Comfort Food Quotes Novels & Stories

Ginulo niya ang buhok ko, “Can you stop worrying about me? Bka iba na ang isipin ko dyan.” Tinawanan ko siya, “Baliw. Ang laki na kasi ng pinagbago mo. Hindi ka na ba germophobe?” “Germophobe pa rin.” “Pero kaya mo na kumain sa food stalls? Sabi mo dati pagkain ‘yan ng mga taong gusto mamatay ng maaga dahil bukod sa processed food na, ang sabi mo puro alikabok dahil nasa tabing kalsada.”

Para maibsan ang nerbiyos, pumasok siya sa maliit na panaderyang may salamin ang harap, amoy na amoy ang bagong lutong tinapay at mantikilya. Paglabas niya, may hawak na siyang puting tsokolate na donut. Kumagat siya. "Hmm. Sweet," mahina niyang sabi, bahagyang ngumiti. Iyon ang isa sa mga comfort food niya, ang donut.

Isinara niya ang refrigerator bago binuksan ang isa sa mga cabinet. "Instant noodles..." Sunod niyang binuksan ang isa pa. "Coffee..." Isa pa. "Canned goods..." Tumigil siya sandali saka dahan-dahang lumingon sa akin. "How are you still alive after eating these things?" Hindi ko napigilang mapailing, "I eat outside." "You call that eating?" "It's convenient." She clicked her tongue. "Convenient doesn't mean it's healthy." Hindi na ako sumagot.

Sa pagkakaalala ko, hindi naman siya nahiwalay sa tabi ko, ah? Tila nabasa ni Chef ang nasa utak ko dahil muli siyang nagsalita. "Gamit po ang intercom. Doon po niya sinabi na ipaghanda ko kayo ng makakain," ani Chef at nagawa pang tumawa. Tinikom ko na lang ang bibig ko at nagpasalamat na lang. Inihain sa harap ko ang isang mangkok ng mainit na tinolang manok, sariwang prutas, at isang platito ng carbonara. Medyo nahihiya man ako pero dahil gutom na gutom na talaga ako, hindi ko na 'yun pinairal. Agad akong naupo sa hinanda din sa'king upuan at nagsimula ng kumain. Mabuti na lang at masarap magluto si Chef Cora, kahit paano ay nabawasan ang stress ko ngayong gabi.

Napatingin sa kanya ang lahat ng nasa hapag kainan. Tumikhim si Don Fernando. “Hindi ko gusto ang nag-uusap habang kumakain,” anang matanda. “Lolo, mas masaya kumain habang nagkukwentuhan, hindi ninyo mamamalayan napapadami na po ang kain ninyo,” aniya sabay ngiti sa matanda. “Ano po ang paborito ninyong pagkain? Ipagluluto ko po kayo bukas,” patuloy niya.

Food with a note. Eat well <3.—Kiel

The smell of the food helped calm me, like it was grounding me back from the sadness that wanted to take over. “Looks really good,” sabi ni Kalix, his voice lighter as he grabbed his chopsticks. “Thanks,” I replied, trying to smile as I passed him a plate. “I tried a new recipe today. Sana magustuhan mo.” “I’m sure I will,” he said with a small laugh, making eye contact for a moment. “I always do.”

"You have to fight through some bad days to earn the best days of your life. So keep your head high, your chin up, and most importantly keeps smiling, because life's a beautiful thing and there's so much to smile about." Pagkatapos niyang sabihin iyon, pinalakpakan siya ng mga kasama ko. "Wow! Puno ka naman pala ng words of wisdom! Mahilig ka siguro magbasa ng mga books?" saad ni Maki. "Mahilig, pero kasi 'yong quotes na 'yon nabasa ko lang d'yan, oh!" sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life.

"Bakit ano bang gusto mong kainin? pabalik niyang taanong sa akin. Hindi ko alam kung gutom ba ako o napapagod lang, pero may isang recipe na biglang pumasok sa isip ko comfort food ko. “Hmm… carbonara,” mahina kong sagot. “Yung maraming toppings sa ibabaw…” Napataas ang kilay niya nang bahagya, curious. “Toppings?” tanong niya, medyo napapangiti. “Anong klaseng toppings, baby?”

Paliwanag ko, ikinuwento ko ang mga nangyari kanina sa restaurant. Lumambot ang ekspresyon ni Cullen, pagkuwa’y hinawakan ako sa balikat. “You’re really a miracle chef, Lena. Your food can heal a person.” Puri niya. I felt the compliment warm my cheeks. “I just listen,” I said, half-laughing, half-serious. “The food does the rest.”