Comfort Food Quotes นิยาย & เรื่องราว

I couldn't hide my smile as I keep roaming my eyes around at the place. "Street foods?" Sunny whined as soon as she arrived and saw the foods at the table. "You sure this is edible? Safe? No poison or feeaking what? This is seriously going to kill me. Ya! Is this even a food?" she squawked, still blubbering freaks, napapatingin tuloy ang iba sa amin. "Hindi pa ako pwedeng mamatay. May Howard baby pa akong kailangang pakasalan!" What a crazy prick.

excited niyang tanong habang pinaupo ako sa isang upuan. "Uh... Wala naman po, kahit ano po ayos lang sa akin," iyan lang ang tanging naisagot ko sa kaniya sa lahat ng tanong niya. Pakiramdam ko ay umurong ang dila ko. I felt so awkward! Nakakahiya talaga! "You don't have any food allergies, right? I actually tried to ask Caius about your specific likes and dislikes this morning. He told me your ultimate favorite comfort food is Beef Caldereta... So, I tried cooking my own special version of it for you today!"

Isinara niya ang refrigerator bago binuksan ang isa sa mga cabinet. "Instant noodles..." Sunod niyang binuksan ang isa pa. "Coffee..." Isa pa. "Canned goods..." Tumigil siya sandali saka dahan-dahang lumingon sa akin. "How are you still alive after eating these things?" Hindi ko napigilang mapailing, "I eat outside." "You call that eating?" "It's convenient." She clicked her tongue. "Convenient doesn't mean it's healthy." Hindi na ako sumagot.

Sa pagkakaalala ko, hindi naman siya nahiwalay sa tabi ko, ah? Tila nabasa ni Chef ang nasa utak ko dahil muli siyang nagsalita. "Gamit po ang intercom. Doon po niya sinabi na ipaghanda ko kayo ng makakain," ani Chef at nagawa pang tumawa. Tinikom ko na lang ang bibig ko at nagpasalamat na lang. Inihain sa harap ko ang isang mangkok ng mainit na tinolang manok, sariwang prutas, at isang platito ng carbonara. Medyo nahihiya man ako pero dahil gutom na gutom na talaga ako, hindi ko na 'yun pinairal. Agad akong naupo sa hinanda din sa'king upuan at nagsimula ng kumain. Mabuti na lang at masarap magluto si Chef Cora, kahit paano ay nabawasan ang stress ko ngayong gabi.

Napatingin sa kanya ang lahat ng nasa hapag kainan. Tumikhim si Don Fernando. “Hindi ko gusto ang nag-uusap habang kumakain,” anang matanda. “Lolo, mas masaya kumain habang nagkukwentuhan, hindi ninyo mamamalayan napapadami na po ang kain ninyo,” aniya sabay ngiti sa matanda. “Ano po ang paborito ninyong pagkain? Ipagluluto ko po kayo bukas,” patuloy niya.

The smell of the food helped calm me, like it was grounding me back from the sadness that wanted to take over. “Looks really good,” sabi ni Kalix, his voice lighter as he grabbed his chopsticks. “Thanks,” I replied, trying to smile as I passed him a plate. “I tried a new recipe today. Sana magustuhan mo.” “I’m sure I will,” he said with a small laugh, making eye contact for a moment. “I always do.”

"You have to fight through some bad days to earn the best days of your life. So keep your head high, your chin up, and most importantly keeps smiling, because life's a beautiful thing and there's so much to smile about." Pagkatapos niyang sabihin iyon, pinalakpakan siya ng mga kasama ko. "Wow! Puno ka naman pala ng words of wisdom! Mahilig ka siguro magbasa ng mga books?" saad ni Maki. "Mahilig, pero kasi 'yong quotes na 'yon nabasa ko lang d'yan, oh!" sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life.

Paliwanag ko, ikinuwento ko ang mga nangyari kanina sa restaurant. Lumambot ang ekspresyon ni Cullen, pagkuwa’y hinawakan ako sa balikat. “You’re really a miracle chef, Lena. Your food can heal a person.” Puri niya. I felt the compliment warm my cheeks. “I just listen,” I said, half-laughing, half-serious. “The food does the rest.”

“Ito oh, masarap ang adobo.” Nilagyan ko ng ulam ang kanin niya at mas nilapit sa kaniya ang pagkain. “H-How sure you are that the food and utensils ara safe–” “K-kumakain na nga ako at kung hindi safe ang pagkain dito edi sana namatay na ako, hindi ba?” “Don't say that, you shouldn't make fun of being dead. Or maybe magkaka discover ka ng sakit because of this...”

Kaya hindi kami nabibilad sa araw. “Saan mo gustong kumain?” Napalunok naman ako, at kaagad na inilihis ang aking mga mata. “Kahit saan. Basta ‘yong hindi mahal.” “Fast food restaurant?” Tumango ako bilang sagot. “Hindi naman proper meal ang mga ‘yon, Elizabeth.” “Nagki-crave ako ng ganoon. ‘Yong may fried chicken tapos may coke?” paliwanag ko kahit na ang totoo ay ayaw ko lang talagang gumastos siya sa akin.