Colton From Heaven Is For Real Novels & Stories

any resemblance to actual persona, leaving or dead are purely coincidental. Do not distribute, publish, transmit, modify, display or any derivative words from or exploit the contents of this story any way. Please obtain permission. Heaven's Curse All right reserved by Gojosenpai ©2023

Pinatay ko ang aking cell phone dahil patuloy ang pagtatawag ni Daddy roon. “Dammit, I love your body,” bulong ni Henri at s******p ang balat sa aking leeg. Ngumisi ako at hinawakan ang kaniyang panga para halikan siya sa mga labi. Pumayag ako sa gusto niyang mangyari dahil maliban sa isa siya sa mga heartrob dito sa school dati at sa kanilang university ngayon, guwapo, hot, mayaman at babaero, he’s the fucking closest cousin of Marcellus. May pagkakataon na kung titigan kong mabuti si Henri, nakikita ko ang resemblance nilang dalawa ni Marcellus.

You can openly communicate and things start to work better from there. After everything I found out today, I don't think I can manage to be alone. I just live next door anyways. We're practically neighbors. I just don't trust my mind right now. I might just overthink stuff if I'm left in an empty silent room by myself. "Rafa... do you know that Colton was sent to the states?" I lazily asked while lying on her couch. She was in the kitchen counter cooking dinner. "Yup." Mabilis akong napabangon.

Tiningnan ni Colton ang kamay niya hanggang sa mawala na sa tingin niya si Freyja. Ilang minuto pa lang na umalis si Freyja pero na-miss na siya agad ni Colton. Hindi alam ni Colton paano siya mabubuhay ng wala si Freyja. Sa oras na iyon, tumunog ang phone ni Colton. Si Leonardo iyon. Sinagot si Colton ang tawag, sinabi ni Leonardo, “Sir, Gusto ka makita ni Mr. Weatherby.”

Isang mahinang tawa ang pinakawalan ni Heaven, "I have to admit na totoo ang sinasabi mo sa akin. Buhat nang nakuha niya ang aking number ay hindi na siya tumigil sa pagtawag sa akin sa alanganing oras." "Alam ni Tita Connie ang tungkol diyan?" tanong agad ni Roman na sinagot ni Heaven ng isang iling. "Ayaw ko nang masaktan si Mama kaya hindi ko na ipinaalam pa sa kaniya na nakuha ni Papa ang number ko," sabi ni Heaven sa binata. "Nakita ko na siyang umiyak noon at ayaw ko nang maulit pa iyon."

"Pupunta ako ngayon, Colton." Kinawayan ni Colton si Maggie at sinabing, "Maggie, kukunin ko ang tab sa iyong silid." "Hindi na kailangan." Sinabi ni Colton, "Nagbayad na ako sa front desk. Ipagpatuloy ang pakikipagpulong sa iyong mga kaibigan." "Oo, salamat, Colton." Pagkaalis ng celebrity, patuloy na pinupuri ng iilang kaklase si Colton. "Colton, bagay ka talaga. Makakakuha ka ng napakalaking celebrity na pumunta at umalis kung gusto mo."

"Ciara? Ciara, look at me!" I felt a pair of hands on my shoulders. Bigla akong napa-atras, still trapped in the nightmare. "Don't touch me! Luca, stay away!" "It's not Luca. It's me. It's Colton." Dahan-dahan kong idinilat ang mga mata ko. The room was dark, save for the moonlight filtering through the curtains of the guest room. Colton was kneeling on the edge of the bed, his face etched with a look, genuine, and raw concern. He wasn't wearing his suit jacket anymore; his white shirt was unbuttoned at the collar.

Pero kung siya ang reyalidad ko, why not? Luh parang tanga. "Anyway, guys, what's his full name?" Napatingin silang tatlo sa akin. "Not that I'm interested. You don't have to tell me." "We're not saying anything, you don't have to defend," nangingising wika ng pinsan ko. Nakakaasar talaga siya. "So, ano nga?" "Gray Rhodes," halos sabay-sabay nilang sambit." Hmm. Not bad.

Rinig kong may binulong si Belial pero di ko pinansin. Ang bilis naman nitong magselos. Don’t warry Belial sungit ikaw parin ang bebe ko bebe ko charot lang. Many many of you is my baby. Kinamot niya kilay niya bago siya nagpakilala. “Colton. Colton is my name.” Napatanga naman ako dun. Name ba yun? “Colton? Bakit tunog kulto? Kulto kaba? Ang pogi mo naman para maging kulto. Sayang kinabuksan mo brad. Tsk! Tsk!” Aniya ko.

Hindi ko maiwasang matawa habang pinapanood silang magkapatid na maghabulan sa maluwang nilang hacienda hindi ko akalain na mayroon pala nito roon akala ko ay sa mga pelikula ko lamang iyon makikita. I jolted from where I was standing when I heard Tito Colten voice at my back. He really resemble Noah and Apollo they look a like just wow! Hindi pa mahahalata sa mukha nito na nasa singkwenta anyos na sobrang gwapo pa din at ang muscles nito grabe. Ganito talaga ang mga lahi na hindi dapat tinitipid at sinasayang! "Can I talk to you hija?" Kahit naguguluhan pa man ay pumayag na rin ako, he just gave me a sweet smile and told me to follow him.