Comfort Food Quotes Novels & Stories

Mapagmahal niyang tinapik ang ilong niya, "Ang alam mo lang ay kumain. Busog ka na ba? Kung hindi ka pa busog, kukuha pa ako." "Hindi na kailangan. Sobra na kung kakain pa ako. Ang gagaling ng mga chef sa cafeteria ng kumpanya mo, sobrang sarap ng mga pagkaing inihahanda nila." Sa taunang pagtitipon, may buffet, na may iba't ibang uri ng pagkain at meryenda. Sinubukan ni Lucky ang ilan at naisip niyang napakasarap nito. Ang mga chef na ito sa cafeteria ay kwalipikadong magtrabaho sa mga high-end na hotel.

Halos mapangiwi ako sa dami ng mantika at tamis na bumungad sa akin—fried chicken na mukhang bagong hango sa kumukulong mantika, golden fries na may kasamang ketchup, spaghetti na halatang overloaded sa sauce at cheese, mango pie, at dalawang malaking cup ng soft drinks. Hindi ko maiwasang mapailing. Sanay ako sa mas kontroladong diet, sa mga pagkain na sinusukat ang calories at nutrients, hindi sa ganitong klase ng “comfort food” na parang sinadyang kalimutan ang konsepto ng health.

“Hindi lang dahil maganda, kundi dahil ikaw na ang tumatak sa akin nang dalhin mo ako ngayon dito.” After that, dinala niya ako sa favorite restaurant niya. “Ready ka na?” tanong niya habang papasok kami sa Grandma’s Home. “After kanina?” sabi ko. “Oo naman.” Pagpasok pa lang, ramdam mo na agad na sikat yung lugar dahil may pila, maingay. “Dito ka kumakain din dati?” tanong ko sa kaniya. “Yeah,” sagot niya. “Comfort food din ito sa akin.”

“Here. Try this. Comfort food, promise.” Bahagya siyang tumawa. “Hindi ako mahilig sa fries, pero sige.” Tinanggap niya at kinain. “Hmm… okay naman. Salty.” “Told you.” Nagkunot ang noo ni Nathan, biro pa niya, “Kung stress ka sa trabaho, fries lang katapat.”

"Ikaw itong nag-aalala kanina sa balak ko pero ikaw pa itong maraming oras na takutin siya. You're an as*hole." "Nah! Not my fault, bro," he corrected him after a moment of laughing so hard. "Kumatok lang naman ako para makita na niya kaagad 'yung pagkain, because if you haven't felt it, the food was still hot. Hindi magandang i-packed 'yun kapag mainit pa. It could lead into food poisoning, my brother." "Yeah, coming from a professional nutritionist." His sarcasm was thick. "Did you put it in a place she can easily see it?"

Anong hangin kaya nalanghap ng kumag na to at bigla nalang bumait? "Do you want to eat rice?" Umiling ako. "Milktea?" Umiling pa rin. "Pasta and steak?" Ayoko pa rin. "I'm not hungry." M*****a kong sagot but deep inside konti na lang bibigay na talaga ako. Weakness ko ang pagkain. Nagha-heart-heart agad yung mata ko kapag nakakita ako ng pagkain. And the food he mentioned are my comfort food. Minsan lang ako nakakatikim ng mga ganun kasi pinagbabawalan ako ng manager ko.

Naglatag lang sila ng maliit na banig sa sahig, binuksan ang paper bag pandesal, itlog, hotdog, at dalawang mainit na kape. “Comfort food,” sabi ni Liam. “Para sa mga days na emotional overload.” Natawa si Mia. “Overload talaga?” “Hmm,” sagot ni Liam. “But it’s better today.” Umupo siya sa tabi ni Mia, hindi masyadong malapit pero hindi rin malayo. Sakto lang… pero may tension na sweet. “Sobra kang tahimik,” puna ni Mia.

Nakakagulat talaga ang kilos nito. “Fourth, baka may lason 'tong pinapakain mo sa akin. Ayoko pang mamatay,” biro niya, may halong kaba. “Kung gusto man kitang patayin, sana noon ko pa nilagyan ng lason ang mga pagkain sa ref, kasi ikaw rin naman ang nakakaubos,” sagot nito. “Grabe ka naman. Hindi ako masiba, foodie lang,” agarang palusot ni Caramel kahit totoo naman ang sinabi nito. Eating is life.