customer ng Le Petit Palais, at kumikita na ng lampas $300 isang araw, sa kape lang mismo, at sa isang branch lang. Sinabi ni Luke sa akin na pinaplano na niyang magtayo ng sariling coffee shop at ipapangalan niya ito sa akin.

“MA’AM, ito na po ang coffee niyo.” Mabilis na itinigil ni Mihrimah ang pagtipa sa keyboard para salubungin ang sekretarya. “Thank you so much! Kanina pa ako hindi napa-function!” bulalas niya sabay langhap ng black roast coffee galing Star Bucks. Itim na talaga ang pinabili niya dahil baka sakaling tumalas ang utak niya, maisip kung ano ang dapat gawin.

May hawak siyang isang maliit na silver tray kung saan nakapatong ang isang tasa ng mainit na kape. ​Her eyes were burning with pure humiliation and extreme hatred habang naglalakad palapit sa lamesa ko. Sanay siyang maging reyna ng opisina noon dahil siya ang kabit ng boss. Ngayon siya na ang pinakamababang utusan sa buong building. ​"Here is your extremely demanding coffee Madame President," madiin at puno ng sarkasmong sabi ni Chloe bago padabog na inilapag ang tray sa harap ko.

Ngumisi lamang siya sa akin nang mapatingin sa basong binigay ko. “Paano mo nalamang ito ang gusto ko?” tanong niya sa akin. Dark coffee kasi ang binigay ko sa kaniya. “Iyan kasi ang palaging iniinom ng mga negosyante kong costumer kaya iyan ang naisipan kong timpalhin.”