Novel & Cerita Coffee Stories

''S-Sorry'' ''You didn't changed a bit Cristoff," naka-ngiti niyang sabi at ginulo yung buhok ko. This is so her! Parang biglang bumalik lahat ng nakaraan. ''Wanna grab some coffee? You have a lot of stories to tell me,'' masigla nyang sabi bago kumindat at nag-lakad palayo. She didn't changed a bit after all these years. Sumunod nalang din ako sa kanya hanggang makarating kami sa pinaka-malapit na Starbucks. ''Two Latte----'' ''Americano sakin.'' ''I see you've changed your favorite coffee? May nagbago naman pala sayo kahit papano,'' natatawa nyang sabi. Nauna na siyang umupo at sumunod naman ako. ''So, how's Cristoff D' Clumsy doing?'' Tanong nya na may halong pang-aasar.

sabi niya habang nakangiti na binigyan ko lang ng expression na hindi ko maintindihan. "Mayaman ka ba?" tanong ko. "Why did you ask?" "Kasi kape lang naman pinag-uusapan natin..." "Yes, and I gave you my favorite starbucks coffee menu." "Pambihira, ang alam ko lang na mga kape ay 'yong 3 in 1...kopiko blanca, nescafe original, great taste white, Nescafe creamy white...ayon...kapeng barako, gano'n!"

napipilitan niyang pagsang-ayon bago niya naisipan na iwan ako. Sinundan ko siya ng tingin hanggang sa nawala na siya sa aking paningin. Napatingin ako sa tray na may lamang kape. The aroma of the coffee feels familiar. It’s the same scent of the blend Caroline used to ask me to prepare when she was younger. One of those expensive brands I once loved making—but not anymore. I don’t know when it happened; my taste in coffee simply changed.

“Hmmm…masarap nga. Hindi na ako magtataka kung bakit nabihag mo ang apo ko. Mahilig din yun sa kape gaya mo.” “Lo, ang aga pa binobola mo na si Basha. Hindi pa ako nakakatikim ng timpla niya kaya akin na yan. Alam mong bawal sayo ang caffeine diba?” Inagaw niya kay lolo ang tasa na hawak nito at dinerecho sa kanyang labi. “Ano? Masarap diba?” Napatingin sa akin si Thad. “Just a normal coffee.” Sagot niya. Tama naman talaga siya eh. Normal na kapeng may cream at sugar lang yun. Anong especial doon?

Pagkababa ng tasa nagpaalam at lumabas din agad. Nalaghap ni Dante ang aroma ng kape. Inabot ang tasa at nilanghap ang usok. "Hindi ka parin nagbabago ng taste ng kape. Amoy pa lang alam ko ng roasted arabica 'to." "Dala ko 'yan noong may business tour ako last year sa Indonesia. Ang vice-chairman na taga Sumatra nilibot niya ako sa kanilang coffee plantation noong nalaman niyang marami akong alam tungkol sa coffee beans."

Kumalat sa kwarto ang amoy ng kape—ang paboritong pour-over coffee ni Cosmo. Dahil hindi siya pinansin, hindi na rin nagtagal si Eloise roon. Pagbalik sa kanyang kwarto, tinawagan niya si Lander. Makalipas ang kalahating oras, nagmaneho siya papunta sa isang café kung saan sila magkikita. Maliwanag at elegante ang loob ng café, at tanaw mula sa bintana ang mga punong nagbibigay ng maaliwalas na pakiramdam.

Ani Lola Jen na mas lalong niyakap ang jacket na makapal. "nilalamig po ba kayo ng sobra? mag kape po tayo." Aya nya. "I won't say no for the coffee ☕ apo." masayang sagot nito. "ok po, let's go Lola in the coffee area we serve the best native coffee no artificial flavor." pag bibida nya sa natural coffe na best seller nila. "oh, that's interesting to taste apo, makatikim nga nyan apo." masayang sagot ni Lola Jen.

Puno ng suporta ang kanyang mga mata. Kahit bahagyang kinakabahan, pinanatili niya ang kalmadong ekspresyon habang lumalakad papunta sa pantry. Kinuha niya ang nakahiwalay na mga coffee beans at giniling ito. Sinunod niya ang bawat hakbang sa paggawa ng perpektong black coffee. Ang amoy ng kape ay unti-unting kumalat sa paligid—may halong tamis at kaunting pait, misteryoso at kaakit-akit.

Naguumpisa na akong mag brew ng coffee granules, paniguradong maghahanap ng kape ang mga mangingisdang pumapalaot sa gabi. Hanggang sa isa sa mangingisda ang pumasok, si Kuya Jeffrey, siya yung unang beses na pinagbilhan ko ng pusit at hipon noon, at isa rin sa tumulong na gawin itong café. “May kapeng barako ka ba riyan Elena, tsaka pang laman tiyan babaunin lang namin.” saad nito.

Pero ngayon na nasa kamay ko, atat na atat na akong mainom ito. As I sipped, it satisfied me. Miss Chavez is indeed one of the best coffee brewers I've known. Sa mga nagdaang sekretarya ko, siya ang masasabi kong pinakamagaling magtimpla sa kanilang lahat. I hired her five months ago, and from that day onwards, she never failed to impress me with her coffee. And I will never get enough tasting her perfectly brewed coffee. "It seems like you're enjoying the coffee, Mr. Montenegro. Does it taste good?" she asked, still standing in front of my desk.